corpus de quo dicit pſalmiſta Educ de cuſtodia animam meam Auſꝙͣ enim eſt quies ettranquillitas. nuſꝙͣ eſt pax et ſecuritas. Vndiqꝫ timor et tremor vndiqꝫ labor et dolor. carodum viuit dolebit ⁊ anima ſuper ſemetipſamlugebit. ¶ De breui leticia viceſimū pͥmū ca-Vis vniꝙͣ aut vnicam ſolam diem duxitin leticia quē ī aliqua parte diei reatusꝯſciēcie vel impetꝰ ire vel motꝰ ꝯcupiſcēcie nōturbauerit/ vel ardor auaricie vel tumor ſuꝑbienō vexauerit/ quē aliqͣ iactura vel offenſio velpaſſio nō ꝯmouerit / quē deīqꝫ viſꝰ vel auditꝰvel actꝰ aliquis nō offēderit. Audi ſuꝑ hoc ſapientē Amane vſqꝫ ad veſperā mutabit̉ tēpusCogitacōnes varie ſuccedūt ſibi et mēs rapitur ī diu̓ſa tenēt tympanū ⁊ citharā ⁊ gaudētad ſonitū organi ducunt in bonis dies ſuos etin puncto ad inferna deſcendunt. ¶ De inopinato dolore. capitulum viceſimum ſeqyEmper mundane leticie ſuccedit triſtitia; et qd̓ a gaudio incepit deſinit in merore. mundana quippe felicitas multis amaritudinibus ē reſperſa. Nouerat hoc ille q̄ dixit. riſꝰ dolore miſcebit̉ et extrema gaudij luctꝰ occuꝑabit. Exꝑti ſūt hoc liberi iobqͥ cū ꝯmederēt ⁊ biberēt vinū īdomo fr̄is ſui p̓mogeniti