FoliumAA4V I

ab eo autē qui non habet: ⁊qd̓ habet auferet̉ ab eo.Aliud euangeliū de confeſſoribꝰ ẜm Matheū. xxv.N illo temporeDixit ih̓s diſcipulis ſuis parabolā hāc. Hō quidā peregre proficiſcens vocauit ſeruos ſuos ⁊ tradidit illis bona ſua. Et vni dedit qͥnqꝫ talenta. Alij autē duo. alij ꝟovnū: vnicuiqꝫ ẜm ꝓpriā virtutem. Et ꝓfectus eſt ſtatimabijt autē qui quinqꝫ talenta acceperat ⁊ oꝑatus eſt ineis et lucratus ē alia quinqꝫSimiliter qui duo acceꝑatlucratus ē alia duo. qui aūtvnū acceperat abijt et foditin terrā ⁊ abſcondit pecuniam dn̄i ſui. Poſt multū vero temporis venit dominusilloꝝ ſeruoꝝ et poſuit rationem cum eis. Et accedensqui quinqͣꝫ talenta acceperat obtulit alia quinqꝫ talenta dicens. Domine quinqꝫtalenta tradidiſti mihi. eccealia quinqꝫ ſuꝑlucratꝰ ſum.ait illi dominus eius. Eugeſerue bone et fidelis. quiaſuꝑ pauca fuiſti fidel̓. ſupra

hominis aſcendit que p̄parauit deus diligentibꝰ ſe (ab eo autē qͥ nō hꝫ) ſcꝫ vſumdoni collati. ſicut ille piger ſeruus fuit (⁊qd̓ habet) .i. ipſuꝫ donū (auferet̉ ab eoGor. dare habēti fuit miſericordie. auferre nō habenti iuſticie.Omo quidamh peregre ꝓficiſcens ⁊cͣ. Mathei. xxv. Hiſtoriā huius euāgelij locutꝰ eſtdn̄s hieſus xp̄s Annoeiꝰ. xxxiij. xi. kal̓. april̓.feria. iij. luna. xij. inditione. vi. Ante initiuꝫillius euangelij ſcribitſctūs matheꝰ in eodeꝫcapi. ꝙ xp̄s dixit diſcipul̓ ſuis. Uigilate qͥaneſcitis diē neqꝫ horāTūc ſtatim ſequit̉ euāgelium hodiernū (Homo quidā ꝑegre ꝓficiſcens) Ly. Hō ille eſtleſus xp̄s qͥ qͣꝫuis/ ẜmdiuinitatē nō poſſit ꝓficiſci de loco ad locū.quia ſic ē vbiqꝫ: ſed tn̄ẜm humanā naturamꝑegre ꝓfectus eſt. qn̄aſcendit in celū (vocauit ſeruos ſuos) Gor.educēdo eos in eſſe nature (Et tradidit illisbona ſua) Lyra. ſcꝫ bona nature. bona gratiebona ꝯſcientie ⁊ ſapīebona potentie. bonaopulētie. Et dicunt̉ talenta: quia ꝑ bonū vſūtaliuꝫ pōt quilibet ſibiacqͥrere celeſte premiū(vni dedit qͥnqꝫ talenta. Alij duo. alij verovnū: vnicuiqꝫ ẜm propriā ꝟtutē ⁊ ꝓfectꝰ eſtſtatim) qꝛ xp̄s ẜm humanitatē mutauit locū celū aſcēdēs (abijtaūt qͥ quinqꝫ talēta acceperat ⁊ lucratꝰ ē alia

quinqꝫ) Lyra. qꝛ iſta talenta multiplicauit bene vtendo p̄dictis donis ad ſui ꝑfectionē ⁊ ꝓximi edificationē (ſil̓r qui duotalenta acceꝑat) .i. aliqͣ ex p̄dictis donis(lucratꝰ eſt alia duo) Gor. et attendit̉ illud lucrū ī merito quoad ſe. ⁊ in edificationequo ad ꝓximū: ⁊ ſic duplicatur bonū acceptū(qͥ aūt vnū acceperat.abijt ⁊ fodit in terrā. ⁊abſcondit pecuniā dn̄iſui) Ly. ille abſconditin terra qui p̄dictꝭ donis vtit̉ ad mūdi gloriam et tꝑale lucrū ſeuqueſtū (poſt multū ꝟotēꝑis) Ly. quia longūtēpus eſt ab aſcēſionexp̄i ad celū vſqꝫ ad aduentū eius ad iudiciū(venit dn̄s) Gor. ꝑ ſeipſum non ꝑ vicarium(ſeruoꝝ illorū) quibꝰbona ſua cōmiſit (⁊ poſuit rōnē cū eis) vt patet Luce. xvi. Redderōnē villicationis tueLyra. quia tunc diſtricte exiget rationem dede bonis ab eo collatꝭ(⁊ accedens qui qͥnqꝫtalenta acceperat obtulit alia quinqꝫ talendicens. domine quinqꝫ talēta tradidiſti mihi. Ecce alia quinqꝫ ſuperlucratus ſum) Gorra. id eſt multiplicataſunt merita ex gratiatua et vſu liberi arbitrij (Euge ſerue boneet fidelis) querens inſuis actibꝰ domini gloriam ⁊ non ꝓpriam laudem (quia ſuꝑ paucafuiſti ſidelis) Ly. omnia bona ī hac vita homini collata pauca ſūtreſpectu bonoꝝ glorie(ſupra multa te con-

S