in eo apparebāt euidēter/ dixit ergo ieſꝰad eū. niſi ſigna ⁊ ꝓdigia videritiſ nō creditis. nō eiꝫ rep̄hendit eū de petitōe ſalutis filij ſui. ſꝫ de defectu fidei. qꝛ nō credidit plene ſꝫ ſemplene. Credidit enī ī chriſto eſſe virtutē .ſ. ad ſanandū filiū. ſꝫ noncredidit ī eo eſſe diuinitatē ꝑ quā eſt vbiqꝫ. ⁊ vbiqꝫ p̄t ſanare Un̄ fides fuit qn petijt ſalutē. ſꝫ defectus fidei qn̄ reqͥrebat pſentiā chriſti corꝑalē. ex qͣ patet ꝙ nō credidit chriſtū eſſe veꝝ deū. qꝛ ſi credidiſſetꝙ deꝰ vbiqꝫ p̄ſens eēt ꝑ p̄ſentiā maieſtatis ſue. nō dixiſſet deſcēde. ſꝫ dixiſſet cū cēturione. dic verbo ⁊ ſanabit̉ puer meusDixit aūt ad eū regulꝰ. dn̄e deſcēde priuſqͣꝫ moriat̉ filiꝰ meꝰ Tho. Maīfeſtatigit̉ regulus h̓ incredulitatē ſuā. Rogatenī vt deſcēdat priuſqͣꝫ filiꝰ eius moriatquaſi chriſtꝰ poſſet ſanare infirmū. ſꝫ noſuſcitare defunctum. Ly. verutn qꝛ ex deuotōe repetit petitōeꝫ ſuā dicēs. dn̄e deſcende. ideo exaudit̉ a chriſto. Vn̄ ſequit̉ꝭdicit ei ieſus. vade/ letꝰ in domū tuamqꝛ filiꝰ tuꝰ viuit Ly.i. ꝑfecte ſanitati reſtitutus eſt de ianuis mortis qꝛ incipiebat mori Un̄ Cryſo. Chriſtꝰ ad domumreguli ire noluit. ſꝫ abſens ſanauit filiuꝫeiꝰ vt ꝑ hoc magis declararet diuinitatem ſuā. ⁊ ſic regulū illuminaret ad verāfidē. credidit hoſermoni quē dixit ei ieſus ⁊ ibat) ly. qꝛ fides requirit̉ ad obtinēdū dei bn̄ficia ia aūt eo deſcēdente ẜuioccurrerūt ei ⁊ nunciauerūt dicentes qꝛfiliꝰ eiꝰ viueret .ſ. ꝯgaudendo ip̄i/ interrogauit aūt hora ab eis in qua meliꝰ habuerat/ hoc fecit ad certificatōneꝫ miraculi reſpectu ſui. Et etiā vt ſerui ⁊ aſtāteſagnoſcerēt virtutē chriſti/ ⁊ dixerūt ei. qꝛheri hora ſeptima reliqͥt eū febris Und̓Cryſo. Repete dimiſit eū febris totalitervt appareret nō eſſe naturalis ꝯualeſcentia. Ex hoc etiā famulos ip̄ius reguli ſuſcitauit ad fide. qꝛ ſubito viderūt eū ꝯͣualuiſſe qd̓ natura facere nō p̄t/ cognouitergo pater qꝛ illa hora erat in qͣ dixit ei ieſus. filiꝰ tuꝰ viuit Referes verbū ſuuꝫad verbū chriſti. ⁊ hora imꝑantis ad horā recepte ſanitatis/ ⁊ credidit ipſe ⁊ domus eius tota Ly. ad hoc enī factū eſt illud miraculū vt iſte regulꝰ gentilis cuꝫfamilia ſua crederet in chriſtu. Tho. chriſtꝰ nō ſolū ſanauit filium reguli ab infirmitate. ſꝫ ip̄m regulū ⁊ totā eiꝰ familiaꝫab infidelitate. qꝛ credidit ipſe ⁊ domuseiꝰ tota.Dominica .xxij. poſt octauaspetecoſtes. Eua. īcd̓m mat. xviijN illo tempore dixitieſus diſcipulis ſuis. Simile ē regnuꝫ celorū homini regi qui voluit ratōeꝫ ponere cū ſeruis ſuisEt cū cepiſſet ratōeꝫ ponere. oblatus eſt ei vnus qui debebat decem milia talenta. Cū aūt nō haberet vnde redderet. iuſſit eumdominꝰ eiꝰ venūdari et vxorē eiet filios. et omīa que habebat etreddi. Procides aūt ſeruꝰ ille. rogabat eū dicēs. patientiā habeme et oīa redda tibi. Miſertꝰ ādominꝰ ſerui illiꝰ. dimiſit eū. et debitū dimiſit ei. Egreſſus autē ſeruus ille. inuenit vnū de cōſeruisſuis. qui debebat ei centuꝫ denarios. et tenes ſuffocabat eū dicēſRedde qd̓ debeſ. et ꝓcidens conſeruus eius rogabat euꝫ dicens.Patientiā habe in me et oīa reddam tibi. Ille aūt noſuit ſꝫ abijtet miſit eū in carcere donec redderet debitū. Uidētes aut cōſerui eiꝰ que fiebāt. contriſtati ſuntvalde. et venerūt et narrauerūtdomino ſuo oīa que facta fuerātTūc vocauit illū dominꝰ ſuuſ etait illi. Serue nequā omne debitum dimiſi tibi quoniam rogaſti
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1483)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten