IndleParaſceues
Mitte gladium tuum in vaginam. calicem quem dedit mihi pater: non bibaꝫilluꝫ? quaſi diceret Oportet me ſuſtinere mortem quam dedit mihi pater meꝰEx quo patet ꝙ pater tradidit ī morteꝫꝓprium filium: quare ⁊ que fuit cauſa:certe propter peccata noſtra non ꝓpterſua: vnde apl̓us ad. Roma. viij. Pronobis oībus tradidit illuꝫ .i. pro pctīsnoſtris Et hoc eſt qdd̓ pater de filio dicityſa. liij. Propter ſcelus populi mei ꝑcuſſi illum O deus pater quantum percuſſiſti filium tuum dilectum cum a plāta pedis vſqꝫ ad verticem capitis n̄ eratin eo ſanitas O quantum pater percuſſit filium ſuum: cum ip̄e in cruce p̄ magno dolore clamauit: Deus deus meusvt quid me dereliquiſti Iſtam percuſſionem preponit nobis filius dei iheſuschriſtus. d. Iob. xix. Miſeremini meimiſe. mei. ſal. vos ami. mei: qꝛ ma. do.teti. me O quam grauis fuit iſte tactusde quo vitam finiuit Iſtud figuratū eſtiiij Re. iij. vbi d̓r ꝙ cū obſeſſa eſſꝫ q̄dāciuitas ī terra moab: rex moab timensmultū nullum ſciens redēptoreꝝ: neceſſitate cōpulſus obtulit primogenitumſuum ſuper murum in olocauſtum dn̄ovt eum dn̄s liberaret Quo facto hoſteꝭſtatim receſſerunt ⁊ liberata eſt ciuitasPer ciuitatem iſtam ſignificatur md̓qui obfeſſus ecat ab hoſtibus .i. demoībus pluſqͣꝫ quinqꝫ milibus annorum:⁊ nullum potuit hrē libecatorem Tandem rex celeſtis obtulit filium ſuuꝫ vnigenitum in ara crucis ⁊ ſic liberati ſumꝰa poteſtate inimicorum noſteorum. Iohannis. iij. Sic deus dilexit mundumvt filium ſuum vnigenituꝫ darꝫ vt oēsqui credunt in ipſum non pereant: ſedhabeant vitam eternam Gre. O īeſtimabilis dilectō charitatis vt ẜuū redimeres filium tradidiſti Secundo ſpirituſſanctus tradidit chriſtum in morteꝫ
quādo ꝯſilium dedit iudeis ꝙ chriſtuꝫocciderent per os cayphe. Iohan. xi.vos neſcitis quicqͣꝫ: nec cogitatis quidſcꝫ expediat: quia expedit vobis vt vnꝰmoriatur hō ꝓ toto ppl̓o et nō tota gēspereat. Hoc autē a ſemetipſo non dixitcayphas. Criſoſ. Ore ſuo vſus eſt ſpirituſſcūs. Ab illo ergo die cogitauerūteum interficere. Ex quo patet ꝙ ſpiritꝰſanctus ꝯſilium dando tradidit eum inmortem ꝓ ſalute generis humani Iſtd̓figuratum fuit. ij. Re. xvij. vbi diciturꝙ quidā malus cōfiliarius noīe achitofel ꝯſilio ſuo hoc effecit: ꝙ dauid expulſus fuit de ciuitate ſua ⁊ regno. Et eratquidam bonus cōfiliarius noīe chuſi qͥdedit bonum ꝯſilium contra illud ⁊ diſſipauit malum cōſiliū: ⁊ factū eſt de cōſilio ſuo: ꝙ abſolon pulcherrimus ſuſpēſus ē in arborē ⁊ occiſus: ⁊ poſt mortēip̄ius abſolonis dauid redijt in ciuitatē⁊ regnū ſuum Per malum ꝯſiliarinꝫ intelligitur dyabolus qui malo ꝯſilio ſuoeffecit hoc ꝙ hō eiectus eſt de paradiſo:⁊ de regno celorum ad qḋ creatus erat:Per bonum cōſiliarium intelligit̉ ſpūſſanctus cuiꝰ ꝯſilio factum eſt ꝙ Abſolōpulcherrimus .i. chriſtus ſpecioſus forma pr̄e filijs hoīm ſuſpenſus eſt in arborem crucis ⁊ occiſus eſt: ⁊ poſt mortemhuius homo redijt in ciuitatem ⁊ in regnum ſuum Tercio chriſtus tradidit ſemetip̄m in mortē ꝓ noſtra ſalutē Epheſe. v. Chriſtus dilexit nos: ⁊ tradidit ſemetip̄m ꝓ nobis in morteꝫ ꝓ ſalute noſtra. Ihere. xij. Dedi dilectaꝫ animammeam .i. vitā in manibꝰ inimicoꝝ eiusUnde iuit obuiam inimicis ſuis dicēsQuem queritis? Reſponderunt. Ibeſum nazarenū ⁊ ait. ego ſum. Si gͦ mequeritis ſinite hos abire. Ecce quō proſalute noſtra tradidit ſemetip̄m in mortem Iſtud figuratuꝫ eſt in Iona qui cūeſſet in mari et nauis periclitaretur: aſt