feriaTercia
ad clamorem pauperum: ipſe clamabit⁊ nō exaudiet̉ hic neqꝫ ī futuro qn̄ dicētDomine dn̄e aperi nobis: ſed reſpōdebitur eis Amen dico vobis neſcio vosMathei xxv. Amen dico vobis. nemoillorum viroꝝ qui vocati ſunt per nuncios meos ⁊ eos audire noluerunt: guſtabunt cenam meā. qui autem audiunt intrabunt in vitam eternaꝫ Lu. xiiij. ⁊ Luce xi. Deati qui audiunt verbū dei: ⁊ cuſtodiunt illud Gregor. Certiſſimum ſignum eſt eterne predeſtinationis libenter audire ꝟbū dei Tercio mitut nobisāgelos ad cuſtodiēduꝫ Hebr. pri. Omnes ſunt āminiſtratorij ſpūs ⁊c̄. Mittūtur enim ad cuſtodiam nr̄am Pſal. Angelis ſuis mādauit de te ⁊cͣ. Gregoriusdicit ꝙ vnuſquiſqꝫ habet angelum ſuūſcilicet bonum ⁊ malum. bonuꝫ ad cuſtodiendum: malum ad exercitandū. Haccuſtodia bene īdigemus quia multi ⁊ infiniti ſunt īimici noſtri qui odioſe nobisinfidiantur in omni loco Pſal. Reſpice inimicos noſtros? quoniam multiplicati ſunt ⁊ odio iniquo oderunt nos Etſicut aliquibus ſancus monſtratum eſtfrequenter circa nos volitant? ſicut muſce in aere innumerabiles ſunt ſicut dicit haymo Et ſic̄ radius ſolis minutiſſimis pulueribus plenus eſt? ſic aer malignis ſpiritibus Unde Gregorius. Siboni ſpiritus a nobis ſe elongarent: ip̄etus malorum ſpirituum nullus ſuſtīerepoſſet Hiero. Non poſſꝫ eē tuta omniscaro niſi cuſtodia ſanctorum muniret̉.Quarto miſit nobis filiuꝫ ſuū ad ſaluādum: non enim miſit deus filium ſuumvt iudicet mundum: ſed vt mundus ſaluetur per ipſum. quod fuit maximuꝫ ſignum amoris. prima Iohannis quartoIn hoc eſt charitas dei: non quaſi nosdilexerimus eum: ſed quoniā prior ip̄edilexit nos ⁊ miſit filum ſuum ꝓpiciatorem ꝓ percatꝭ nr̄is Greg. O īeſtimabi l̓
dilectio charitatis: vt ẜuum redimeresfilium tradidiſti. Hic eſt ille verus Ioſeph de quo dicitur Geneſis xlv. Proſalute veſtra miſit me dn̄s āte vos. Hiceſt ille verus moyſes de quo dicitur exodi iij. Ueni mittam te ad pharaonē vteducas populum meū de egypto. Quīto miſit nobis ſpiritumſanctum ad conſolandum. vnde vocatur paraclitus. ideſt conſolator Bernardus Adeo dulceſt ſpirituſſanctus ⁊ intantu conſolaturnos: ꝙ eius dulcedini preualere nō pōtip̄a amariſſima mortis amaritudo. Exēplum in beato ſtephano qui cū repletuseēt ſpūſancto: lapides torrentis illi dulces fuerunt Augꝭ. Qui de torrente voluptatis ſemel quantum poſſibile eſt pfecte guſtauerit: cuius vna gutta maioreſt oceano: reſtat vt in eo omnis fitis ſecularis extinguatur Rogemus igit̉¶ Feria tercia Ser. CēteſimusRauerūt proipſis vt acciperent ſpiritumſanctum Actu. viij. Sicutiſti duo apoſtoli petrus ⁊ iohannes orauerunt pro ſamaritanis vt acciperēt ſpiritumſanctū Ita ⁊ nos exemplo eorumdebemus orare vt mereamur acciꝑe ſpiritumſcm̄. ⁊ hoc propter multas vtilitates quas operatur ſpirituſſanctus in nobis Eſt eī ſpūſſcūs vtilis ⁊ neceſſariuspeccatoribꝰ in peccatꝭ iacētibꝰ. eſt vtlisꝯuerſis ⁊ penitentibꝰ. eſt vtil̓ iuſtis ⁊ ꝑfectis Prīo vtil̓ eſt pctōribꝰ in hͦ ꝙ eosꝑ gr̄am ad pn̄iam adducit Ro. ij. An ignoras qm̄ benignitas dei .i. ſpirituſſancū cui attribuit̉ mīa ad penitentiā te adducit. ⁊ hoc facit aliqn̄ per internā increpationem Io. xvi. Cū venerit ille ſpūsſanctus arguet mundū. id ē mundanospctōres de peccato qͦd fecer̄t. de iuſticia