Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Terciaferia

Spiritus tuus bonus deducet me ī terram rectam Sed qꝛ proficientes ī bonavita multas hn̄t aduerſitates: ideo neceſſarius eſt eis ſpirituſſanctuſ: qui eosfortes ad pugnādū efficiat Pſal. Spiritu oris eius omnis virtus eoruꝫ. q. d̓Omnis fortitudo eoꝝ qui pugnāt contra dyaboluꝫ ē a ſpūſancto. ⁊ qͦs repletad pugnā fortes munit: ⁊ qui ſine ſpūhoc ad pugnā vadunt cito cadunt Iſtd̓figuratū ē p̄. Re. xi. vbi dicit ꝙ Naaspugnauit cōtra filios iſrahel. ⁊ obſeditiabes galaad ⁊ noluit cum eis facere pactum niſi eruerent oēs oculos dexterosQuod cum nunciatū eſſet ſauli: infilijtin eum ſpiritus dn̄i ⁊ deuicit eū. Naasinterp̄tat̉ ſerpēs ⁊ ſignificat dyabolumqui per ſerpentē primū hominem vicit.Iſte adhuc filios iſrahel ⁊ deuotos homines impugnat ⁊ nititur eis eruere oculos dexteros id eſt auferre cognitōeꝫdei: ſed ſi ſpiritus ſanctꝰ infiluerit ī eosſicut in ſaul: ipſi deuincerent eum. ſcilicet ſerpentem cuꝫ adiutorio ſpirituſſancti: ⁊ dicant cum Pſal̓. Spiritu prīcipali confirma me. Item ſpūs ſanctusvtilis eſt perfecus hominibus: quia talibus ſepe ſecreta celeſtia reuelat Undepri. Choꝝ. ij. Quod oculus non vidit:nec auris audiuit: nec ī cor hoīs aſcēdit:que preꝑauit deus hijs qui diligūt illūnobis reuelauit ꝑ ſpm̄ſanctū. ſicut patꝫin iohāne qui vidit ſecreta celeſtia .ſ. deicū eſſet in inſula pathmos. Et paulusqui raptus eſt ad terciū celū: ⁊ vidit ibiea q̄ non licēt hoī loqui Et ſtephanus vidit celos aꝑtos: quare. qꝛ fuer̄t repletiſpūſancto Itē ſpūs ſanctus vtilis ē perfecus ⁊ ꝯtemplatiuis: qꝛ eterne dulcedine reficit eos Sapi. xij O qͣꝫ ſuauises dn̄e ⁊cͣ. Ecc̄i. xxiiij. Spus meus ſuꝑmel dulcis: ⁊ talis dulcedo ſpūs ſanctcordis iubilum generat Epheẜ. v. Impleamini ſpūſancto. ⁊ ſequit̉ Loq̄ntes

vobiſmetipſis in pſalmis: ymnis: ⁊ canticis ſpiritualibus cātantes ⁊ pſallētesin cordibus vr̄is. Tale iubilum ſentiripoteſt ⁊ explicari verbis nō pōt. Augu.Introducis me aliqn̄ dn̄e ī afſcm̄ multūinuſitatū introrſus: neſcio quid aliud erit vita eterna ſi iſta non erit. Hugo deſancto victore dicit in ꝑſona aīe Quidillud dulce in recordatiōe dei qͦd aliquādo me tangere ſolet ⁊ tā vehementer etſuauiter afficere: vt iā tota a me alienari incipiā: ſubito em̄ innouor: ⁊ bn̄ mihī eē incipit vltra qͣꝫ loqui ſufficiā. exultat animus. cor illumīatur. defideria iocundantur. in oblinionem venit omniūp̄teritoꝝ doloꝝ ꝑpeſſio: ⁊ neſcio vbi ſūBer. Si vna gutta eterne dulcedinisita īebriat: ꝙ vbi hō ſit totaliter neſciatquid erit in regno celoꝝ vbi bibemꝰ defonte totius dulcedinis fluēti fine fine.RogemusFercia tercia Sermo. Ci.Ur nō veitniſi vt furetur Io. x. Moraliter pn̄t iſta ꝟba tripliciteexponi: qꝛ ſunt tria genera furuꝫ .ſ. dyabolus: mors: ⁊ homo malus Primusfur inſidiatur anime: ⁊ nititur ei auferrevirtutes ⁊ bona quibꝰ aīa in pn̄ti reficit̉ſeu ornatur: ⁊ ſic ablatis eis nititur eammactare ſiue mortificare. ⁊ ideo non ſoluꝫ eſt fur ſed etiā latro Oſeevij. Fur ingreſſus eſt ſpoliās: latruculus foris. q.d. Dyabolus ingredit̉ occulte domumanime tanqͣꝫ fur. ⁊ ſpoliat eam bonis operibus: ⁊ tunc quaſi latrunculus manifeſte occidit auimam ſicut latro corpusUnde Iob xxiiij. Mane primo conſugit homīcida ⁊ interficit egrotum ⁊ pauperem ⁊ per noctem erit quaſi fur. Ꝙenim aliquando homo corporaliter īterficitur: videmus ꝙ animam miſeram