culpe. Nec miſiſſe dicit̉ ſed pluiſſe. quatenusipſo verbo magnitudinē ⁊ habundāciam penenotaret. Nemini peꝑcit oculꝰ eius ſed oēs ſimul extīxit. vxorem quoqꝫ loth q̄ retro reſpexit ī ſtatuā ſalis mutauit. non ſolum vrbes ſꝫomnē hominem circa regionem in mare mortuum et vallē ſalinaꝝ conuertit Horrendum ēergo incidere ī manus dei viuētis qui quantoinaīorē ſue lōganimitatis exhibet paciēciā tāto duriorē ſeueritatis īferet vīdictā. ¶ De anibicioſo. lvipes itaqꝫ cupidꝰ.ꝯgregat auarꝰ ꝯſeruat. voluptates guloſus deguſtat ⁊ ſuꝑbꝰ extollit Ambicioſꝰ ſemꝑē pauidꝰ ſemꝑ attētꝰ ne qͥd dicat l̓ faciat qͦdocul̓ hoim̄ valeat diſplice̓ Hūilitatē ſimulathoneſtatē mētit̉. affabilitatē exhibet benignitatē on̄dit. ſubſeqͥt̉ ⁊ obſequit̉ cūctos honoratvniu̓ſis īclinat frequētat curias viſitat optimates. aſſurgit ⁊ āplexat̉. applaudit ⁊ adulatur Bn̄ nouit illud poeticū ⁊ ſi puluis ea̓t nullꝰ tn̄ excutit illū Prōptꝰ ⁊ feruidꝰ vbi place̓ꝯgnoue̓it. remiſſꝰ ⁊ tepidꝰ vbi diſplice̓ putaue̓it. Im ꝓbat mala deteſtat̉ īiqͣ ſꝫ ⁊ alia cū alijs ꝓbat ⁊ īꝓbat ut iudicet̉ ydoneꝰ r̄putet̉acceptꝰ. ⁊ītra ſe gͣuē ſuſtinet pugnā difficilēꝯflictū dū īiqͥtas pulſat aim̄ ābicōꝯtinꝫ manū