Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1483)
Einzelbild herunterladen
 

p̄s. xxxj. Dixi ꝯfitebor ſupple in futuro. ettu remiſiſti impietatē peccati mei. qͣꝫuispoſtea teneat̉ cōfiteri ſacerdoti loco dei.vnꝰ ergo ex illis vt vidit qꝛ mundatuseſt regreſſus eſt cū magna voce magnificans deū Gor. magnitudo vocis datintelligere magnitudinē fidei ⁊ deuotionis ⁊ cecidit in facie an̄ pedes eiꝰ In onotat̉ eiꝰ magna humilitas/ grās agēſeſt aūt deo valde acceptabilis gratiaruꝫactio. Un̄ augꝰ. ad arelianū. Quid melius aīo gerimꝰ. aut ore ꝓbamus. aut calamo expͥmimꝰ. qͣꝫ vt deo grās agamꝰ.nec dicibreuiꝰ. nec agi fructuoſiꝰ poteſt⁊ hic erat ſamaritanꝰ Ly. in hoc innuitur ꝙ alij nouē erāt iudei. nec reuerſi ſūtad grās agendū. qꝛ iudei ſemꝑ fuerūt ingrati. tā in veteri qͣꝫ ī nouo teſtamēto debn̄ficijs dei Rn̄dens aūt ieſus dixit. nōne decē mūdati ſūt. ⁊ noueꝫ vbi ſūt q. d̓Multi mundant̉ ⁊ baptizant̉. tn̄ pauciſaluant̉. vt patꝫ mat. xx. Multi ſūt vocati pauci v̓o electi. Nō eſt īuentꝰ qͥ rediret ⁊ daret gloriā deo. niſi h̓ alienigenaXy In hͦ figuratū fuit ꝙ gentiles veturierat deuote ad fidē chriſti. iudeis remanentibus in ſuo errore/ ⁊ ait illi. Surgevade/ Noluit enī ſurgere niſi iuſſus qꝛfides tua te ſaluū fecit In hͦ innuit̉ ꝙ magnum eſt meritū fidei. qꝛ ꝑ fidē peccatormundat̉. Itē ꝑ fidē hō iuſtificat̉. ad Ro.v. Iuſtificati igit̉ ex fide pacē habeamusad deū ꝑ dn̄m noſtꝝ ieſum chriſtu. Itē ꝑfidē hō filiꝰ dei efficit̉. vt patet Ioh̓. j. Dedit eis ptātem filios dei fieri ⁊cͣ. Itē ꝑ fidēhō ſaluat̉. Ergo hic chriſtꝰ dixit ſamaritano. Fides tua te ſaluū fecit. Un̄ circa p̄ſens euangeliū vbi dicit̉. Ite oſtendite vos ſacerdotibꝰ. ⁊ dū irēt mūdati ſūt.Un̄ hic querit̉ ſi peccator in ip̄ius cordiſꝯtritōne abſoluat̉ anteqͣꝫ ꝑueniat ad ſacerdotē vt hic innuit̉. qꝛ dū irēt mundatiſūt. Quid facit poſtmodū ſacerdos et aqͦ abſoluit eū. Rn̄deo ꝙ ſolus deꝰ abſoluit peccatorē a culpa in ip̄a cordis ꝯtritione. vt patet eſa. xliij. Ego ſum qui deleoiniqͥtates tuas ꝓpter me. Sacerdos autmīſterialit̓ ⁊ inſtrumētaliter peccatoreꝫa peccato abſoluit ⁊ n̄ ſolū on̄dit abſolutu. Eſt enī ſacerdos mīſter dei ⁊ eius inſtrumentuꝫ aīatum. ⁊ hoc optime oſtendit chriſtꝰ ī lazari reſuſcitatōe ꝑ quē peccator rediēs ad dei grām deſignat̉ queꝫchriſtꝰ ſolꝰ a mortuīs reuocauit. ſꝫ apl̓iſmandauit vt eū ſoluerēt. ſic patet ꝙ fuita chriſto reſuſcitatꝰ. ⁊ ab apl̓is reſolutuſSimile eſt ī iuſtificatōe peccatoris queſolꝰ deꝰ reſuſcitat a morte culpe reddesei grām ſuaꝫ. Sꝫ ſacerdos ſoluit eū a cathenis peccatoꝝ quibus ꝓ talibꝰ culpisligatꝰ tenebat̉. exemplū rex vel poteſtasin ꝯſilio abſoluit malefactore. q̄ tenet̉ incarcere cathenis ligatꝰ. ⁊ miniſtri regisvadūt ad carcere. ⁊ ex ꝑte regis abſoluūteū a carcere ⁊ cathenis. Et miniſtri regiſvadūt ad domū eiꝰ ⁊ reddūt ei omīa bona ſua prius ꝑdita. ſic facit ſacerdos quitanqͣꝫ miniſter dei abſoluit peccatoreꝫ acathenis peccatoꝝ ⁊ reducit eū in eccl̓iādei ⁊ reddit ei oīa bona ſua. q̄ ante peccatum fecerat ⁊ facit eū participē omniuꝫbonoꝝ opeꝝ q̄ fiūt in eccleſia dei ⁊ dat eicibū vite manducare .ſ. corpus chriſti. etdocet quomodo debeat viuere ⁊ in viadei ambulare ⁊ non ſtare. qꝛ ſtare regredi eſt. Sic patet ꝙ ſacerdos hꝫ magnafacere in iuſtificatōr peccatoris ⁊ non ſolum eū on̄dere abſolutū. Vn̄ iterū hic q̄ritur q̄ ſit forma abſolutōnis a peccatisRn̄deo ẜm ſanctū Tho. de aquino ꝙ d̓ſubſtātia forme ē. Ego abſoluo te a peccatis tuis. Sed p̄mittitur oratio .ſ. Miſereatur tui oīpotens deꝰ ⁊cͣ. Ne effectuſſacramenti impediat̉ ex parte penitētisEt cōmuniter apponit̉ in noīe patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. Iteꝫ querit̉ an̄ impoſitiomanus ſuꝑ caput ꝯfitētis requirat̉. Reſpondet̉ ẜm ſanctū Tho. de aqno ꝙ non