Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

EodemDe

bras fugis lux eſt. ſi mortē vita eſt Gregori. Nihil laborioſius qͣꝫ terrenis defiderijs eſtuare. nihil qui etius quā in hocmundo nihil appetere. nam cum laboreacquiruntur: cum timore cūſtodiuntur:cum dolore amittunt̉. Exemplum Quidam vſurariꝰ cū multa bona cuꝫ magnolabore acquiſierat ⁊ magno timore cuſtodierat: in fine doluit ꝙ ea derelinqueredeberet. ⁊ fecit eoram ſe portare vaſa argentea et magnū ſuum theſaurum dicēsO aīa mea mane mecum ōnia iſta tibidabo et alia plura acquiram. Cunqꝫ vrgeret eum dolor mortis dixit Exquo nōvis mecum manere cōmitto te diaboloet ſic expirauit Augu. O munde mūdeſi tantū allicis tranſiens quid faceres fipermaneres Tercio mundus tēptat homines per ſuperbiam ⁊ exaltationē: naꝫfere omnes homines exaltari cupiunt ⁊dominari. hāc debemus vincere per humilitatem Damnum quod ex hoc ſequitur conſiderando. nā qui ſe exaltat ī hacvita humiliabitur ī futura. ſicut diciturLuce. xnij ⁊ etiam. xviij. Thobie. nij.Suꝑbiam nunqͣꝫ in tuo ſenſu aut in tuoverbo dn̄ari permittaſ. ab ipſa em̄ ſumpſit iniciū ōnīs ꝑditio Per. Iniciuꝫ omnis peccati: et cauſa omnis perditionis ēſuperbia. Aduerſus hanc ſuꝑ caput tuūcornu crucis habere memento: vt non ēleueris in ſuꝑbiam: vnde mundus ſimilis eſt vento. ventus eleuat que nulliusſunt valoris .ſ. pulueres cineres et ſimilia: et que bona ſunt vt auruꝫ ⁊ argentūdimittit. Sic mundꝰ eleuat illos ī hacvita qui nullius ſunt reputationis ⁊ valoris corā deo ⁊ bonos deprimit: ſed infutura contrarium videbitur Sapien.vi. exiguo conceditur mīa. potentes autem potenter tormenta patientur. vndedicunt damnati Sapi. v. Quid profuit nobis ſuꝑbia: aut diuitiarum iactantia: quid contulit nobis ⁊ Exemplum in

diuite epulone qui de omnibꝰ diuitijsſuis non potuit habere vnaꝫ guttā aqueLuce. xvi. Iſtam ſuperbiaꝫ debet homovincere per fragilitatis ſue conſiderationeꝫ Ber. Uide homo vnde veneris: eterubeſce vbi ſis? ⁊ īgemiſce. quo vadieet contremiſce Gene. iij. Puluis es etin puluerem reuerteris. Ecc̄i. x. Quidſuꝑbis terta et cinis Hiero. Quomodo ſuperbiat qui ſemꝑ ſecum ſententiaꝫportat Ber. O homo cogita quis te fecit: qualem te fecit: ad quid fecit Deuseſt qui te fecit. de terra te fecit vt non ſuperbias Qualem te fecit: ad ymagineꝫſuam te fecit in natura: ad ſimilitudineꝫin gratia vt eū diligas? ad quid fecit: vtad debitū fineꝫ tendas: eterna queras:caduca ſpernas Sic patet quomodo debemus vincere mundum ⁊ omnia que īeo ſunt .ſ. concupiſcentiam carnis ꝑ abſtinentiā et afflictionem: concupiſcentiāoculoꝝ per contemptū et conſiderationem inſtabilitatis diuitiarum: ſuperbiāſiue pompā per morus conſiderationeꝫExemplum. Erat quidam magnus magiſter qui in facie hominis cognoſcebatōnes eius complexiones. quod audiēsquidam alius magiſter in remotis ꝑtibꝰmiſit nuncios illuc probare vtrum veraeſſent faciens rogare vt ad eum veniretet ſibi de complexionibꝰ ſuis doceret.nam multa et magna de eo audiuiſſet. q̄rn̄dens nūcijs dixit? Dicite domino veſtro vt faciat faciem ſuam depingi ⁊ mittat mihi ego non poſſum venire. qͦd ⁊ factum eſt Cunqꝫ magiſter faciem vidiſſireſpōdit Si dominus veſter habet facieꝫtalem: ſciatis eū luxurioſiſſimū. auariſſimum et ſuꝑbiſſimum. Et reſpōderuntnuncij non. vtiqꝫ dominus noſter eſt caſtiſſimus largiſſimus ⁊ humillimus Etreuerſi dixerunt domino ſuo quid magiſter ille dixerat. Qui ait. veruꝫ dixit magiſter Ego enim naturaliter ſum inclina