FoliumA44L
bus. Que cū audiſſet turbata ē in ſermone eiꝰ. Et cogitabat qͣlis eēt iſta ſalutatio.Et ait angelꝰ ei. Ne timeasmaria īueniſti eī gr̄aꝫ apuddeū. Ecce ꝯcipies ī vtero etparies filiū ⁊ vocabis nomēeiꝰ ih̓m. Hic erit magnꝰ ⁊ filius altiſſimi vocabit̉. Et dabit illi dn̄s deus ſedē dauidpr̄is eiꝰ ⁊ regnabit in domoiacob inet̓nū: ⁊ regni eiꝰ nōerit finis. Dixit autē mariaad angeluꝫ. Quō fiet iſtudqm̄ virum nō cognoſco. Etrn̄dēs angelꝰ dixit ei. Spūſſctūs ſuꝑueniet in te ⁊ ꝟtusaltiſſimi obumbrabit tibi.Id̓oqꝫ ⁊ qd̓ naſcet̉ ex te ſcm̄vocabit̉ filius dei: ⁊ ecce elizabeth cognata tua et ipſa
(que cū audiſſet turbata eſt) Ly. Beataꝟgo ſolita erat videre angelos. Ideo deapparitōe angeli nō fuit admirata vel turbata: ſꝫ de ſalutatōe inſolita. qͥa nihil mirabilius eſt vere humili qͣꝫ ſua exaltatio.Et ideo cum btā virgoeſſꝫ humilima audiēsſalutationem tantē excellentie turbata ſuitnō turbatione incredulitatis ſicut zachariaspater iohānis baptiſtevt dicit̉ Luce primo.ſed turbata fuit turbatione admiratiōis: vnde ſequit̉ (turbata eſtin ſermone eius) ſcilicet angeli nō autem inviſione (et cogitabatqualis eſſet iſta ſalutatio) Lyra. quando em̄turbata fuit virginalēverecundiam oſtenditꝙ autē cogitauit de ſalutatione declarat prudentiā marie. ⁊ id̓o angelus eam conſolabatur dicens (ne timeasmaria) Lyra. de ſalutatione inſolita (inueniſti em̄ gratiā apud dominū) nō ſolū ꝓ te ſedpro toto genere humano (Ecce concipies invtero) Lyra. hec conceptio facta eſt ꝑ virtutem ſpūſſancti intra vterū virginis corpꝰfilij formātis (x paries filiū) Ly. ꝟgo ꝑmanēs in partu ſicut ⁊ in conceptu (⁊ vocabis nomē eius ieſum) Ly. nō dicit impones: quia hoc nomē fuit īpoſitū a deopatre ẜm qd̓ fuerat p̄dictū a deo patre. vthabet̉ Eſaie. lxij. vocabit̉ tibi nomē nouūqd̓ os dn̄i noīauit. Sed illud nomen fuitdiuulgatuꝫ ꝑ angelū ipſi marie ⁊ ioſeph.Ieſus autē interp̄tat̉ ſaluator. Unde dehoc habet̉ Mathei pͥmo. vocabis nomeneius ieſum. Ipſe em̄ ſaluū faciet populūſuū a peccatis eoꝝ (hic erit magnꝰ) quiamagnus dn̄s: vnde psͣ. .xlvij. magnꝰ dn̄s⁊ laudabilis nimis. et magnitudinis eiꝰ
nō eſt finis ⁊ filius altiſſimi vocabiturLyra .i. ipſius dei qui ſolus eſt altiſſimꝰ.hō em̄ altus eſt inter creaturas corporales. Sed angelus altior. Deus aūt ſolusaltiſſimus. vnde in psͣ. lxij. Tu ſolus altiſſimus in omni terra(et dabit tibi dn̄s deſedē dauid pr̄iſ eiꝰ ⁊ regnabit ī domo iacobGor. i. in omnibus electis quoꝝ vniuerſitasintelligitur ꝑ domū iacob .i. familiam iacobque tota recepta eſt inpopulū dei (ineternū)quia ⁊ hic ꝑ gratiā ⁊ infuturo ꝑ gloriam (⁊ regni eius nō erit finis)Ly. xp̄s em̄ nō ſolū inquantū deus: ſed etiāinquantū hō regnabitineternū. non ſolū ſuꝑhoīes ſed etiā ſuꝑ angelos (dixit aūt mariaad angelū: quomō fietiſtud. qm̄ virū non cognoſco) Ly .i. cognoſcere non ꝓpono ẜm illud qd̓ dicūt doctorescatholici. Beata virgoanteqͣꝫ deſponſaret̉ ioſeph habuit obſeruantiam caſtitatis ꝟginalis in deſiderio non tn̄expreſſe. Sed cum poſtea deo ordināte eſſetdeſponſata ioſeph qui erat in ſimili ꝓpoſito. ſimul emiſerunt votū (⁊ reſpondensangelus dixit ei. ſpūſſanctꝰ ſuꝑueniet inte) Lyra. id eſt non concipies modo humano: ſed diuino. quia non virtute ſeminis virilis: ſed virtute ſpirituſſancti (etvirtus altiſſimi obumbrabit tibi) quia inbeata ꝟgine ſub vmbra carnis latuit virtus deitatis (ideoqꝫ et quod naſcetur exte) Gorra. id eſt ex tua vera natura (ſanctum) quia de ſancto non naſcet̉ niſi ſanctum (vocabitur filius dei) Lyra. nō adoadoptiuus ſicut alij: ſed naturalis (ecceElizabeth cognata tua et ipſa concepit fifilium in ſenectute ſua: et hic menſis eſt
Q 4