nec quicꝙͣ miſerati illā perimere vellent. et ſiquid forte cibi fuiſſet ab illa queſitū illud abalijs quereret̉ nec iam vnꝙͣ fieret copīa requirendi/ fames autē dira viſceribus inſiſteret etmedullis et ad furorem iam famīs inedia perurgeret; peſſimis vſa conſilijs iam armaturcontra iura nature Erat enim ei ſub vberibꝰ ꝑuulus filius quem ante oculos ferens infelicisinquit matris infelicior fili in bello fame ac direp̄cione predonum cui te reſeruabo. nam et ſipoſſit vitā ſperari. iugo tamen romane ſeruitutis vrgemur. Veni ergo o mi nate. eſto matri cibus predonibus furor. ſeculis fabula q̄ ſola deerat cladibus iudeorum. Et cum hoc ipſadixiſſet protinus filiū ſuū iugulauit/ ac deindeigni ſuppoſitum torret. medium quidem conſumit et alteram partem ſeruat obtectam Et confeſtim predones irruerunt indomum / combuſtecarnis odorem ſencientes. Mortem minantur;niſi cito carnes quas ſenſerant ipſa monſtraretTūc illa īfeliciſſima mulier detegens īfantisſui membra aſſata. Ecce inquit vobis optimāpartē reſeruaui. At illos repente horror īmenſus inuaſit. ſic ꝙ faucibus eorum vox interclu-ſa eſt. Illa vero audaci vultū et ipſis predonibus audacior factus. meus inquit filius iſte eſt