C3¶ De arrogancia hominum capitulum lxijVꝑba preſumpcio. preſumptuoſa ſuꝑbiaque nō ſolum angelos voluit deo adeqͣreſꝫ homines preſumpſit deificare. porro quoserexit depreſſit et quos exaltauit humiliauitHinc ait dominꝰ ad prophetam Fili hominisdic̄ principi tyri. Hec dicit dominꝰ deus. Eoꝙ eleuatū eſt cor tuum quaſi cor dei et dixiſtideus ego ſū cū ſis hō ⁊ deꝰ. Idc̓co ego adducāſuꝑ te robuſtiſſīos gēciū ⁊ int̓ficiā te et morieris in īteritu occiſoꝝ. Nabugodonoſor qͥa potēciā ſuā ſuꝑbe iactauit et ait nōne hec eſt babilō quam ego edificaui ī domū regni ī roborefortitudinis mee ⁊ ī gloria decoris mei cū adhuc ſermo eſſꝫ ī ore eiꝰ vox de celo ruit. Tibidicit̉ nabugodonoſor rex regnum trāſiet a teet gētes ab hoībus eicient te et cum beſtijs etferis erit habitacio tua Fenum quaſi bos ꝯmedes et tempora mutabuntur ſuper te donec ſcias ꝙ excelſus dominetur in regno hominumet cuicumqꝫ voluerit det illud. Eadem hora ſermo completus eſt ſuper nabugodonoſor regēVerum eſt ergo ꝙ legitur in pſalmo. Homocū ī honorē eſſꝫ nō ītellexit. ꝯꝑatꝰ ē iumētisīſipiētibꝰ ⁊ ſimilis factꝰ ē illis Suꝑbia turrēeu̓tit et liguam ꝯfudit proſtrauit golyam et

Iliitiſ