annis vixiſſe leguntur. ſꝫ paulatim vita hoīsdeclinante dixit dn̄s ad noe. Non ꝑ manebitſpiritus meus in homine in eternū quia caro ēerūtqꝫ dies illius centū viginti annoꝝ. quodintelligi poteſt tā de termino vite ꝙͣ de ſpaciopenitendi. Ex tunc rariſſime homines legunt̉plus vixiſſe. ſed cū magis ac magis vitā recideret̉ humana dictū eſt a pſalmiſta. Dies annoꝝ noſtroꝝ in ipſis ſeptuaginta āni. Vt autēpaucitas dierū noſtroꝝ finiet̉ breui. dies meivelocius tranſeunt ꝙͣ a texente tela ſucciditurHomo natus de muliere breui viuens tempore:repletur multis miſerijs. Qui quaſi flos egreditur et ꝯteritur et fugit velut vmbra. et nūqͣmin eodē ſtatu ꝑmanet. Pauci ſunt qui ad quadragīta; pauciſſimi qͥ ad ſexaginta annos ꝑueniunt. ¶ De incōmodo ſenectutis. ca xi-Iquis autē ad ſenectutē proceſſerit ſtaxim cor eius affligitur. caput ꝯcutitur. languet ſpiritus fetet anhelitus faciēs rugat̉ natura curuatur / caligant ocuſi vacillant articuli.cito credit / tarde diſcredit / nares effluūt / crinesdefluūt/ tremit tactus / deperit actus dentes putreſcūt / aures ſurdeſcunt̉. ſenex facile ꝓuocaturdifficile reuocatur / tenax et cupidus/ triſtis etquerulꝰ velox ad loquend̓ tardus / ad audiend̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten