ꝯſilio prelati/ exiſtimo enim hoc eſſe bonum Gor .ſ. manere in virginitate propter inſtantem neceſſitatem. quoniā homini bonum eſt ſic eſſe/ ly. ſcꝫ ad vitādūoccupationem circa neceſſaria vite preſentis que incubit coniugatis circa prouiſionem vxoris ⁊ prolis ꝑ quā homoretrahit̉ a bono ꝯtemplationis ⁊ diuinedilectionis/ alligatus es vxori. noli querere ſolutionem Ly. qꝛ forſitan caderesper incōtinētiā Experti enī delectatōemvenereoꝝ in actu coniugali. reuertūtur.ad eam de facili/ ſolutus es ab vxore. noli querere vxorē/ ſi vis continere qd̓̇ maius eſt bonum/ ſi autem acceperis vxorem. non peccaſti Ly. qꝛ hoc eſt licitumviro ⁊ etiā mulieri/ ⁊ ſi nupſerit virgo n̄peccauit/ ⁊ hoc manifeſte eſt cōtra illoshereticos qui condemnant matrimonium tribulatione tamē carnis habebūthuiuſmodi Gor .ſ. cōiugati. quia habebunt ſolicitudinem ⁊ afflictionem ꝓ rebus neceſſarijs ꝓcurādis ⁊ ſibi ⁊ puerisſuis. Vnde leuius eſt eſſe ſine coniugioego autem vobis parco Ly. quaſi diceret. non ſolum oſtendam vobis viā perfectionis que difficilis eſt in obſeruātiavirginitatis. ſed etiam matrimoniū concedo. ad qd̓ licite poteſtis accedere cōdeſcendēdo in hoc infirmitati veſtre hocitaqꝫ dico fratres. tempus breue eſt/ lyſcilicet vite humane. ergo quilibet debetinquantū poteſt ad perfectionem conari qͣꝫdiu habet tempus merendi Reliquum eſt id eſt hoc ſoluꝫ reſtat ad agēdum vt ⁊ qui habent vxores. tanqͣꝫ nohabentes ſint/ ly. qd̓ fit dupliciter. Vnomodo vt reddant debitum nō tamē exigant. Alio modo ꝑfectius. vt vterqꝫ cōiugum de cōmuni conſenſu incipiat cōtinere propter maius bonum adipiſcendum ⁊ qui flent id eſt triſticie materiāhabent quod frequentius contingit inmatrimonio. propter varios caſus contingentes circa coniugem prolem et familiam tanqͣꝫ non flentes) ſcilicet patienter ſuſtinendo. ⁊ ex ſpe retributioniseterne ꝯſolatōeꝫ recipiēdo ⁊ q̇ gaudēt.i. materiā gaudēdi habēt ex aliqͣ tꝑali ꝓſperitate circa ſe ⁊ prolē vel familiā ꝯtingentē tanqͣꝫ nō gaudētes/ cogitādo ꝙnō eſt multū gaudendū niſi de boniſ ſpiritualibꝰ ⁊ eternis. Proſperitas enī tꝑalis frequēter vergit magis in nocumentum ⁊ qui emunt tanqͣꝫ nō poſſidētes jLy. cogitando ꝙ nō habemꝰ hic manentem ciuitatē. ſꝫ futurā inquiramꝰꝭ ⁊ quivtunt̉ hoc mundo Ly. i. qui poſſunt vtibonis huius mundi. eo ꝙ ſunt diuītes ⁊corꝑe ſani/ tanqͣꝫ non vtant̉ .ſ. accipiendo de bonis p̄ſentibꝰ quanto minus poteſt fieri. ſalua tamē decentia ſtatus ⁊ ꝑſonaꝝ p̄terit enī figura huiꝰ mūdi quaſi daceret mundana quaſi nichil eſtimanda ſunt. quia preterit figura huiꝰ mūdi.Lyra. id eſt exterior pulcritudo que eſt īcontinua variabilitate. idcirco paruꝫ curandum eſt de bonis preſentiſ vite. quianichil eſt hic ſtabile/ volo autem vos ſine ſolicitudine eſſe Ly loquendo de ſolicitudine ſuperflua ſpiritualia impediente qui autem ſine vxore eſt ſolicituseſt que domini ſunt. quomodo placeatdeo id eſt habet aptitudineꝫ vt ſit ſolicitus de bonis ſpūalibus ⁊ eternis/ q̇ autcū vxore eſt .ſ. in matrimonio/ ſolicituſeſt que ſunt mundi. quomodo placeatvxori/ ⁊ in hoc caſu vir poteſt ſe ſoliciteornare/ ⁊ diuiſus eſt .i. partim ẜuiensmundo. ⁊ partim deo quantūcunqꝫ bene viuat in matrimonio/ ⁊ mulier innupta .i. vidua/ ⁊ virgo cogitat .i. maiorefacultatē habet cogitādi/ q̇̄ dn̄i ſunt ſcꝫſpiritualia ⁊ eterna vt ſit ſancta ſ.ſ. magis qͣꝫ nupta corꝑe .i. corꝑalibꝰ bonisactionibꝰ ⁊ operibꝰ bonis/ ⁊ ſpiritu . i.ſpūalibꝰ actionibꝰ ⁊ virtutibus in chriſto ieſu domino noſtro