Erūt ſigna in ſole ⁊ luna etſtellis. ⁊ in terris p̄ſſura gentiū p̄ ꝯfuſione ſonitꝰ maris⁊ fluctuū areſcētibꝰ hominibus ꝑ timore ⁊ expectatiōeque ſuꝑueniēt vniuerſo orbi. Nā ꝟtutes celoꝝ mouebunt̉. Et tūc videbūt filiuꝫ

Runt ſigna ī ſole ⁊ luna ⁊ ſtell̓ ⁊cͣ.Luce. xxi. Mathei. xxiiij. Marci.exiij. Hec p̄dixit dn̄s iheſus Annoeius. xxxiij. xi. kal̓. aprilis. feria tercia. luna. xij. inditione ſexta. Ante initiū hodierni euangelij ſcribitſanctꝰ Lucas in eodeꝫcapitulo. ꝙ xp̄s predicens tēpus extremi iudicijdixit. Surget gēscōtra gentē et regnumaduerſus regnū. ⁊ terremotus erūt magniloca. ⁊ peſtilentie et famnes terroreſqꝫ de celoet ſigna magna erunt.Ue pregnantibꝰ ⁊ nutrientibus in illis diebus. Item de extremoiudicio dicit̉ etiam Luce. xvij. Sicut fulgur choruſcans de ſub celo in ea que ſubcelo ſunt. ita erit filiꝰ hominis in die ſuaſcꝫ aduentus ad iudiciū. Et ſicut factumeſt in diebus noe. ita erit in diebꝰ filij hominis. Edebant ⁊ bibebant vxores ducebant ⁊ dabantur ad nuptias vſqꝫ in diemqua intrauit noe archam ⁊ venit diluuiū⁊ perdidit omnes. Similiter ſicut factuꝫin ꝯiebus Loth. Edebant ⁊ bibebāt emēbant ⁊ vendebant. plantabant ⁊ edificabant. qua die autē exijt Lotha ſodomispluit ignem ⁊ ſulphur de celo ⁊ omnes ꝑdidit. Scd̓m hec erit qua die filius hominis reuelabit̉. ſcꝫ die iudicij. Vnde de hͦetiā dicit̉. pͥma Theſſal̓. v. Cum dixerintpax ⁊ ſecuritas tunc repentinus eius ſuperueniet interitus. (Erunt ſigna in ſole⁊ luna ⁊ ſtellis. ⁊ in terris preſſura gentiūpre confuſione ſonitus maris ⁊ fluctuuꝫareſcentibus hoībꝰ pre timore et expectatione q̄ ſuꝑueniēt om̄i orbi ⁊cͣ. Luce. xxi.Mathei viceſimoquarto Marci. tredecimo. Sed que erunt illa ſigna declarant̉.Primo vt habet̉ Iohelis ſecundo. Solconuertetur in tenebras ⁊ luna in ſanguinem anteqͣꝫ veniat dies domini magnus⁊ terribilis. Item oſtenſum eſt Iohannivt habet̉ Apoca. vi. Sol factus eſt nigertanqͣꝫ ſaccus cilicinus. et luna tota factaeſt ſicut ſāguis. et ſtelle de celo ceciderūtſuꝑ terram. Item xp̄s dicit Math̓. xxiiij.

Sol obſcurabit̉ et luna non dabit lucemſuaꝫ. ⁊ ſtelle cadent de celo. Hoc nō intelligit̉ ꝙ cadent de firmamento. quia minima ſtella ẜm aſtronomos eſt maior quamtota terra. ſed tāte imp̄ſſiones ⁊ choruſcationes erūt in aere decurrentes ad terroremmaloꝝ vt a ſimplicibꝰhominibꝰ ſtelle cadereputabant̉. Vnde Auguſtinꝰ. Tā ſeua erūtiudicia dei ꝙ ipſuꝫ ſolinſpicere non audebit(⁊ in terris p̄ſſura gentium pre cōfuſione ſonitus maris ⁊ fluctuūGlo. appripinquanteextremo iudicio erit ſonitus maris terribiliset fluctuū eius. Nā mare eleuabit̉ vltraaltitudinē montiū quadraginta cubitis.Un̄ p̄s. cxij. Mirabiles elationes maris.Tunc illi qͥ ꝓpe mare habitabūt in vallibus fugiēt ad loca mōtana. ⁊ comprimētſe ꝓpter ſonitū maris (areſcentibus hoībus) Gor. qꝛ ſicut mētē ſecuritas reficit ⁊impinguat. ẜm illud ꝓuerbio .xv. Secura mēs qͣſi iuge cōuiuium. ſic timor attenuat ⁊ exiccat. ẜm illd̓ Prouer. xvij. Spiritus triſtis exiecat oſſa (p̄ timore) ſcꝫ inſtantiū maloꝝ (⁊ expectatione) ſcilicet futurorū adhuc diſtantiū (que) ſcꝫ timor etexpectatō (ſuꝑueniet deſuꝑ) ſcilicet de celo (vniuerſo orbi nō tantū parti. Ex qͦ pꝫꝙ nullus erit locus refugij. vt patet Mathei. xxiiij. Erit tūc tribulatio qͣlis nō fuit ab initio mūdi vſqꝫ modo neqꝫ fiet: vtꝫDanielis. x. Veniet tale tempꝰ quale nofuit ex quo gentes eſſe ceperūt. (nam virtutes celoꝝ mouebunt̉) .i. angeli ad modum trementiū ſe habebunt. Et angeli dicuntur ꝟtutes celorū quia ſūt inhabitatores celoꝝ. Vn̄ dicit Chryſo. ſuꝑ MatheūAngeli qͥ in iudicio aſtabunt nihil ſibi cōſcij videhūt infinitā multitudinē cōdemnari nō intrepide. ſed cū magno tremoreillit ſtabunt (Et tūc videbūt filiū homīsſcilicet tā boni qͣꝫ mali. qꝛ ẜm magiſtrumſententiarū libro quarto. Chriſtus dn̄s īforma hominis iudicabit. ⁊ in illa ab omnibus videbit̉. Erit tn differentia ex par