būt. Ly. difficile dicit ⁊ n̄ īpoſſibile. qꝛ difficile e diuitias poſſidere ⁊ n̄ teneri nimiſamore eaꝝ. Faciliꝰ eſt camelū ꝑforamenacꝰ trāſire qͣꝫ diuite ītrare ī regnū dei. ly.hͦ nō intelligit̉ de qͦlibet diuīte. ſꝫ d̓ diuiteꝯſtituēte finē ī diuitijs ⁊ totā ꝯfidentiaꝫſuā. ergo mar. x. d̓r. Ꝙ difficile ꝯfidētes īpecunijs intrabūt ī regnū. Ly. poſſeſſiodiuitiaꝝ reddit hoīeꝫ difficilē ad ꝑfectōꝫacq̇rēdā. nō tn̄ facit īpoſſibilē. Ꝙꝛ abraāfuit diues valde ⁊ tn̄ fuit ꝑfectꝰ. vt habet̉Gen̄. xvij. Et iō d̓r eccl̓i. xxxj. Beatꝰ vir diues q̇ inuētꝰ ē ſine macula. Et ſequit̉. Etqͥs ē h̓ ⁊ laudabimus eū. q. d. vix ⁊ cū difficultate inuenit̉. ⁊ auditis his. diſcipl̓i mirabant̉ valde. d. Quiſ ergo poterit ſaluꝰfieri. ait ill̓. quecūqꝫ īpoſſibilia ſūt apudhoīes poſſibilia ſūt apud deū. qꝛ ſic̄ dicitBed̓. Deꝰ p̄t a cupiditate terrenoꝝ conuertere ad cupiditatē eternoꝝ. vt ptꝫ ſap̄xiij. Potēs es dn̄e ex oībꝰ ſaluare. Vn̄illud qḋ ſuꝑeſt pauꝑibꝰ tribuūt. ⁊ eos ſibi amicos ꝯſtituūt. regnū celoꝝ intrarepn̄t. vt ptꝫ Luc̄. xvj. Facite vobis amicosde māmona iniqͥtatis. vt cuꝫ defeceritisrecipiāt vos ī et̓na tab̓nacula. Sil̓r q̇ diuitijs ſuis oꝑa mīe exercēt .ſ. cibādo eſurientē. potādo ſitientē. hoſpitādo ꝑegrinūveſtiēdo nudū. ⁊ ſic de alijs. Un̄ mat. xxvEſuriui ⁊ dediſtis michi manducare ⁊cͣ.Uenite bn̄dicti patris mei poſſidēte regnū vobis ꝑatū a ꝯſtitutōe mūdi. Tūcpoſtmodū ſequit̉ euangeliū hodiernū.Ingreſſus ieſꝰ ꝑambulabat hierichoq̄ciuitas diſtat ad vnā dietā a hieruſalē⁊ ecce vir noīe zacheuſ Gor. noīat̉ exp̄ſſe tanqͣꝫ dignꝰ noīe. ⁊ qꝛ ī libro vite eratſcriptū nomē eiꝰ ⁊ h̓ erat p̓nceps publicanoꝝ/ ly. nō tantū publicanꝰ. ſꝫ p̓ncepſpublicanoꝝ. In qͦ apꝑet maior mīa dei īeiꝰ vocatōe vt vbi abudat delictū ſuperabundaret ⁊ grā ⁊ ip̄e diues/ ly. qꝛ auarus fuit ī acq̇rēdo/ ⁊ q̄rebat .i. deſiderabatꝭ videre ieſū qͥs eſſet) in ꝑſona ⁊ hͦ exdeuotōe ⁊ n̄ poterat p̄ turba Ly. ex qͦ patet deuotio ppl̓i ad chriſtū qꝛ ſtatura puſillꝰ erat .ſ. in ꝑſona corꝑis/ ⁊ p̄curres.i. palijſcurrēs/ aſcēdit ī arborē ſicomorū Gor. vt qd̓ natura minꝰ haberꝫ aſcēſu arboris ſuppleret. Sicomorꝰ ē arbormoro ſil̓is ī folijs. ſꝫ altitudīe p̄ſtās. ⁊ int̓ptat̉ficꝰ fatua. ⁊ ſignificat crucē chriſti. q̄gētibꝰ ſtulticia ē. iudeis v̓o ſcādalū. chriſtianis at dl̓cedo ⁊ honor/ vt viderꝫ illūqꝛ in̄ erat trāſiturꝰ .ſ. ex illa ꝑte q̄ erat ſicomorꝰ. Querit̉ q̇d mouit eū ad hͦ vt ſicdefiderabat videre ieſū. Rndet̉ ẜm auḡ.qꝛ ip̄e auditꝰ. Audiuit enī famā vndiqꝫcircūuolāte de ieſu ꝙ ſolo v̓bo infirmoscuraret. ergo deſiderabat ip̄m videre etcū veniſſet .ſ.eſꝰ ad locū/ vidit illū) nōtatū viſu corꝑis. ſꝫ etiā reſpectu pietatis⁊ mīe ⁊ dixit ad illū tāqͣꝫ iā dignū diuinō eloqͥo zachee feſtinas deſcende/ vocat eū ex noīe ad on̄ſionē ſue īfinite ſapīeqͥ ⁊ nos oēs nouit ⁊ noīat. vn̄ in pͣs. cxlvj.Qui numerat ml̓titudinē ſtellaꝝ ⁊ oībꝰeis noīa vocat/ qꝛ hodie ī domo tua oꝫme manere Ly. ī domo materiali ꝓpterrefectōeꝫ chriſti ⁊ diſcipuloꝝ ſuoꝝ ⁊ ī domo ſpūali ꝯſciētie ꝑ gre īfuſionē (at ille.ſzacheꝰ feſtinās Gor. n̄ ꝓcraſtinās n̄ſe excuſans deſcēdit nō tātū deſcēſu locali. ſꝫ ⁊ mētali ꝑ hūilitatē ⁊ excepit illu.ſ. chriſtu/ gaudēs .ſ. d̓ tanti hoſpitis aduentu ⁊ cū viderēt oēs .i. phariſei ⁊ alijmalignātes .ſ. ꝙ ītrauit domū publicantmurmurabāt dicētes ꝙ ad hoīeꝫ pctōrē diuertiſſet) ly. ⁊ hͦ irrōabilit̓ fecerūt. qꝛnullꝰ rōabilit p̄t murmurare ſi medicuſviſitꝫ egrotū ad ip̄ꝫ ſanādū. Inſuꝑ fl̓eiudicauerūt de zacheo. qꝛ iā pctōr nerat. ſꝫv̓e penitēs ſtāſ āt zacheꝰ dixit ad dn̄m Iqͣſi ꝑatꝰ ei obedire ecce dimidiū bonoꝝmeoꝝ do. do pauꝑibꝰ n̄ dic̄ dabo ī fut̉o.ſ. pꝰ mortē meā. ſꝫ do ī pn̄ti. qꝛ vnꝰ denariꝰ ī vita plꝰ vꝫ qͣꝫ millepꝰ mortē/ ⁊ ſi qͥdaliquē d̓fraudaui. reddo qͣdruplū gͦ in