affirmans qm̄ hic eſt xp̄us.In feſto purificatōis ſctēMarie ꝟgīs. Malach. iij.Ec dicit dominꝰ deus. ecce egomitto angelū meū ⁊ p̄ꝑabitviā ante faciē meā. ⁊ ſtatimveniet ad tēplū ſcm̄ ſuū domīator quē vos q̄ritis ⁊ angelꝰ teſtamēti quē vos vultis. Ecce venit d̓t dn̄s exercituū. Et qͥs poterit cogitare diē aduētꝰ eiꝰ. Et qͥs ſtabit ad vidēdū eū. Ip̄e enimqͣſi ignis ꝯflās. ⁊ qͣſi herbafullonū. ⁊ ſedebit ꝯflans etemūdās argētū ⁊ purgabitfilios leui. Et colabit eos qͣſi auꝝ et argentū ⁊ erūt dn̄oofferētes ſacrificia ī iuſtitia.Et placebit dn̄o ſacrificiumiuda ⁊ irl̓m ſic̄ dies ſel̓i ⁊ ſic̄anni antiqͥ dic̄ dn̄s oīpotēsIn cathedra ſancti Petri apoſtoli .j. Pet. j.
Ec dicit dn̄s deꝰ ⁊cͣ. In pn̄ti epl̓ahnunciat̉ vterqꝫ aduentꝰ xp̄i .ſ. incarnē ⁊ in iudiciū. ⁊ prīo denūciatur primꝰ aduentꝰ in carnē cū d̓r HHec dicit dn̄s deꝰ) .ſ. pater (ecce ego mitto angelū meū) Ly .i. iohānē baptiſtā qͥ magꝭ duxit in terris vitā angelicā qͣꝫ humanā: ꝙ em̄hec ſcriptura intelligitur d̓ iohāne bap. hocptꝫ Math. xi. Vbi xp̄sdixit de iohāne. Hic ēde quo ſcriptū eſt (Ecce ego mitto angelummeū ⁊ p̄parabit viā an̄faciē meā) .i. an̄ filiuꝫmeū. qꝛ p̄dicatio ⁊ baptiſmꝰ iohannis fuerūt q̄dam p̄paratiōesad baptiſmū ⁊ p̄dicationē xp̄i (⁊ ſta. veni. adtem. ſan. ſuū .i. ī irl̓mqꝛ ibi xp̄us hodie fuitoblatus a matre ⁊ receptꝰ a ſymeonē. Et poſtmodū ibi pluries p̄dicauit ⁊ ibidē multa miracula fecit (dominator quē vos q̄ritis) .i.quē vos deſideratꝭ (⁊ange. teſta.) .i. xp̄us qͥfuit nunciꝰ noui teſtamēti (quē vos vultꝭvidelꝫ ieſus xp̄s deſideratꝰ a ſanctis patribus ⁊ ꝓphetis. Scd̓odenunciat̉ hic aduentus xp̄i in iudiciū cuꝫ.dicit (Ecce venit dicitdn̄s exercituū) Ly. ideſt veniet certitudinaliter ad iudiciū (Et quis poterit cogitarediem aduentꝰ eiꝰ). q. d. nullꝰ. vn̄ Math.xxiiij. de die illa ⁊ hora nemo ſcit neqꝫ angeli celoꝝ niſi ſolꝰ pater (⁊ quis ſtabit) i.poterit ſtare (ad videndū eū) Ly. qꝛ ſicutprimus aduentꝰ fuit in humilitatē ⁊ manſuetudine. ita ⁊ ſcd̓s erit in poteſtate ⁊ terrore (Ipſe eī qͣſi ignis cōflans ⁊ qͣſi herba fullonū) Iſta referunt̉ ad primū ⁊ ſe-
cundū aduentū. cū em̄ dicit̉. Ip̄e em̄ qͣſiignis cōflans ad ſecundū aduentū ꝑtinet⁊ qͣſi herba fullonū ad primū. Naꝫ herbafullonū qͣ vtunt̉ fullones ad purificandūveſtes ⁊ faciendū eas nitidas: mitiꝰ ⁊ ſuauius lauat ſordes pānorum. Ignis aūt cūmagna violentia purgat metallum. ſic in pͥmo aduentu xp̄s cummagna manſuetudine⁊ qͥdam ſuauitate penitentie purgauit peccatores In ſecūdo aduētu purgabit ꝑ igneꝫ(⁊ ſedebit dominus)ſcilicꝫ in iudicio (conflans ⁊ emundans argentum) qꝛ ſicut argētum conflatur in ignevt purgetur. emundatum autem in theſauros reponitur. Sic fiet in die iudicij. namin igne purgabunturelecti qui nondum plene ſunt purgati in purgatorio quatenus purgati tranſeant in theſauros domini. vt ſintibi quaſi aurum ⁊ argentum (⁊ purgabit filios leui) per leui hicintelligitur ſacerdotalis dignitas. purgādiergo ſunt mīſtri ſacerdotalis officij (⁊ colabit eos quaſi aurum ⁊quaſi argentum) ad ꝑfectam mundiciam deducendo (⁊ erunt offerentes domino ſacrificia in iuſticia ſcꝫ operum (⁊ placebit deoſacrificium) ſcꝫ oblatum (pro iuda ⁊ hieruſalem) .i. pro hominibꝰ actiuis qͥ intelligunt̉ per iudam. Et cōtemplatiuis quiintelligunt̉ ꝑ irl̓m (ſicut dies ſeculi ⁊ ſicut anni antiqui) .i. ſicut placuit ſacrificium abel melchiſedech ⁊ abraam ⁊ alioꝝſctōꝝ patrū in ſeculis p̄teritis ⁊ annis antiquis (dicit dn̄s omnipotens.