FoliumXLI
qui nō honorificat filiū nonhonorificat patrē qui miſitillū. Amē amen dico vobisquia qͥ verbū meum audit ⁊credit ei qͥ me miſit hꝫ vitaꝫeternā. ⁊ in iudiciū nō venitſed tranſit a morte in vitā.Aliud euangeliū pro defunctis ẜm Iohannē. vj.N illo temporeDixit ieſus diſcipulis ſuis.Om̄e qd̓ dat mihi pr̄ ad meveniet. et euꝫ qͥ venit ad menō eijciā foras. quia deſcēdide celo. nō vt faciā voluntatem meā: ſꝫ volūtatē eiꝰ qͥ miſit me pr̄is vt om̄e qd̓ deditmihi nō ꝑdā ex eo: ſꝫ reſuſcitem illud in nouiſſimo die.Hec ē aūt volūtas pr̄is meiqͥ me miſit. vt oīs qͥ videt filiū ⁊ credit ī eū habeat vitāeternā. ⁊ ego reſuſcitabo eūin nouiſſimo die.
Anno labente deitatis. Mccccxcvj. ix. kal̓. maijPoſtilla Guillerini ſuꝑ epl̓as pauli necnō euangelijs dominicalibꝰ vnacū de ſanctis ẜm ſenſumlitteralē collecta. In Nurenbergk ciuitate imperiali ꝑ Anthoniū koberger inibi conciuē imp̄ſſaHocqꝫ fine qͣialubriter cōpleta. de quo gioria iūhieſu bone tibi nunc et iugiter Amen.
(qui nō honorificat filiū non honorificatpatrē qui miſit illū) Gar. Rō quare patervult filiū honorari. quia honor filij ē honor pr̄is. ⁊ ecōuerſo (Amē amē dico vob̓quia qͥ verbū meū audit. et credit ei qͥ memiſit) Ly. fide formata (habet vitā eternā)Ly. ſcꝫ cauſalit̓. qꝛ hꝫgrām qͥ facit eū dignūvita et̓na (⁊ in iudiciūnō venit) ſcꝫ ꝯdēnationis (ſꝫ trāſit a morteGor. i. de pn̄ti vita quemors ē (in vitā) Lyraqꝛ oportet ſoluere debitū nature anteqͣꝫ veniat ad vitā glorie.Mne qd̓ dat mihi pr̄ ad me ⁊cͣ.Ioh̓. .vi. An̄ initium illiꝰ euangelij dixit ieſus diſcipul̓ ſuis.Ego ſum panis vite.qͥ venit ad me non eſuriet. ⁊ qui credit in menō ſitiet vnqͣꝫ. Tūc ſectur euāge. illud (Om̄eqd̓ dat mihi pr̄ ad meveniet) ꝑ fidē formatāNā fides ē fundamentū oīm meritoꝝ (et eūqͥ venit ad me. Tho..i. ad fidē ⁊ grām meriti (nō eijciam foras.i. nunqͣꝫ ſubtraham eigrāꝫ nec amiciciā meāab ipſo diuidā. dūmodo ipſe per pctm̄ grāmmeā nō expellat (quiadeſcendi de celo) .i. na
turā humanā aſſumpſi (nō vt faciā voluntatē meā ſꝫ volūtatē eiꝰ qͥ miſit me) Tho.ecce ꝑ oīa volūtatē humanā ſubiecit voluntati diuine. Math̓. .xxvi. Non mea voluntas ſꝫ tua fiat (hec eſt aūt volūtas eiꝰqͥ miſit me pr̄is vt om̄eqd̓ dedit mihi nō ꝑdāex eo) Lyra. qꝛ ſi talisp̄deſtinatꝰ aliqn̄ cadetin peccatū mortale. finaliter tn̄ reſurget. vn̄Ambroſiꝰ. Certꝰ ſumqd̓ deus nullū electoꝝſuoꝝ cadere ꝑmitteretſi eum melioreꝫ a caſuſuo reſurrecturuꝫ nonſenſiſſet (ſꝫ reſuſcitē illud in nouiſſimo dieTho. ſcꝫ de morte adglorioſam vitā Hec ēautem volūtas patrismei qͥ me miſit. vt oīsqui videt filiū) Tho.ſcꝫ paſſibilē ⁊ mortalē⁊ cum hoc miracula facientē (⁊ credit in eū).i. adheret ei ſicut vnivero deo per miraculaductꝰ ad fidē (habeatvitam eternā) Lyra. ſiꝑſeueret qd̓ ē infallibiliter verum in predeſtinatis de quibꝰ chriſthic loquit̉ (Et ego reſuſcitabo eum in nouiſſimo die) qͦ ad corpus vt ſimul gaudeātin corꝑore ⁊ anuma.
Anno labente deitatis. Mccccxcvj. ix. kal̓. maijPoſtilla Guillerini ſuꝑ epl̓as pauli necnō euangelijs dominicalibꝰ vnacū de ſanctis ẜm ſenſumlitteralē collecta. In Nurenbergk ciuitate imperiali ꝑ Anthoniū koberger inibi conciuē imp̄ſſaHocqꝫ fine qͣialubriter cōpleta. de quo gioria iūhieſu bone tibi nunc et iugiter Amen.