Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.lxi.Sermone

.lxi.

ritudinem ꝓuocatur mens mea tūc dyabolica fuggeſtio ē. Iſti autem ſunt hoſtes qui ſemper impugnant homineꝫ. etideo nunqͣꝫ pōt eſſe ſecuritas in hac vitaſed quando ꝑuenerimus ad illam ciuitatem que ſutſuꝫ eſt in excelſo throno celorum. tūc erimus ſecuri ab iſtis Ber. Ociuitas dei ſecura manſio paterna. totuꝫcontinens quod delectat. populus finemurmure incole quieti homines nullaꝫhabentes indigentiā O qͣꝫ glorioſa dcāſunt de te ciuitas dei. Secundum ē ſanitas. qui em̄ habitāt in loco eminenti ſolent ſeniores eſſe qͣꝫ hij qui habitāt ī palude Ibi ergo in illa ſuperna ciuitate deinulla eſt infirmitas. qꝛ ibi nullus eſt infirmus. nullus cecus. nullus claudus.nullus infirmatur. nullus ibi moritur Apoca. xxi. Mors vltra nō erit neqꝫ luctꝰneqꝫ clamor: ſed nec vllus dolor Augu.Iuuentus ibi nunquā ſeneſcit. ibi ſenectus nunquam marceſcit: ibi vita terminum neſcit Innocentius In regno celeſti eſt foratudo fine debilitate. ſanitas fine īfirmitate: pulchritudo ſine difformitate. vita ſine morte Iuſelmus. Quidamas o anima: ⁊ caro mea quid deſideras. ibi erit quicquid deſideratis: quicquid amans. ſi delectat vos longa vitaet ſalubris: ibi erit et ſana eternitas et ēterna ſanitas. qꝛ iuſti in perpetuuꝫ viuētet ſalus inſtorum a dn̄o Terciuꝫ eſt ſuauitas ſiue delicie qꝛ in ciuitatibus in mōte poſitis ꝓpter aeris ſanitatem ſuauiuseſt ⁊ delicioſius habitare. qͣꝫ in ciuitatein valle lutoſa poſita. ſic in ciuitate ſuperna multo maiores ſunt delicie qͣꝫ in hacvalle miſecie. Anſel. Oēs delicie quefuerunt ab inicio mundi: ⁊ ſunt ⁊ eruntvſqꝫ ad diem iudicij: in hoc mundo minores ſunt reſpectu illius ſanitatis qͣꝫ ſitvna gutta. reſpectu tocius maris Der.Tanta eſt iocunditas ⁊ ſuauitas illiuspatrie ꝙ ſi nō liceret ibi eſſe niſi per vni

us momenti moram. omnes dies huiꝰmundi pleni delicijs contemnerēt̉ Cuicomꝑata omnis aliunde ſuauitas doloreſt. oē dulce amarū eſt. ōnis iocūditasmeror. ōne decus fetidum. omne qͦdcūqꝫ delectari poteſt mō leſtū. cum dei boītas in infinitū excedit omnem bonitateꝫAugu. Ibi erit omnis plenitudo obiecta viſui. omnis armonia reſonās auditui. oīs dulcedo influēs gutturi. omnisſaītas ſubiecta tactui. fragor omniū aromatum fumigans olofactū. ſola preguſtatio illius gaudij. plus valꝫ qͣꝫ omnesdelicie huiꝰ mūdi Pſal. Guſtate et videte qm̄ ſuauis ē dn̄s. hanc guſtauerat.Augu. qn̄ dixit Introducis me Requi.in ſermone. Gaudete Ber. Si vna gūtta illius gaudij ſic inebriat: multo magꝭtotus fluctus Si dei veſtigia tantū hn̄tſuauitatis? qͦt habet ergo deus qui ē fōstotius gaudij: petrus cum guſtaſſet ī mōte: optabat ſic ſemper permanere dicēsDn̄e bonum eſt nos hic eſſe. faciamushic tria tabernacula Exemplum de illoqui cogitans de illo verſiculo: Qm̄ mille anni ante oculos tuos Rogauit dominuꝫ oſtēdere ſibi minimū gaudiū regniRequi. dm̄ca. xv. ſ. Primum q̄rite regnum dei Quartū eſt claritas: qꝛ in cītate in alto poſita maior eſt claritas qͣꝫ ī eaque in palude ē. vnde frequēter nebuleet vapores aſcēdūt In illa enim ſuꝑnaciuitate eſt maxima claritas Apoca. xxiCiuitas illa non eget. ſole et luna vt luceant ī ea naͣ claritas dei illumīat eā Inſuper fulgebunt corpora ſanctorum ſicutſol quando primo fuit creatus? qꝛ tūc fuit ſeptupliciter clarior qͣꝫ nunc. qꝛ ꝓptertranſgreſſioneꝫ primi hoīs ſex ꝑtes amiſit ſue claritatis: ſicut dicit Glo: ſuꝑ yſaxxx: Quanta putas exit claritas vbi totconueniunt ſoles Thobie. xiij. Deatusero ſi fuerint reliquie ſeminis mei ad videdum claritatē ciuitatis hieruſalē Exē

1 3