EodemDe

celeſtia que non vidit. vt ſcꝫ per creaturas quas videt intelligat creatoreꝫ quēnon videt. Roma. pri. Inuiſibilia deia creatura mundi per ea que facta ſunt intellecta conſpiciuntur. Uerbi gr̄a. Sividet homo aliquā claritatem in aliquacreatura. ſcilicet ſole: luna vel ſtella: perhoc poteſt intelligere ꝙ creator eiꝰ multo clarior ſit. Si vide pulchritudineꝫin flore: per hoc poteſt intelligere ꝙ creator eius ſit pulchrior. Si videt ſapientiam in ſerpente vel eam formica: ꝑ hͦpoteſt intelligere ꝙ creator eius ſit ſapientior. ⁊ ſic de alijs. Sapientie xiij. Amagnitudine ſpeciei ⁊ creature cogoſcibiliter poteſt creator earum videri Iobduodecimo. Interroga iumenta ⁊ docebunt te ⁊ volatilia celi ⁊ indicabunt tibi. loquere terre ⁊ reſpōdebit tibi ⁊ narrabunt ea piſces maris. Hoc ergo ē donum intellectus ꝙ homo per iſta que videt poſſit intelligere creatorem ſuū quinon videt. Unde Pſalmiſta. Nolitefieri ſicut equus ⁊ mulus ī quibus nō ēintellecttus. Septima proprietas colūbe eſt ꝙ quando quieſcere vult volat adnidum ſuum vel feneſtram ⁊ nuſqͣꝫ alibirequieſcit. Sicut patet in colūba Noeque emiſſa nō īuenit vbi quieſceret peseius: ſed reuerſa eſt ad feneſtram arche.Unde in trāſmarinis partibus quandoobſeſſa eſt aliqua ciuitas a ſaracenis habent columbas aliarum ciuitatum: quibus alligant litteras: ⁊ faciunt eas volare: ⁊ iſte nunqͣꝫ requieſcunt donec ad feneſtras fuas reuertūtur. Per hoc fignificatur ꝙ illi qui volunt accipere. ſpiritūſanctum non debent requieꝫ querere iniſtis rebus tranfitorijs: ſed debent volare per meditationes ſuas ad niduꝫ ſuumvnde venerunt. id eſt contemplationeꝫrerum celeſtium ⁊ in deum a quo venrunt ⁊ ad quem creati ſunt. ibi inueniet

requiem ⁊ nuſqͣꝫ alibi. Unde Pſalmiſta. Quis dabit mihi pennas ſicut columbe ⁊ volabo ⁊ requieſcam. Ideo dicitur de contemplatiuis. Iſaie lx. Quiſunt iſti qui vt nubes volant ⁊ quaſi columbe ad feneſtras ſuas. Per hoc acquiritur ſeptimum donum ſpirituſſancti ſcilicet donum ſapientie: id eſt ſapide ſciētie: quando ſcilicet homo ex contemplatione ſupernorum incipit habere celeſtēdulcedinem ⁊ ſapere. Unde yſidorus.Sapientia tantummodo eterna cōtemplatur ⁊ in iſtis iocundatur. Iſtud donum ſapiētie habuit beatus Auguſtinꝰ:quādo dicebat. Introducis me aliquādo in affectum multuꝫ īnuſitatum ītrorſus: neſcio in quam dulcedinem: que ſiperficiatur in me neſcio quid ſit aliud vita eterna ſi illa non eſt. Exemplum deduabus begutis cōtemplatiuis: que ſole ſedebant in quadam caſa in carniſpriuio et aſſabant pullum. Et incipientesde deo loqui: taꝫ dulciter confabulabātur ꝙ nec eſurierunt nec fitierunt nec aliquid ſenſerunt: ſed in quodaꝫ iubilo ſederunt per totam quadrageſimam vſqꝫad feſtum paſcher tunc a caſu venit quidam ⁊ intrauit caſam dicens. vt quid ſedeus hic incluſe? Reſponderunt. Carniſpriuiuꝫ eſt. volumus fugere ſeculi vanitates que precipue iſto tempore fiuntIlle dixit Erraus. Exite: quia feſtumpaſche eſt. ⁊c̄.¶ De eodem euangelioSermo. xxxij.Uni natuseſſet Iheſus in Dethleemiude. hͦ dicit ad drām alterius bethleē q̄ ē in galilea. In diebꝰ Heerodis regꝭ ecce magi venerūt ab orien