alijs ꝯgregat ⁊ in bonis ſuis alius luxuriabit̉Prochdolor quē hēbat hoſtemꝰ dimittit heredem. ¶ De ſuꝑflua ſollicitudīe cupidoꝝ c xliijur ad ꝯgregādum cū ſtare non poſſit qͣsinſtet. Nam quaſi flos egredit̉ et ꝯteritur et fugit velut vmbra ⁊ nūꝙͣ ī eodem ſtatuꝑmanet. Cur ml̓ta deſideret cū pauca ſufficiūtHabentes īquit victū ⁊ veſtitū hijs ꝯtēti ſumꝰCur neceſſaria cū multa ſollicitudīe quis q̄rit̉cū ipſa ſe ſine magna cura offerāt. Audi quidſuꝑ hoc veritas dicit. Nolite ſolliciti eſſe dicētes. quid māducabimꝰ aut quid bibemus autquo cooperiemur. ſcit enim pater veſter quiahijs oībus indigetis. Querite ergo primo regnum dei et iuſticiā eius et hec omnia adijciēt̓vobis. Nūꝙͣ īquit ꝓpheta vidi iuſtū derelictūnec ſemen eius querēs panem. ¶ De auariciaCapittulum xliiij. 24antalus ſitit ī vndis et auarus eget opiAbus cui tm̄ eſt quod habet quātum quodnō habet; quia nūqͣ vtit̉ acquiſitis. ſꝫ inhiatacquirēdis ſolū. Eſt quaſi diuēs cū nil habeat;et eſt quaſi pauꝑ cū in multis diuicijs ſit auarus. Infernus vtrūqꝫ comedit ſꝫ non digerit;recipit. ſed nō reddit. Auarus nec paciētibusꝯpatit̉ nec miſeris miſeret̉. ſed offēdit deum