Capitulum. 109.

mnatorem pepulum quam ſib̓iSominus promittebat ſuo cōtentus populo quem amabatEpodt. xxx. Signū prelatꝭ aſubdito amoris eſt ꝙ ipſe Sil̓igeb̓at honoreꝫ cuiuſlibet ſub̓diti ſicut ſuū. Hoc ſignum h̓abuit mnoyſes quādo Seſiderabat ꝙ omuis Se ſuo popuſoprophetarent. licet ex hoc etushoctor et famia Situni videretur Quineri. xi. Voluit Sominus Seſere populū poſt reditum exploratorū. et ſuꝑ matorem populū ſib̓t commiſſuꝫrecuſauit Numeri. viiij. SicDocutt Sominꝰ verb̓o bonumpaſtorem Siligere populū ſuūvt antinā ſuam pouat ꝓ ouibus ſuis que ſibi a Sn̄o committūtur Iohānis. x. Exeipl̓o ettam ſuo hoc idem nosSn̄s Socuit. qui cū Silexiſſetſuos. in finem Silexit eos Iohānis. xiij. Sic amabat paulus ſuos fub̓ditos ꝙ SicebatEgo l̓ibenter tmpendā et ſuꝑimpēdar pro antinabꝰ veſtrislicet pl̓us nos Stligens. mitnus Sil̓igar. ij. Cortuth̓. xij.Prelatus et princeps Sebet eſſe ſcrutato: ſecretoꝝ ꝑ ſcintiam quā Sebꝫ habere. Sic

cuī inſtruuntur prelati. Sil̓igite lumē ſaptentie omēs quipreeſtis populis. Sapten. vt.Talis princeps fuit ſalonionqui ſuā ſaptentia et ſciētia ꝑſcrutatus eſt cutꝰ ꝯuarū inulicrum eſſet filtus iſl̓e pro quoinulteres ad initicē contendebant. propter quod audiuit populus ꝙ tuſte tudicaſſet rex ⁊tint iterūt eum. videntes in eoſaptentiam dei eſſe. iij. Reg. iij.Signū eſt ꝙ Sn̄s Sil̓igit̉ populutiū qn̄ eis Sat ſaptentemprincipē vel p̄ſatū. Ideo dipitregina Saba ſalomoni. Sil̓tgit dn̄s tſrael̓ quia te Sn̄s regem cōſtituit ſuper eum. veraeit̉ ſunt q̄ auduti de virtutibus et ſaptētia tua. vt ptꝫ. ij.Paral̓ip. ip. et. xij. Reg. x. Hācſapīam paul̓ꝰ hab̓uit qn̄ vſqꝫad terttuꝫ celū raptꝰ fuit. vbtaudiuit archana verba q̄ nōlicet homī l̓oqui. ij. Coꝝ. xij.Ideo Se Stuīs et archants atqꝫ hūguis ſcientijs lac potuꝫet eſcā ſub̓ditis ſuis Sedit. vtptꝫ. t. Coꝝ. iij. Preſatus Sebet eē defenſor ſibi cōmiſſi gregis vt ſit petꝰ paſtor nomercēnartꝰ qͥ amiſſis outbꝰ qn̄ lurpū aſpicit veniētē fugit. Ioh̓. ꝓ