Loqͦuēte ieſu ad turbas ecce princeps vnus acceſſit ⁊adorabat eū dicens. Dn̄e filia mea mō defuncta ē ſꝫ veni impone manū tuā ſuꝑ eāet viuet. Et ſurgēs ieſus ſequebat̉ eū ⁊ diſcipuli eiꝰ. Etecce ml̓r q̄ fluxū ſanguīs patiebatur duodecī ānis acceſſit retro ⁊ tetigit fimbriā veſtimēti eiꝰ. Dicebat aūt ītraſe. Si tetigero tm̄ veſtimentū eiꝰ ſalua ero. At ieſus cōuerſus ⁊ vidēs eā dixit. Cōfide filia fides tua ſaluaꝫ tefecit ⁊ ſalua facta eſt mulierex illa hora. Et cū veniſſꝫ ieſus in domū principis et vidiſſet tibicines ⁊ turbā tumultuātē dicebat. Recedite

Math. in eo. ca. ꝙ diſcipuli iohannis baptiſte acceſſerūt ad ieſuꝫ dicentes. Quare nos ⁊ phariſei ieiunamꝰ frequent̓ diſcipuli aūt tui nō ieiunant. Ait ill̓ ieſus.Nunqͥd pn̄t filij ſpōſi qͣꝫdiu cū illis ē ſpōſus lugere. Veniēt ātdies cū ab eis auferet̉ſponſus. ⁊ tūc ieiunabūt. Tūc ſequit̉ euangeliū hodiernū (Loquente ieſu ad turbaſecce pͥnceps vnꝰ acceſſit) Ly. qͣlis aūt fueritprinceps iſte nō exprimit̉ hic. ſꝫ habet̉ Marci. v. ⁊ Lu. viij. vbi d̓rꝙ erat princeps ſynagoge noīe iatrus. Iudei eī habebāt tm̄ vnūtempluꝫ vbi poterantofferre ⁊ immolare .ſ. īierl̓m. Sed in alijs ciuitatibꝰ ⁊ villis habebant loca determīatain qͥbꝰ cōueniebat populꝰ ad oranduꝫ ⁊ adaudiendū verbū dei ⁊tractandū de his q̄ ꝑtinebant ad cōmunē vtilitatē ppl̓i. ⁊ ille qͥ preerat cuiꝰ autoritate cōgregatō fiebat dicebatur prīceps ſinagoge.Et talis erat iſte qͥ acceſſit ad ieſum (⁊ adorabat eū.) humiliter. qꝛ cecidit ad pedeseius .ſ. faciendo ſibi reuerentiam debitā.(dicens dn̄e filia mea mō defuncta eſt. ſꝫveni ⁊ impone manū tuā ſuꝑ eaꝫ ⁊ viuet)Marc. v. d̓r ꝙ dixit eam eſſe in extremis.Luce. viij. d̓r ꝙ moriebat̉. Et hoc eſt veꝝqn̄ pater receſſit ab ea ſꝫ anteqͣꝫ venit adieſum mortua eſt ꝓpter qd̓ nuncij venerunt de domo qͥ dixerunt. noli vexare magiſtrū qꝛ defuncta eſt filia tua. Credētesꝙ xp̄s nō poſſet ſuſcitare eam a mortuis.licet poſſet eā ſanare (⁊ ſurgens ieſus ſequebat̉ eū ⁊ diſcipuli eiꝰ) Ly. ꝑgens addomū eius ꝓpter fidei ſue meritū (⁊ eccemulier que ſanguinis fluxū patiebat̉ duodecim annis) Lu. viij. d̓r. ꝙ in medicos

erogauerat oēm ſubſtantiā ſuā nec ab vllo potuit curari (acceſſit retro) xp̄us em̄erat in turba magna q̄ eū cōprimebat. vthabet̉ Mar. v. ⁊ ideo de facili nō potuithabere acceſſum ad eum (⁊ tetigit fimbriam veſtim. eiꝰ) Gor. īdignū ſe reputabat tāgere pedes domini. vl̓etiā plenitudinē veſtimenti: habebat eī xp̄sfimbrias iuxta cōſuetudines iudeoꝝ ẜm p̄ceptū legis. vtꝫ Nūe.xv. (dicebat em̄ intraſe) .ſ. firmiter credēdo(ſi tetigero tm̄ veſtim̄tū eiꝰ ſalua ero) .ſ. abhac infirmitate. Magna fides mulieris. q̄credidit tantā virtuteeſſe in veſtimentꝭ xp̄i:ꝙ a tactu ſanaret̉ q̄ ꝑmedicos ſanari nō poterat: ꝓ qͥbus tantumexpendit ꝙ depauꝑata fuit. vt dr̄ Luc. viij.(⁊ ieſus cōuerſus ⁊ videns eā dixit. Cōfidefilia fides tua ſaluā tefec̄) Gor. nō dixit egoſanaui te. ſꝫ fides tuate ſaluā fecit. vt vitandā oſtentationē doceat ⁊ meritū fidei extollat (⁊ ſal. fa. eſt mul. exilla hora) ⁊ Amb̓. videt̉ velle ꝙ hec ml̓ierat martha ꝟgo ſoror beate marie magdalene ⁊ ſancti Lazari. Notandū ꝙ invia eundo ad filiā prīcipis archiſynagogi. ſanauit iſtā mulierē ꝑ tactū veſtis ſuevt ſic princeps ille in fide ſolidaret̉ (⁊ cūveniſſet ieſus in domū principis ⁊ vidiſſet tubicines) .ſ. carmen lugubre cauentes. Antiquitus eī tales ad exequias vocabant̉ vt ſuo carmine alios ꝓuocarentad luctum (⁊ turbam tumultuantē) .i. lachrymantē ⁊ eiulantem (dicebat: recedite: nolite flere) Vt habet Luc. viij. ꝑ hocꝙ dicit. Nolite flere. docet nos ꝙ mortuos noſtros non debemꝰ exceſſiue deflerep̄ſertim cum fuerint boni hoīes qꝛ lꝫ mo