Niſtiij. XVII.

MIIIII.ſufflauit vel flauit .i. flatum hominis .ſ. animaꝫfecit. flare enim eſt flatum facere: flatum facereeſt aīaꝫ facere. Vnde dn̄s per Iſaiam. Omneflatum ego feci. Non ſunt ergo audiēdi qui putant animā eſſe partē dei. Si eniꝫ hoc eſſet: neca ſe nec ab alio decipi poſſet: nec ad malum faciendū vel patiendum cōpelli: nec in melius veldeterius mutari. Flatus ergo quo hominē animauit: factus eſt a deo: non de deo: nec de aliqͣmateria: ſed de nihilo.¶ Hic querit̉ quādo facta ſit anima: an ante corpus an in corpore.Ed vtrum in corpore: an extra corpꝰetiaꝫ inter doctores ſcrupuloſa queſtio eſt. Auguſtinus eniꝫ ſuꝑ geneſiꝫIItradit animam cum angelis ſine corpore fuiſſe creatam: poſtea vero adcorpus acceſiſſe: neqꝫ compulſa eſt incorporari: ſꝫ natural̓r illud voluit .i. ſic creata fuit vt vellet: ſicut naturale nobis eſt velle viuere. Maleautē velle viuere non nature: ſed voluntatis eſtperuerſe. Alij vero dicūt animā primi homīs īcorpore fuiſſe creatā: ita exponētes verba illa.Inſpi. in faciē eiꝰ ſpiraculū vite .i. aīaꝫ in corpore creauit: que totum corpus animaret: faciemtamē ſpecialiter exp̄ſſit: qꝛ hec pars ſenſibus ornata eſt ad ītuēda ſuꝑiora. Sed quicꝗd de anima primi homīs eſtimet̉: de alijs certiſſime ſentiendum eſt ꝙ in corpore creent̉. Creādo eniꝫinfundit eas deus: ⁊ infundēdo creat. Dicenduꝫ eſt etiā animā illā non ſic eſſe creatā: vt preſcia eſſet oꝑis futuri iuſti vel iniuſti.¶ In qua etate deꝰ hoīeꝫ fecerit: in etate virili factus eſt homo ẜm ſuperiores cauſas.Olet etiaꝫ queri vtrum deus hominem repente in virili etate fecerit: anꝑficiēdo ⁊ etates augēdo: ſicut nuncIformat in matris vtero. Aug. ſuꝑ gneſim dicit ꝙ Adam in etate virili ꝯtinuo factꝰeſt: ⁊ hoc ẜm ſuꝑiores: nō inferiores cauſas .i.ẜm volūtatē ⁊ potentiā dei: quā nature generibus non alligauit: qual̓r ⁊ virga moyſi cōuerſaeſt in draconē. Nec enī talia ꝯtra naͣm fiūt: niſinobis ꝗbus al̓r nature curſus īnotuit: deo autēnatura eſt qd̓ facit: nō ergo cōtra diſpoſitioneꝫſuā illud fecit deus. Erat enim in prima cauſarum ꝯditione ſic hoīem poſſe fieri: ſed non ibierat neceſſe vt ſic fieret: hoc enim non erat in cōditione creature: ſed ī beneplacito creatoris cuius volūtas neceſſitas eſt. Hoc enim neceſſariofuturū eſt: qd̓ vult ⁊ preſcit. Muīta ꝟo ẜm īferiores cauſas futura ſunt: ſed in p̄ſciētia dei fu-

tura non ſunt. Si aūt al̓r ibi futura ſunt: potiusfutura ſunt ſicut ibi ſunt: vbi p̄ſcit ille qui nō poteſt falli. Sic ergo factus eſt Adam non ẜm inferiores cauſas: qꝛ nō erat in rerum cauſis ſeminalibus vt ita fieret: ſed ẜm ſuꝑiores non cōtranaͣm operātes: quia in cerum cauſis naturalibꝰerat vt ita poſſet fieri.¶ Ꝙ homo extra paradiſuꝫ creatus in paradiſo ſit poſitus: ⁊ quare ita factum ſit.VOminē aūt ita formatū tulit deus vtſcriptura docet: ⁊ poſuit in paradiſovoluptatis quā plātauerat a prīcipioHis verbis aꝑte moyſes inſinuat ꝙhomo extra paradiſū creatꝰ eſt: poſtmodū in paradiſo ſit poſitꝰ: qd̓ ideo factū dicit̉quia nō erat ꝑmanſurus in eo: vel vt nō natureſed vt gratie hoc aſſignaret̉. Intelligit̉ aūt paradiſus localis ⁊ corporalis in quo homo locatꝰeſt. Tres eniꝫ generales de paradiſo ſnīe ſunt.Una eoꝝ qui corporal̓r intelligi volūt tantuꝫ.Altera eoꝝ qui ſpūal̓r tantū. Tertia eorum quivtroqꝫ modo paradiſum accipiūt. Tertiā mihi placere fateor: vt homo in paradiſo corporali ſit poſitus. Qui ab illo prīcipio plātatus accipi pōt: quo terrā oēm remotis aꝗs herbas ⁊ ligna ꝓducere iuſſit. Qui ⁊ ſi p̄ſentis eccleſie velfuture typum tenet: ad littera tamē ītelligēdumeſt eſſe locū ameniſſimū: fructuoſis arboribusmagnū: ⁊ magno fonte fecundū. Qd̓ aūt dicimus. a. p. eē. p. a. antiqua trāſlatio dicit ad oriētem. Vnde volūt ꝗdā in oriētali parte eſſe paradiſum longo īteriacēte ſpacio vel maris vel terre a regionibus quas incolūt hoīes ſecretū ⁊ inalto ſitū vſqꝫ ad lunare circulum ꝑtingentē: vn̄nec aque diluuij illuc peruenerūt.¶ De lignis paradiſi inter que erat lignum vite⁊ lignum ſciētie boni ⁊ mali.N hoc autē paradiſo erāt ligna diuerſiIgeneris: inter que vnū erat qd̓ vocatuꝫeſt lignum vite: alteꝝ ꝟo lignū ſcientieboni ⁊ mali. Lignū vite dictū eſt: ſicutdocet Beda ⁊ Strabus: qꝛ diuinitus accepithāc vim: vt qui ex eius fructu comederet: corpus eius ſtabili ſanitate ⁊ ꝑpetua ſoliditate fitmaret̉: nec vlla īfirmitate vel etatis imbecillitate in deterius vel in occaſum laberetur: lignumautē ſciētie boni ⁊ mali nō a natura hoc nomēaccepit: ſꝫ ab occaſione rei poſtea ſecuture. Arbor .n. illa nō erat mala: ſed ſcīe boni ⁊ mali: iōdicta eſt: qꝛ poſt ꝓhibitionē erat in illa trāſgreſſio futura qua homo experiēdo diſceret: ꝗd eſtinter obediētie bonū ⁊ inobediētie malū. Non