De EodemSer.XXIVuI
ſuum benedictum reclinet: Per vulpes que ſuum habent greſſum ſuaueꝫ ⁊⁊ ſuauem pellem ſignificāt̉ delicati quimaxime querunt ꝯmodum corporis ſuiItem ſunt fouee in terra qꝛ non querūtniſi terrenum comodum non attendentes futurum incōmodū Per volucresceli intelligunt̉ ſuperbi qui corde in nubibus volant ſuper alios ſe extollendoqui vadunt erecto collo. nō attendētesꝙ chriſtꝰ habuit caput inclinatuꝫ: qꝛ n̄huit vbi caput reclinaret Unde. Detn̄Chriſtus humiliter paſſus ve delicatisExemplum: duciſſa quedam taꝫ delicate carnem ſuam tenens vt ꝯmunibus aquis manus lauare nollet: ſed aquaꝫ derore celi colligi fecit lectum ſuū aromatibus redolere faciebat non recolens ꝙxp̄us tam dura paſſus fuiſſet Qua ꝓpt̓dominus carnem ip̄ius tantum afflixitꝙ totū corpus eius putruit ⁊ caro paulatim in fruſtra cecidit ⁊ totam domum.intolerabili fetore repleuit ita ꝙ nullaancillaruꝫ nec aliquis ẜuoꝝ: nec quiſqͣꝫad eam accedere poſſet: ⁊ ſic miſerabiliter mortua eſt: Attendāt hoc qui nimisdelicate nutriunt carnem ſuam: attē dētes ꝙ xp̄s non habuit vbi caput ſuuꝫ reclinaret. Deda viſa paſſione xp̄i: quistaꝫ delicioſus? qui non abſtineat carnēquis tam ſuperbus ꝙ ſe non humiliat.Reſpiciat ſuperbus ⁊ videat humilitatem xp̄i: reſpiciat carnis dedecus: ⁊ videat amaritudineꝫ. Item ſcd̓o nauis inmedio eſt lata: ſic crux chriſti in medioeſt lata. qꝛ extenſis manibus pendebatin cruce: yſa. xxv. Extēdit manus ſuasſicut natans: O quam lata erat nauis iſta in qua a deo extēte erāt manus ꝙ omnes vene eius dinumerari poterāt. Dicit em̄ Auguſti. ꝙ crucifixores qui fecerant foramina in cruce: quando vna manus erat infixa ꝓpter nimiam diſtātiamforaminum alia manus non poterat ex-
tendi ad aliud foramen: ⁊ ne oportereteos aliud foramen facere: traxerunt aliam manum cum funibus ad aliud foramen ⁊ in tantum ipſum extenderunt ꝙomuīa oſſa eius numerari potuer̄t Hocvidetur tangere. pͣs. cum dicit Foder̄manus meas ⁊ pedes meos dinumeraueruntōnia oſſa mea: quafi diceret. Infoſſione manuum ⁊ pedum tantum meextenderunt ꝙ omnia oſſa mea numerare potuerunt. Unde Dernhardus. Oamantiſſime iuuenis: quid cōmiſiſti vttalia patereris? quod ſcelus tuum. queculpa tua. que cauſa tue mortis. que occaſio occiſionis tue? Ego ſum cauſa tuemoriis: occaſio occiſionis tue? Illicitaconcupiſcentia traxit adam ad arboremte xp̄e perfecta charitas traxit ad mortēItem tercō nauis iſta fuit ſtricta in fineFuit etiam crux chriſti adeo ſtricta: ꝙ vnus pes ſuper aliam affligeretur: dicuntur tantum tres claui fuiſſe duobus em̄affixe manus ⁊ vno affixi fuerunt ped̓sambo ⁊ hoc fuit pēoſius qͣꝫ fi duo fuiſſētclaui. O qͣꝫ arta erat finis iſtius nauisquando in fine vite ſue ex nimia amaritudine clamauit. deus deꝰ meꝰ: vt quidme dereliquiſti: Dernhardꝰ defuit xpōin cruce terra. pedi lignum. capiti amictus. lateri amicus conſolationis Secūdo comparatur crux Chriſti naui propter potus amaritudinem? Solet enimin naui tranſeunti mare eſſe cibus durꝰet potus amarus? ſic chriſtus ī nani crucis habuit cibum et potum amariſſimūUnde. Pſaſmiſta. Dederunt in eſcammeam ſel: et in fiti mea potauerunt meaceto: propter amaritudineꝫ felli comparatur Dicunt enim euangeliſte cumdiceret: Sitio. impoſuerunt ſpongiaꝫarundini ⁊ dederunt ei acetum felle mitum Super iſto verbo dicit eniꝫ beatusOernhardus. Qui d ſitis domine qͥdſius ergo ne plus te cruciat ſius qͣꝫ crux