Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1483)
Einzelbild herunterladen
 

agnū paſcalē celebris erat ī veteri teſtamēto apud iudeos in memoriaꝫ bn̄ficijlegis date. q̄ fuit data ī mōte ſynai quinqͣgeſima die a pͥncipio egreſſionis d̓ egipto. vt habet̉ Exo. xix. Et ꝯuenienter illadie infuſuꝫ fuit apl̓is ſpūſſancti donū. ꝑqd̓ lex euāgelica impreſſa fuit ⁊ firmiterradificata ī cordibꝰ eoꝝ/ erant aūt diſcipuli ꝑiter ī eodē loco .i. in cenaculo gradi ſtrato vbi priꝰ chriſtꝰ cū eis cenā fecitEt nō ſolū apl̓i. ſꝫ etiā alij fideles ⁊ mulieres ꝑiter in eodē loco. Et ip̄is ſic ꝯgregatis inſimul corde ⁊ aīo factꝰ eſt repentede celo Uin. i. de aere/ ſonꝰ tanqͣꝫ adueniētis ſpūs vehemētis ly .i. venti vel tonitrui. Nō tn̄ apl̓i ⁊ alij cū eis exiſtentesfuerūt territi deo hoc faciēte ſignum qd̓dabat eis ſpūſſanctꝰ q̇ eſt ꝯſolator cordium ⁊ repleuit totā domū inſolita claritate vbi erat ſedētes .i. manēteſ ⁊ apparuerūt illis viſibiliter oculis corꝑalibꝰ.diſꝑtite lingue .i. diuiſe lingue/ tanqꝫignis .i. habentes coloreꝫ ignis. Ad deſignandū ſigno viſibili exteriꝰ. inuiſibileꝫgratiā ſpūſſancti receptā interiꝰ. ꝑ quaꝫeſſent feruidi ī amore dei. ⁊ eloquētes oībus linguis ad publicatōeꝫ euāgelij/ ſeditqꝫ ſupra ſingulos eoꝝ .i. ſuꝑ quēlibꝫdiſcipuloꝝ inſedit vnꝰ radiꝰ igneꝰ habēſfigurā linguaꝝ ⁊ repleti ſūt oēs ſpūſancto Vin. ſic ꝙ corda eoꝝ penitꝰ illuſtrata ſūt gratia ſpūſſancti. Sic ꝙ hodiernadie diſcipuli receperūt ſpūmſanctū ī maiori copia qͣꝫ priꝰ habuerūt. qꝛ non ſolūreceperūt ad ſufficientiā. ſꝫ etiā ad redudantia. qꝛ ſanctitas quā ſpūſſanctus inapl̓is oꝑatꝰ eſt redudabat in totā eccleſiā. Un̄ ſequit̉/ ⁊ ceperūt loq̄ varijs linguis ꝓut ſpūſſanctꝰ dabat eloqui illisGlo. apl̓i non ſolū loquebant̉ ⁊ intelligebat oīa ydeomata. ſꝫ ip̄is loquētibus invno ydeomate qd̓cūqꝫ eſſet illud. oēſ audiētes qͣꝫtū cūqꝫ eēt diuerſoꝝ ydeomatū intelligebat q̇libet ydeoma ꝓpriuꝫ di-uina virtute hoc faciēte. ſicut enī ꝑ rebellionē ad deū diuiſe ſunt lingue. vt patetGen̄. xj. Ita ꝑ infuſioneꝫ ſpūſſancti ſuntvnite erat aūt in hieruſalē Uin. q̄ eratciuitas metropolis ī iudea/ habitantesiudei viri religioſi ly. in cultu diuīo deuoti. ꝓpt̓ hoc tēplū viſitabāt. ⁊ ibi ſacrificia offerebatꝭ ex omni natōne q̄ ſub celoeſt/ qꝛ iudei erat diſperſi in oēs natōes.⁊ aliqͣ eoꝝ magis deuoti ꝓpter reuerentiā tēpli veniebāt aliqn̄ in hieruſalē maxime in ſolēnitatibꝰ magnis. quaꝝ vnaerat ſolēnitas pentecoſtes/ facta āt hacvoce Uin .i. poſtqͣꝫ talis ſonꝰ in aere vehementer inſonuit/ ꝯuenit multitudoſupple ciuitatū ⁊ ꝓuintiaꝝ circūiacentiū⁊ mēte ꝯfuſa eſt) ly .i. ſtupefacta ſeu admirata quoniā audiebat vnuſquiſqꝫ ligua ſua illos loquētes ly. qꝛ nunqͣꝫ fuitauditū vel viſū tale miraculū/ ſtupebātaūt oēs ⁊ mirabant̉ dicētes. Nōne ecceoēs q̇ loquunt̉ galilei ſunt Uin. q. d. vtiqꝫ ⁊ quo nos audiuimꝰ vnuſquiſqꝫ linguā ſuā .i. ꝓpriā/ in qͣnati ſumꝰ Vin.pliblib lq. d. hoc vtiqꝫ eſt mirabile vel ſuꝑnaturaliter. Ex iſto ſumit̉ hic ꝙ primitiui chriſtiani fuerūt galilei/ ꝑti ⁊ medi Ly. hicnominant̉ habitatores diuerſarū regionū in qͥbꝰ ſunt diuerſa ydeomata/ ⁊ elamite. ⁊ q̇ habitant meſopotamiā Gloordi. eſt regio q̄ duobꝰ ambit̉ fluminibꝰtigri ⁊ eufrate/ iudeā ⁊ capadociā. pontu ⁊ aſiā .ſ. minorē frigiā ⁊ pamphyliā.egiptū ⁊ ꝑtes libie. q̄ eſt circa cyrenen. etaduene romani .i. ꝑegrinātes romam.iudei quoqꝫ .i. illi de tribu iuda ⁊ pſeliti. cretes ⁊ arabes Ly .i. ꝯuerſi de gentilitate ad iudaiſmū audiuimus eos ſcꝫapl̓os loquentes noſtris linguis .i. noſtris ydeomatibꝰ. magnalia dei l.i. mirabilia dicta vel facta dei. Feria ſecunda pentecoſtes.Actuū. x.