De paſſio. domi.SorLxxvi
Ser.Lxxvi
qͣꝫ hominem damnari: Iſtud figuratuꝫeſt. quarti. Re. vi. vbi dicitur ꝙ cū ciuitas quedam ſamaria noīe circuuallata eſſet ⁊ victualia d̓ficerēt ciuitati Mulier quedā mactauit filiū ⁊ comedit cuꝫalia muliere: quo comeſto: alia mulierabſcondit filium ſuum ⁊ clamauit illaque filium ſuum mactauerat ad regemd. O dn̄e mi. hec mulier ⁊ ego coximꝰfilium meum ⁊ comedimus hec autemabſcondit filium ſuū Audiens autē rexhancrem: ſcidit veſtimenta ſua ⁊ deinde laborabat ad hoc ꝙ ciuitas illa liberata fuit. Per ciuitatem illam intelligit̉mundus qui obſeſſus erat ante paſſiōꝫxp̄i ab inimicis .i. demonibus Per mūlierem que mactauit filium et coxit: ſignificatur maria que cōſenſum ad hoc dedit vt filius ſuus mactaret̉ et ī cruce decoqueretur ꝓ eo ꝙ mundus ab hoſtibꝰſuis liberaretur Bern̄. Maria ſemꝑ ſolicita erat pro ſalute generis humani etqͣꝫuis cum magno delore filium ſuummori vidit: maluit tn̄ filium ſuū crucifigi: qͣꝫ genus humanum ꝑpetue cōdēnari Ambro. Stabat iuxta crucem marianon ſolū vt mortē filij ſui ꝯſideraret ſꝫvt mundi redemptionem expectaret¶ Item de paſſioneSermo. lxxviOlite me vocare noemi qd̓ eſt pulchraſed vocate me maram: ideſtamaram: quia valde me amaritudīe repleuit op̄s. Ruth. i. Uerba ꝓpoſita q̄dā ml̓r loq̄bat̉ in veteri lege ex magnaamaritudine cordis ſui que amiſerat virū ſuū et dilcōs ſuos filios? Et bene cōueniunt btē Marie virgini: que hodieamiſit d̓lcm̄ filium ſuū: vnde bene dicipn̄t de illa pulcherrīa ꝟgine maria Nolite me vocare noemi .i. pulchraꝫ: ſꝫ vocate me amarā: qꝛ op̄s deꝰ repleuit me
omni amaritudīe: eo ꝙ dulciſſimū filiūmeū amiſi turpiſſima morte qͣꝫ vnqͣꝫ aliquis hō paſſus eſt. Conſuetudo ē apudhoēſtos hoīes ꝙ qn̄ aliqua honeſta ml̓ifiliū amittit: om̄s ꝯſanguinei ⁊ vicini ⁊alie bone dn̄e veniunt ad eā ⁊ ꝯſolantureā ⁊ deplorāt cum ea morteꝫ dilecti filijſui. Sed hodie beata ꝟgo maria perdidit filiū ſuum dilectum pulchriorem ⁊amabiliorē pueꝝ qͣꝫ vnqͣꝫ ml̓r peperit inhoc mundo ⁊ illū ꝑdidit: non iuſta morte: ſꝫ morte turpiſſiā qn̄ vidit eū coramoculis ſuis tanqͣꝫ latronē ſuſpēdi ⁊ ideoom̄s boni hoīes ml̓ieres ⁊ viri: iuueneset ſenes dn̄t ꝯꝑati ⁊ miſereri tā t̉ batiſſime matri ⁊ tā innocenti puero eius ⁊ tāmiſerabil̓r ī cruce pendēti ⁊ dn̄t cū ea flere. Sciendū ꝙ btā ꝟgo maria hūit triplicē amaritudinē ſiue cordis doloremPrīo ex eo ꝙ dilectū filium ſuum in tātis ncc̄itatibus ⁊ tribulationibꝰ cōſtitutum vidit: et īnullo ſibi auxiliū preberepotuit: ideo bn̄ amari cordis eē potuit.Si em̄ ſibi in aliqͦ ſubuenire potuiſſꝫ dolor eius nō tātus fuiſſet. Multuꝫ vere amara eē potuit qn̄ vidit dilectū filiū ſuūtoto ſuo corpore nuduꝫ ī cruce corā om̄ippl̓o pendere: ſicut de vtero ſuo natꝰ fuerat ⁊ nō ſinebat̉ eū tegere pallio ſuo Legitur Gen̄. ix. ꝙ noē biberat vinū ⁊ inebriatus eſt dormiens in tabernaculo ſuonudatus qd̓ vidēs filius eius cham deriſit eū. qd̓ cū alij duo filij ſui ſcꝫ Semet Iaphet audiſſent. turbati ſunt ⁊ impoſuerunt pallium ſuum ſuis humeriset incedentes retrorſum ne viderent nuditatem patris operierunt eū pallio ſuoSed maria ml̓to magis curbari potuitquando vidit filium ſuuꝫ dilectū nudūnec ſibi eum pallio oꝑiri licuit. Illi doluerūt ꝙ pater ab vno filio deriſus fuitMaria plus dolere potuit. quādo viditfilium ſuum derideri ab omni ppl̓o. Illi doluerunt. ꝙ pater eius ī tabernacuo
l. 4