Ca. 99. de pctō et eius effect. 98.

33

noluit recipere pacem demeteijqꝛ ficte pacificari querebat. vthabetur. i. Machab̓. pt̓. Pacishonum exigratia ⁊ dono Sei ꝓcedit. Un̄ bonitas grattoſi p̄lati ⁊ gratia ⁊ bonitas ſub̓ditorum cauſa exiſtit altqn̄ maguę pacis. vt patet. Se outa etpopulo tudeorum. ij Mach̓. iij.Propter hanc cauſam paul̓tn ſuis epiſtol̓is paci preponitgatiam Sicēs. Gratia vobiset pax. Sans intelligere ꝙ ſn̄gratia nō poteſt eſſe pap. Nānon eſt pax impijs Sicit dn̄sIſa. xvij. De magno dono gratie Siuine ꝓcedit pap. qn̄ ill̓equi recepit inturiā vel offen ſāoffendenti parcit ex antino. etpacē eius qͥ eū offenderat concupiſcit. Sic Sauid ſꝫ ab Al̓ſol̓one ꝑſecutꝰ q̄rebat pacē di.Et ne pax putero abſol̓on. vtꝫij. Regū. xviij.Capituluꝫ. V.De pctō ⁊ etus effectibus.Peccatum nocet homutAb tnteriori Seprauanꝰ onatitramAb eptertori procurādo tactitramA ſuperiori epclamādo pre-

ſurani.Ab̓ infertori Seuaſtando. figurami.Eccatū exfua turpitudine nocethoī ab intriuſeco. Ꝙ hūanānaturā Seprauat et extermiatToſſit em̄ hoī audaciā. ⁊ cauſat erubeſcentiā. Nam primiparētes qͦ in ſtatū iunocentiettu di non erubeſcebāt. poſt peccatū erubeſcētes ſe pertzoinatibus cōteperunt. Sen̄. xij. Iteꝫaufert hoī ſenſum ⁊ infatuateū Un̄ adam qͥ an̄ pctm̄ tātaſcīa poll̓uit ꝙ rebꝰ oībus impoſuit noīa ſcd̓m ꝓprietates ip̄orū. Poſt pctm̄ ſic infatuatꝰ ēꝙ a facte ꝯn̄t̉ cui ſūda ⁊ aperta ſutnt oīa abſcondere. ſe credebat. Gen̄. tij. Salonionē etiāſapiētiſſimū pctm̄ infatuauitmaculas etus famā. iij. Be. viNarratio peccautium odioſa.Eccl̓eſta. xxvij. Itē facit hoīemtimidū auferendo ſecuritateꝫNā adam qͥ ante pctm̄ pluries audiuit vocē On̄i nthtl̓ timēs poſt pctm̄ cū vocaretur aꝯn̄o ait. Dn̄e audiui. auditūtuū et timūt. Gen̄. iij. Itē tol̓ſit qͥetam intriuſecā. hoīeꝫ nō