De honore parentum

Nec eos inꝙͣtum poſſumuscontriſtari ſiuendo. Nā liceteſau eſſet mal̓us ⁊ fratrē ſuuꝫvelſet occidere. non tn̄ voſebathoc perpetrare vtuente matrevel patre nec contriſtaret euꝫ.ſcꝫ patrē. ſed Sicebat. UenietSies luctus patris mei ⁊ īterficiam eū. Gen̄. xxxij. Timēsiuda contriſtatōem patris admagnā penam ſe ob̓tul̓it. cuꝫꝯipit Se beniamin. Si nō redupero eum tibi reus ero in tein omni tempore. Geue. xli ij.Ntdens tacob̓ ꝙ iudas nō patiebatur eū triſtari acquieuitverbis eius. qui nō acquieuecat verbis ruben dicentis. ditos fil̓ios occide ſi nō reducaꝫeim tibi. vt habetur Geneſtopliij. Iuda cum ſuppl̓icaret ioſeph̓ ꝙ remitteret beniamī aitNō poſſum redire ad patremmeū abſente p̄iero. ne calamitatis patris mei exiſtā teſtisGen̄. pl̓iiij. Honorare debemus parentes ꝓpter fructumconſequendū. Nā al̓icui al̓ijprecepto deus nō adiuixit premiū ſeruantibus. ⁊ penā nonſecuantibuſ. niſi ſolū preceptoDe honore parentū. vn̄ ait. Homit pattē ⁊ matrē vt ſis ſon-

.52.genus ſuper terrā. et ſequiturQui mal̓e diperit patrivl̓ matri. ſit ill̓e maledictus ⁊ mortemoriatur. Exo. xx. ⁊. xxi. QuiaSem ⁊ yaphet patreSenudatuꝫ honorauterūt. Ideo eius benedictōem acceperunt. Gen.tx. Bn̄dictio aūt pr̄is inagnereputatōis erat quando eſatuet tacob̓ pro ea taliter contendebant. Gen̄. xxvij. Ꝙꝛ champatrē nō honorauit. ſed Seriſit etus maledictōem incurritGen̄. ix. Ad ruben dixit tacob̓Non creſcas. qꝛ aſcendiſti cubtl̓e patris tui. Gen̄. xl̓tx.Honorare Sebemus parentesvt ditrū Siuinū tudiciū fugiamus. ⁊ etus vl̓tōem ꝙͣ in preſenti parenteſ nō honorantibꝰpreparatnt. Precepit em̄ Sominius per moyſen. Si genueritquiſpiami filiū contumacemproteritū. ⁊c. lapidibus obrueteum populus. Deute. xxi. Abſolon peſſime perſecutus ē patrem ſuū. Ideo fuit morte peſſima interemptus. ij. Re. xviij.Suo fil̓ij ſenacherib̓ occider̄teum ſed neuter eorū regnauitiiij. Regum. xtp.Capitulumj