Dominica .xxv. poſt octauas penthecoſtes.N illo tēꝑeCū ſubleuaſſet oculos ieſus ⁊ vidiſſet qꝛ ml̓titudo maxima venit ad eum⁊c̄. De hoc euangelio require in medio quadrageſimeſcꝫ dominica letare Nā bislegit̉ hͦ euāgeliū in anno.In feſto dedicationis tēpliEuangeliumN illo temporeIngreſſus ieſus perambulabat hiericho. Et ecce virnomine zacheꝰ. ⁊ h̓ erat prīceps publicanoꝝ ⁊ ipſe di-

vident̉. qꝛ nec ſaraceni nec xp̄iani ſūt Etideo tales ſine lege ꝑibūt. Quarto qꝛ tales vident̉ eē apoſtate a fide qͣꝫtū ad remfidei. Vident̉ etiā ꝑiuri eoꝝ q̄ in baptiſmo ꝓmiferūt .ſ. renunciare dyabolo ⁊ pōpis eiꝰ. Et iō malo xp̄iāno fides erit ei ad cumulū dānatōis eiꝰ qꝛgͣuiꝰ peccat xp̄ianꝰ fornicando ⁊ alia q̄ ꝓhibent̉ in lege ⁊ euāgelio tranſgrediendo qͣꝫpaganꝰ. Etiā plus puniet̉ ⁊ ꝓfundiᵈ dānat̉Un̄ de hoc d̓r in decretis Fidel̓ malꝰ peior ēinfideli ⁊ grauiꝰ peccat ⁊ pena grauior fibi debet̉ .i. q. i. Noui.Ngreſſus ih̓stꝑambulabat:⁊cͣ. Luce. xix.Hyſtoria huiꝰ euāgelij facta ē anno chriſtixxxiij. xvi. kal̓. april̓. luna. vij. inditōe. vi. An̄initiū illiꝰ euāgelij ſcribit s. Lucas in p̄cedenti cap̄. ꝙ qͥdā adoleſcens īterrogauit ieſū dicens magiſter qͥdfaciendo vitā eternaꝫpoſſidebo. Dixit aūt ei ieſus. Si vis advitā ingredi ſerua mādata. Qui ait. hecoīa cuſtodiui a iuuentute mea. qͥd adhucmihi deeſt. ait illi ieſus. Si vis ꝑfectꝰ eēvade ⁊ vende oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ⁊ habebis theſaurū in celo ⁊ veni ſeq̄reme. His ille auditis cōtriſtatꝰ ē. qꝛ diueserat valde. Videns illū ieſus triſtē factūdixit: qͣꝫ difficile qͥ pecunias habent in regnū dei intrabūt. Ly. difficile dicit ⁊ nonimpoſſibile. qꝛ difficile ē diuitias poſſidere ⁊ nō teneri nimis amore eaꝝ. Faciliꝰeſt camelū ꝑ foramen acus trāſire qͣꝫ diuitē intrare regnū dei. Ly. hͦ nō ītelligit̉ dequolibet diuite. ſꝫ de diuite cōſtituente finē in diuitijs ⁊ totā cōfidentiā ſuā. ergoMar. x. d̓r. ꝙ difficile cōfidentes in pecunijs intrabūt in regnū. Ly. poſſeſſio diuitiarum reddit hominem difficilē ad per-

fectionē acquirendam. nō tn̄ facit impoſibilem. Quia abraam fuit diues valde ⁊tn̄ fuit ꝑfectꝰ. vt habet̉ Gen̄. xvij. ⁊ iō d̓reccl̓i. xxxi. Beatus vir diues qͥ inuentuseſt ſine macula. Et ſequit̉. Et qͥs ē hic etlaudabimꝰ eū. q. d. vix⁊ cum difficultate inuenit̉ ⁊ auditꝭ his: diſcipuli mirabant̉ valde di. Quis ergo poterit ſaluꝰ fieri: ait illq̄cunqꝫ īpoſſibilia ſūtapud homines poſſibilia ſunt apud deumqꝛ ſic̄ dicit Beda. Deꝰpoteſt a cupiditate terrenoꝝ cōuertere ad cupiditatē eternoꝝ. vtꝫSap̄. xiij. Potens esdn̄e ex oībus ſaluare.vnde qͥ illud qd̓ ſuꝑeſtpauꝑibus tribuunt. ⁊eos ſibi amicos cōſtituunt regnū celoꝝ intrare pn̄t. vt ptꝫ Lucexvi. Facite vobis amicos de mammona iniqͥtatis: vt cū defeceritis recipiūt vos ī eterna tabernacula. Sil̓rqͥ diuitijs ſuis operamiſericordie exercentſcꝫ cibando eſurientem. potando ſitientem: hoſpitando ꝑegrinuꝫ: veſtiendo nudum. ⁊ ſic de alijs. vnde Math. xxv. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi manducare ⁊cͣ. Venite benedicti patris mei: poſſidete vobisregnum paratum a conſtitutione mundiTunc poſtmodū ſequit̉ euangelium hodiernum (Ingreſſus ieſus ꝑambulabathiericho) que ciuitas diſtat ad vnam dietam a hierl̓m (⁊ ecce vir nomine zacheꝰGorra. nominat̉ expreſſe tanqͣꝫ dignꝰ nōmine. qꝛ in libro vite erat ſcriptum nomēeius. (⁊ hic erat princeps publicanorū)Lyra. non tm̄ publicanus ſed princepspublicanoruꝫ. In quo apparet maior miſericordia dei in eius vocatione: vt vbiabundauit delictum ſuperabundaret etgratia. (et ipſe diues.) Lyra. quia auatus fuit in acquirendo.