tus eſt mihi ſenſus ⁊ inuocaui et venit in me ſpūs ſapiētie. Et p̄poſui illā regnis etſedibus ⁊ diuitias nihil eſſedixi in cōꝑatione illiꝰ. Neccōꝑaui illi lapidē precioſuꝫqm̄ om̄e auꝝ in cōꝑatiōe illius harena eſt exigua tāqͣꝫlutū eſtimabit̉ argentū ī cōſpectu illiꝰ. Suꝑ ſalutem ⁊ſpeciē dilexi illā. ⁊ ꝓpoſuipro luce habere illā. qm̄ īextinguibile eſt lumē illiꝰ. Uenerūt aūt mihi omnia bonapariter cū illa. ⁊ innumerabilis honeſtas ꝑ manus illius. Et letatus ſū in om̄ibuſqm̄ an̄cedebat me iſta ſapiētia et ignorabā quoniā hoꝝomniū mater eſt. Quā ſinefictione didici ⁊ ſine inuidiacōmunico ⁊ honeſtatē illiuſnō abſcondo. Infinitus enītheſaurus ē hominibꝰ quoqui vſi ſūt. participes factiſunt amicitie dei.Epiſtola de vno cōfeſſoreet pōtifice. Heb. v.Mnis nāqꝫpōtifex ex hoībꝰ aſſumptꝰ ꝓ hoībꝰ ꝯſtituit̉ inhis q̄ ſūt ad deuꝫ vt offerat
(⁊ inuocaui ⁊ venit in me ſpūs ſapīe) .i.ſpūſſctūs qͥ dat ſapīam (et p̄poſui illā regnis ⁊ ſedibꝰ et diuitias nihil eſſe dixi incōꝑatione illiꝰ. nec cōꝑaui illi lapidē precioſum. qm̄ oē aurū in ꝯꝑatione illiꝰ harena ē exigua. et tāqͣꝫ lutū eſtimabit̉ argētū inꝯſpectu illiꝰ) ⁊ rō eſt.Quia diuitie tēꝑalescōes ſunt bonis ⁊ malis: ⁊ frequēter concedunt̉ malis plꝰ qͣꝫ bonis vtpꝫ ad ſenſū. Sapientia autē vera de cſit hic ſermo ſolis bonis cōcedit̉. Ideo bona exteriora reſpectuipſiꝰ vere ſapīe nulliꝰvaloris ſunt reputanda (ſuꝑ ſalutē ⁊ ſpēꝫ.i. ſuꝑ ſanitatē corporis ⁊ eiꝰ pulcritudineꝫ(dilexi illā) qꝛ ſanitas⁊ pulcritudo ſunt ꝑfectōnes corꝑis. Sapīavero ꝑfectio ē mentiset ideo qͣnto aīa eſt melior corpore. tāto ſapientia ē illis p̄ferenda(⁊ ꝓpoſui pro luce hr̄eillā) qꝛ ſicut lux corporalis dirigit in corporalibꝰ. ſic ſapīa in ſpi.ritualibꝰ (qm̄ inextinguibile ē lumē illiꝰ. venerūt aūt mihi oīa bona mihi ꝑiter cuꝫ illa)qd̓ ptꝫ. iij. Reg. iij. vbidr ꝙ ſalemon petēdoſapīam a dn̄o. nō ſolūillā obtinuit. ſꝫ etā cuꝫilla diuitias et honores ſuꝑ oēs reges (etinnumerabilis honeſtas ꝑ manº illiꝰ) .i.oꝑa ipſiꝰ q̄ ꝑ manꝰ deſignant̉ eo ꝙ manꝰ eſtorganuꝫ organoꝝ. vtꝫiij. libro de aīa. (⁊ letatus ſū ī oībꝰ qm̄ an̄cedebat me iſta ſapīa-
oſtendendo mihi qͣliter agere debereꝫ (etignorabam) ſcꝫ anteꝙͣ ipſam haberē (qm̄hoꝝ oīm mr̄ ē) ſꝫ ipſa habita ꝯgnoui (quāſine fictōe didici) ſcꝫ a deo a qͦ ipſā deuote poſtulaui. vlpꝫ. iij Regū. iij. ⁊ a nathanꝓpheta cui fuit traditus ad erudiēdū (⁊ ſine īuidia cōico) verbovel ſcripto. Scripſit eīml̓tos libros ad nr̄ameruditionē (⁊ honeſtatem illiꝰ nō abſcōdo.)Nā om̄s reges circuquaqꝫ deſiderabāt audire ſapīaꝫ ſalemonis(infinitꝰ eī theſaurꝰ ēhoībꝰ) .i. inapp̄ciabilis (quo qui vſi ſunt)oꝑa ſapīa exercēdo (ꝑticipes facti ſūt amicicie dei) ſcꝫ tanqͣꝫ cōformes ei in oꝑibꝰ ſuis. q̄cōformitas cauſa ē dilectōis. vtꝫ Eccl̓i. xiij.Omne animal diligitſibi ſimile.Mnis nāqꝫ pōo tifex ⁊cͣ. Anteinitiū illiꝰ epl̓eſcribit ſctūs paulꝰ di.Nō eī hēmꝰ pōtificē qͥnō poſſit cōꝑati īfirmitatibꝰ nr̄is tēptatū aūtꝑ oīa. Adeamꝰ gͦ cū fiducia ad thronum gr̄eeiꝰ vt miſcd̓iā cōſequamur ⁊ gr̄am īueniamꝰTūc ſequit̉ pn̄s epl̓a.(Oīs nāqꝫ pontifex)Glo. ẜm lege (ex hominibꝰ) .i. d̓ numero hominū (aſſumptꝰ) nonintroductꝰ (ꝓ hoībꝰſcꝫ ſaluandis (cōſtituitur) vt ꝑ eū a deo impetrēt miſcd̓iā. debetem̄ eſſe mediator dei ⁊hoīm (ī his q̄ ſunt addeū) Ly. in ſpūalibꝰ etdiuīs (vt offerat do.).i. volūtarie oblata nō