Xe COdemDer. xxxiii

tēdas. eterna queras. caduca ſpernasPauo viſis pulchris pennis ſuperbit.extendit caudam vt rotam. ſed viſis vilibus pedibus deponit caudam Sic homo viſa ſua vilitate ⁊ fragilitate humiliatur intra ſeipſum Gregorius. Quāto magis quiſqꝫ ſeipſuꝫ videt tāto miꝰſibi ipſi placet. ⁊ quanto maioris gratielumen ſibi recipit. tanto amplius ꝙ deſe plangere debeat agnoſcit. Tercio poteſt nos ad humilitatem reuocare meoria mortis. Eccleſiaſti. vij. In omnibꝰoperibus tuis memorare nouiſſimatus⁊ in eternum non peccabis. Dernhardꝰ Nouiſſima hominis cinis ⁊ vermisvnde antiqui patres humiliauerūt ſe ⁊poſuerunt cinerem ſuper cinerem ideſtſuper caput in memoria mortis. Undeconſuetudo fuit Imperatoris quōdaꝫꝙ prima die coronationis. ferens latomꝰ diuerſa genera marmoruꝫ. d. Uideat dn̄s īꝑator de qͦ genere marmoris velit ſibi fieri ſepulchꝝ. hͦ fiebat vt ꝑ memoriam morus humiliaretur. Legitureniꝫ ꝙ Iohannes patriarcha fecit ſibiſepulchrum imperfectum ⁊ in magnisfeſtiuitatibus cum eſſet ī loco honorisconſtituerat ſibi quendaꝫ qui diceret eidomine imperfectum eſt ſepulchrumtuum iube illud perfici quia neſcis quahora mors venit Quarto poteſt nos adhumilitatem prouocare cohabitatō hominum humilium ⁊ pauperum ⁊ eorūconuerſatio. Legitur enim Eccleſiaſti.xij. ca. Qui ꝯmunicat ſuperbo induetſuꝑbiā ⁊ ecōtra qͥ cōicat huīlibus addiſcet humilitatem. pͣs. Cum ſancto ſanctus eris (vnde legitur ꝙ Odo ep̄us pariſiēſis ſemper deſpectos pauperes ante ſe poſuit in menſa ⁊ alios a latere Requiſitus autem quomodo iſtos deſpectos ſic poſſet tolerare. Reſpondit ꝙ qͥdam nobilis rex hoc ipſuꝫ docuerat ſcꝫiob dicens viſitans ſpeciem tuam non

peccabis Quinto poteſt hominem adhumilitatem reuocare multiplex vtilitas humilitatis Require īfra poſt feſtūtrinitatis inſermone humiliamini.¶ Alius de eodem.Sermo. xxxiij.Lete cum fiētibus Ad romanos. xij Inhac epiſtola apoſtolus horcatur nos ad ml̓ta inter cetera hortaturnos ad flendum. Sciendum autem ꝙflere debemus multipliciter Primo debemus flere peccata noſtra Unde Iſidorus. Eſto tam pronus ad lamenta ficut fuiſti ad peccata. grauia enim peccata grauia defiderant lamenta. pͣs. Exitus aquarum deduxerunt oculi mei qꝛnon cuſtodierunt legem tuam Hoc mōfleuit ſanctus petrus quando dominuꝫnegauerat Mathei. xxv. Egreſſꝰ forasfleuit amare Ieron̄. Petrum ter dn̄mneganteꝫ amare lacrime in locum fuureſtituerunt Ambroſius O petre doceme quid ꝓfuerunt tibi lacrime tue. ſeddocuiſti ilico. nam ſi lapſus es antequāfieres. poſtquam fleuiſti electus es vtalios regeres Gregorius O petre lac̄me tue que culpas abluunt gratiam tſtituūt ⁊ maiora promittunt Hoc modofleuit etiam maria magdalena ⁊ dimiſſa ſunt ei peccata multa Auguſtinꝰ Sciat ſe culpabiliter durum qui d̓flet damnum temporale vel mortem amici ⁊ dolorem peccati lacrimis non oſtendit. ſꝫfletus iſte debet fieri cuꝫ propoſito āmodo non peccandi Ieronimus qui ē peccator peccata ſua deplangat ⁊ ammodopeccare caueat Gregorius. qui em̄ peccata ſua plangit nec tamen deſerit penegrauiori ſe ſubicit Bernhardus Luctꝰeorum qui perſeuerantiaꝫ n̄ habent nō