Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1483)
Einzelbild herunterladen
 

frequēter audiuiſtis. ⁊ miracl̓a tāta vidiſtis rn̄dēs petrꝰ dixit) ly. petrꝰ tāqꝫ pͥncipal̓int̓ alios ꝓ ſe ⁊ ꝓ alijs dedit rn̄ſum.tu ēs chriſtꝰ Ly. q̄ interptat̉ vnctꝰ ⁊ ſicꝯfitet̉ eiꝰ hūanitate filiꝰ dei .ſ. natural̓⁊ n̄ adoptiuꝰ ſic̄ alij. Et ꝑ ꝯſeq̄ns eiuſdeꝫnat̉e cū deo pre. ⁊ ſic ꝯfitet̉ veritatē diuīenate ⁊ hūane ī eodē ſuppoſito viui hocaddit ad differētiā illoꝝ q̄ colebāt̉ tanq̄dij a gentilibꝰ. vt hercules ⁊ iupit. ⁊ ſic d̓alijs (rn̄dens atieſꝰ dixit Beatꝰ es ſimōbariona .i. filiꝰ ioh̓is. Un̄ hiero. dicit ꝙdeberet dici bariohāna. Bar ei idē eſt ꝙfiliꝰ. ⁊ iohāna qͣſi filiꝰ iohāniſ. ẜm illd̓ Io.xxj. Simo iohā. di. me plꝰ his. ſꝫ ſcriptoꝝvicio deprauatū ē. dicit̉ āt h̓ Beatꝰ es ſimon bariona. qꝛ .ſ. cōfeſſio v̓e fidei ducitadbtitudinē qꝛ caro ⁊ ſāguis nō reuelauit tibi ly .i. hō mortalis n̄ docuit te iſtāveritatē ſꝫ pat meꝰ/ ⁊ ꝑ ꝯſeq̄ns tota trinitas. qꝛ īdiuiſa ſūt oꝑa trinitatiſ ⁊ egodico tibi qꝛ tu es petrꝰ) ly .i. ꝯfeſſor v̓e petre q̇ ē chriſtꝰ ⁊ ſuꝑ hāc petrā quā ꝯfeſſus es .i. ſuꝑ chriſtū/ edificabo eccleſiammeā. ⁊ porte īferi .i. ꝑſecutōeſ tyrannoꝝ⁊ inſultꝰ ⁊ tentatōes ſpirituū īmundoꝝ.nō p̄ualebūt aduerſꝰ eā/ a v̓a fide ſubuertēdo ⁊ tibi dabo claueſ regni celoꝝly. iſte claues non ſūt materiales. ſꝫ ptāsſpūalis q̇ duplex ē. Vna eſt ptās ſpūaliſdiſcernedi peccatū a n̄ pctō ſic̄ ī veteri lege ſacerdotes iudicabat int̓ leprā ⁊ nō lepra. Alia clauis ē ptās admittēdi ad regnū vel excludēdi ẜm veꝝ iudiciū p̄habitu. qꝛ debēt idigni excludi. ⁊ digni recipi.⁊ qd̓cūqꝫ ligaueris Gor. claue n̄ errate ſuꝑterrā ly.i. cū debito vſu clauiumerit ligatū ⁊ ī cel̓. ⁊ qd̓cūqꝫ ſolueris ſuꝑterra erit ſolutū ⁊ ī celis .i. deus illud approbat in celis In feſto ſancte margarethe.NN illo tempore dixitieſus diſcipulis ſuis parabolamhāc. Simile ē regnū celoꝝ thezauro abſcōdito ⁊c. Hoc euāgeliū cū ſua poſtillaqͣre ifra ī cōmuni ſctoꝝ de virginibus. In feſto ſancte marie magdalene. Eua. ſcd̓m Lu. vij.NN illo tempore. Rogabat ieſū quidā phariſeꝰ. vt māducarꝫ cū illo. Et igreſſus domūphariſei diſcubuit. Et ecce mulier que erat ī ciuitate peccatrix vtcognouitꝙ ieſꝰ accubuit ī domophariſei. attulit alabaſtrū vngueti et ſtās retro ſecꝰ pedes eiuſ lacrimis cepit rigare pedes eiꝰ. etcapill̓ capitiſ ſui tergebat et oſculabatur pedes eiꝰ. et vnguēto vngebat. Uidēs aūt phariſeus quivocauerat ipſū. ait intra ſe diceshic ſi eēt ꝓpheta ſciret vtiqꝫ queet qualis eſt mulier que tangiteū qꝛ peccatrix eſt. Et reſpōdesieſus dixit ad illū Simō habeo tibi aliqͥd dicere. at ille ait. Magꝭſter dic. Duo debitores erant cuidā feneratori. vnus dēbat denarios quīgētos. et aliꝰ quiquagintanō habetibꝰ illis vnde redderētdonauit vtriſqꝫ. Quis ergo eumplꝰ diligit. Reſpōdēs ſimo dixiteſtimo qꝛ is cui plꝰ donauit. at ille dixit ei. recte iudicaſti. et cōuerſus ad ml̓ierē dixit ſimoni. videſhāc mulierē. ītraui in domū tuāaquā pedibꝰ meis nō dediſti. hecāt lacrimiſ rigauit pedeſ meoſ etcapill̓ ſuis terſit. oīculū mihi nōdediſti hec aūt ex quo intraui noceſſauit oſcl̓ari pedeſ meos. oleocaput meū nō vnxiſti. hec āt vnguēto vnxit pedes meos. ꝓpterqd̓ dico tibi. remittūtur ei peccata ml̓ta quoniā dilexit ml̓tu. Cuiaūt minꝰ dimittitur. minꝰ diligit