De veritate que odiū parit. 124I
critas. Luce. xiiij. Mat. vxiij.Ueritas parit odtū tu miaſis hominibus ꝓpter eoꝝ peruerſitatē. Nꝛ̄ qn̄ teremias p̄dicabit veritatem miſſus eſta peruerſis in lacum vb̓t nonerat aqua. Ierem̄. xxxviij. Proeo ꝙ Santel̓ oſtendit bel̓ ⁊ dracones nō eſſe Seos miſſus eſta periterſis inter l̓eones. Sanxiiij. Ex verbis veris eleazariin tram verſi ſunt impij qͥ ineum fuerant int̓tiores. vt patꝫMacha. vi. Principes ſacerdotum ceſis Senunctanerūt apoſtoſis ne in nomine teſu verttatem l̓oquerentur. Actituꝫ. v.Audtētes phariſet ⁊ tudetoerba ſtephant Siſſecabatur cordibus ⁊ ſtridebant Sentibusin eum. Actuutm. vi. Mul̓tosaditerſarios habuit paulꝰ proveritate quā p̄dicabat. ac t. ixCapituluꝫ. 136Se Suitate et concordia etcōmunt̓ conſenſitUnitas et corcordiaEſt deo pl̓acabil̓ atqꝫ gr̄oſaMalis eſt odibilis bonisprecioſa.In bello terrib̓tl̓ ⁊ victorioſaSi qͥs el̓igibil̓is nec ē fru
otuoſa.Uite ꝑfectibilis et religioſaEritas multum pl̓acet deo ⁊ ſib̓i pl̓imū gratioſa eſt. Iō ex vno homine voluit huianū genuoexire. ad on̄dendū ꝙͣtū gratuꝫſit et veritas ī pl̓uribꝰ Un̄ dicit Augꝰ. Creare voluit vnūvn̄ niul̓titudo ꝓpagaretur vthac mnunitōe vnitas in ml̓tisſeruaretur. Gen̄. i. Uuiti debent eſſe hoīes ad honū ⁊ nonad maluꝫ. Un̄ populꝰ iſrahel̓viuitꝰ fuit ad recipiēdū legeꝫ.Epo. ix. Auditis a moyſen verbis legis rn̄dit cūctꝰ populuſvna voce. Cuncta q̄ locutꝰ eſtSn̄s facieniꝰ. vtꝫ Epo. xxiiij.Ad faciēdū tēplū ⁊ veſtes ſacras mīſterioꝝ obtulit popul̓vitanimit̓ ncc̄aria: Eo. ꝓxxviCōgregatꝰ ē oīs iſrl̓ qͣſtoixoſiꝰad pl̓ateā ⁊ Siper̄t eſora vt aſferret l̓ibrū l̓egꝭ. Nee. viij. Cūexpoſuiſſꝫ achior verb̓a. h̓oſofernis oīs ppl̓s cōi locutōite ⁊l̓am̄tatōe ⁊ fletu Sn̄o p̄ces eſfūdebat. Iudith̓. vt Onitiet nō Siuiſi ſunt hoīes in bello tꝑal̓i et ſpūal̓i Nā cōgregatus eſt oīs iſrahel̓ quaſi vit