ſuꝑputefar ⁊ vxorē eius quibus ſuꝑiorfactꝰ fuitꝭ ⁊ mendaces oſtendit. q maculauerunt illū .ſ. imponendo ſibi iniuſteadulteriū. Nā malicia mulieris fuit detectaꝭ⁊ dedit illi claritatē eternā ſcꝫ bone fame. q̄ manet adhuc ⁊ manebit vſqꝫin finem/ dn̄s deus noſterItē alia epiſtola de vno cōfeſſore. Sapi. vij.Otaui et datuſeſt michi ſenſus et inuocaui et venit in me ſpūſſapientie. Et prepoſui illā regniset ſedibus et diuitias nichil eſſedixi in cōparatione illiꝰ. Nec cōparaui illi lapidē precioſū. quoniam omne aurū in cōparatōe illius arena eſt exigua et tanquā lutum eſtimabitur argentū in conſpectu illiꝰ Super ſalutē et ſpēmdilexi illaꝫ et ꝓpoſui ꝓ luce habere illā. quoniā inextinguibile eſtlumē illius. Uenerūt autē michioīa bona pariter cuꝫ illa. et innumerabilis honeſtas per manusillius Et letatus ſum in omnibꝰquoniā antecedebat me iſta ſapientia. et ignorabā quoniā horuꝫoīm mater eſt. Quā ſine fictionedidici et ſine inuidiā cōmunico ⁊honeſtatem illius nō abſcondo.Infinitus enī theſaurꝰ eſt hoībꝰquo qui vſi ſunt. participes factiſunt amicicie dei.Vtaui et datuſeſt michi ſenſus ⁊cͣ. Ante initium illiꝰ lectōnis dicit rex Salomon ſic. Nemo ex regibꝰ aliud habuit natiuitatis initiū. Vnꝰ ergo introituſeſt oībus ad vitā. ⁊ ſimilis exitꝰ. Tūc ſequit̉ p̄ſens lectō. Salomon deſiderauita deo ſibi dari ſapiētiā dicēs Optaui)ſcꝫ ſapiētie donū (⁊datꝰ eſt mihi ſenſꝰ).i. donū ſapiētie ⁊ intellectꝰ/ ⁊ inuocaui⁊ venit in me ſpūs ſapiētie .i. ſpūſſanctꝰq̇ dat ſapientiā/ ⁊ prepoſui illā regnis etſedibꝰ. ⁊ diuitias nichil eſſe dixi in cōparatione illiꝰ. Nec comꝑaui illi lapidē p̄cioſū. quoniā omne auꝝ in comꝑatōneilliꝰ arena eſt exigua. ⁊ tanqͣꝫ lutū eſtimabit̉ argentū in ꝯſpectu illius ⁊ ratio eſtQuia diuitie tꝑales cōmunes ſūt boniſ⁊ malis. ⁊ frequēter ꝯcedunt̉ malis plusqͣꝫ bonis. vt patet ad ſentu. Sapiētia autem vera de qua ſit hic ſermo ſolis boniſꝯcedit̉. Ideo bona exteriora reſpectu ipſius vere ſapiētie nulliꝰ valoris ſūt reputanda ſuꝑ ſalutē ⁊ ſpecie .i. ſuꝑ ſanitatēcorꝑis ⁊ eiꝰ pulcritudinē/ dilexi illā) qꝛſanitas ⁊ pulcritudo ſunt perfectōes corporis. Sapientia vero perfectio eſt metis. ⁊ ideo quanto anima eſt melior corpore. tanto ſapientia eſt illis preferenda.⁊ propoſui pro luce habere illā quia ſicut lux corporalis dirigit in corporalibꝰſic ſapientia in ſpiritualibus/ quoniā inextinguibile eſt lumē illiꝰ. venerūt auteꝫmichi omnia bona pariter cum illa qd̓patet. iij. Reg. iij. vbi dicit̉ ꝙ ſalomon petendo ſapientiā a domino. nō ſoluꝫ illāobtinuit. ſed etiā cum illa diuitias ⁊ honores ſuꝑ omnes regesˡ ⁊ innumerabilis honeſtas per manus illius id eſt ꝑopera ipſius que per manus deſignanteo ꝙ manus eſt organū organorum. vtpatet. iij. li. de anima ⁊ letatus ſum ī omnibus. quoniā antecedebat me iſta ſapientia oſtendēdo michi qualiter ageredeberem ⁊ ignorabam/ ſcilicet anteqͣꝫipſam haberē quoniā horum omniuꝫmater eſt) ſed ip̄a habita cognoui quāſine fictione didici ſcilicet a deo a quoipſā deuote poſtulaui. vt patet. iij. Reḡ.iij. ⁊ a nathan propheta cui fui traditusad erudiendum ⁊ ſine inuidia cōmunico) verbo vl̓ ſcripto. Scripſit enī ml̓tos