Quarta. feria.Ser.Lii

pm̄aꝫ: qꝛ volūtas ſua ē vt ꝯuertant̉ ⁊ viuāt ⁊ iō expectat. Gre. quiſquis viuit ⁊d̓līquit rocirco miſeratō d̓ina euꝫ tollitvt ab iniqͥtate ſua ꝯpeſcat Bern̄. Miſeratō tua dn̄e ſuꝑ nos Requiē īẜ. Apparuit benig. Secūdo volūtas dei ꝯfiſtit īhͦ vt bōa vita fortit̉ exercem̄. pͥ. petri. ij.Sic ē volūtas dei vt bn̄faciētes obmuteſcere faciatis īprudētiū hoīm ignorantiā .ſ. vt boa oꝑa faciēdo ꝓficiatis. Iſtaduo em̄ ſibiīuicē comitari dn̄t .ſ. vt malū relīquamꝰ ⁊ bonū faciāꝰ. Tercō volūtas dei cōſiſtit ī hͦ vt ī bōa vita quā īchoamꝰ ꝑſeuerēꝰ Io. vi. Hec ē volūtas eꝰqui miſit me pr̄is vt ōe qḋ dedit mihin̄ꝑdā ex eo. Sola ꝑſeuerātia facit vt nōꝑdat̉ ho: qꝛ vt dicit̉ Mathei. xxiiij. quiꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē hic ſaluus erit.Ihero. nō em̄ īcepiſſe. ſꝫ ꝑfeciſſe virtutis ē. Remi. Nō inchoātbꝰ: ſꝫ ꝑſeuerātibꝰ p̄miū tribuit̉ yſi. Tūc placꝫ d̓o noſtra ꝯuerſatō qn̄ bonū qḋ īchoāꝰ. fine ꝑſeuerātie īpleamus Circa ſcd̓m nota ꝙtriplicē vtilitatē ꝯſequit̉ qui facit volūtate d̓i Prīo ī oratōnibꝰ exaudit̉. Secūdo amicicie d̓i ꝯiugit̉ Tercio regnuꝫcelorū meret̉ De prio Io. ix. Scimꝰ.qm̄ pctōres n̄ exaudit d̓us: ſꝫ ſi quis deicultor eſt hunc exaudit et voluntateꝫ eiꝰfacit. ij. Machabroꝝ prīo det vobis coromnibus vt colatis eum ⁊ faciats eiusvoluntatem: et ſequitur ſtatim. Exaudiet orationes veſtras et reconcilietur vobis? Si ergo fecerimus eius voluntatēad eum conuertendo. ip̄e exaudiet orationes noſtras culpam remittendo. ſic̄patet in filio ꝓdigo. Qui cum reuerteretur ad patrē ſuuꝫ recōciliatus ē ſibi ⁊exaudiuit orationem ſuaꝫ ⁊ plus ī deditqͣꝫ petiuit. Rogauit enim vt accipereteum in metcenarium er ipſe recepit euꝫin filium: Secundo qui fecerit voluntatem de eius amicicie coniungitur Mathei. duo decimo capitulo. Quicunqꝫ

fecerit voluntatem patris mei qui in celis eſt: ille meus frater ⁊ materē. Oqͣꝫmagnū eſt ꝙ xp̄s vocat hoīes frēs hebꝭ.ij. nō cōfundit̉ frēs eos vocare .i. illosſcꝫ qui voluntatē eius faciunt. Secureergo poſſumus accedere ad xp̄m tanqͣꝫad frēm nr̄m Dernhardꝰ An trepidasaccedere ad xp̄m: frater em̄ tuus ⁊ carotua ē. Ideo bn̄ figuratus ē per Ioſephquem fratres ſui vendiderūt ⁊ tamē ippoſtea miſertus eorū benigne recepit etdeoſculās eos fleuit ſupra ſingulos maxime tamen ſuper minimū fratrem ſuuꝫIoſeph idem ē quod ſaluator et fignificat Chriſtum ſaluatorem mundi: cuius fratres ſunt omnes chriſtiani. Hijfratres touiens eum vendunt quotiensꝓ aliqua re temporali: vel peccato eū relinquunt et peius eum vendunt qͣꝫ Ioſeph fratres eius vendiderunt. Illi vēdiderunt Ioſeph pro triginta argenteis. Iſti vendunt Chriſtum pro viliſſimis temptationibus ⁊ delectationibꝰIpſi Ioſeph vendiderunt ⁊ hedum ꝓeo occiderunt. Iſti autem rurſus chriſtum crucifigunt: ſicut dicit apoſtolus:ad Hebre. ſexto. Rurſus crucifigētesfilium dei. Chriſtus tamen peccatoresreuertentes benigne recipit: tanqͣꝫ frēscariſſimos. Per hoc ꝙ Ioſeph maxime ſuper minimū fratrem ſuum miſertus fuerit: ſignificatur ꝙ Chriſtus maximo peccatori aliquando maxime miſeretur: minimus em̄ chriſti frater ē maximus peccator. Romaꝭ. v. Ubi ſuperabundauit delictum ſuꝑabūdauit ⁊ gratia Exemplū in beato Petro ⁊ btā Maria magdalena. Tercō qui voluntatemdei faciūt regnum celoꝝ ꝓmerent̉ Mathei. vij. Nō oīs qui dicit mihi dominedn̄e intrabit in regnū celorū: ſed qui facit voluntatē patris mei qui in celis eſt:intrabit regnū celorum. vnde dicat vnquiſqꝫ cum pſalmiſta. Doce me facete