FoliumLL
aūt ſpei repleat vos oī gaudio et pace in credendo vtabundetis in ſpe et virtuteſpūſſancti. Dn̄ica terciain aduentu .j. Corin. iiij.Ratres Hīcnos exiſtimet hō vtmīſtros xp̄i ⁊ diſpenſatoresmiſterioꝝ d̓i. Hic iā q̄rit̉ īterdiſpēſatores. vt fdel̓ qͥs īuenit̉. Mihi aūt ꝓ mīmo ē vta vobis iudicer. aut ab hūano die. ſed neqꝫ meip̄m iudico. Nihil em̄ mihi cōſciꝰ ſū.ſed nō in hoc iuſtificatꝰ ſumQui aūt iudicat me dn̄s ē.Itaqꝫ nolite ante tp̄s iudicare qͦaduſqꝫ veniat dn̄s q̄⁊ illūiabit abſcondita tenebraꝝ et manifeſtabit cōſiliacordiū. Et tūc laus erit vnicuiqꝫ a deo.
(repleat vos oī gaudio) ſcꝫ ſpūali (et pace ī crededo vt abundetis in ſpe) Ly. percumulū meritoꝝ (et ꝟtute ſpūſſancti) cuius ſunt principaliter oīa oꝑa meritoria.quia ſine ꝟtute ſpūſſctī nulle ꝟtutes veloꝑa placent deo.Rēs. Sic nosexiſtimet hō viminiſtros xp̄i.i. ad Coꝝ. iiij. An̄ initiū illiꝰ epl̓e ſcribit ſanctus paulꝰ dicēs. Tēplū dei ſctm̄ ē qd̓ eſtisvos. Si qͥs inter vosvidet̉ ſapiens in hocſeculo ſtultꝰ fiat vt ſitſapiens. Sapīa eī huius mūdi. ſtulticia eſtapud deū. Tūc pꝰ hocſequit̉ epl̓a hodiernaSic nos exiſtinet homo) Scienduꝫ ꝙ epl̓a⁊ euangeliū cōcordāt.quia in euāgelio agit̉de ſpūali aduentu xp̄iin ſignū huiꝰ tūc euangeliū dicit de ſctō Iohanne qͥ interp̄tat̉ inquo eſt gr̄a. Sic etiamapl̓s paulꝰ in epiſtolahodierna ſuadet prelatis ꝙ debent diligent̓exequi ſibi iniunctumofficiū et miniſteriū. ergo dicit (Sic nos exiſtimet hō ⁊cͣ.) Et hancepiſtolā ſcribit Corinthijs. Et corinthij nominant̉ a quadā ciuitate q̄ dr̄ Corinthꝰ.⁊ eſt metropolis in achaie ꝑtibꝰ. Achaiaꝟo eſt quoddā territoriū in terra grecie.Et illos arguit de iudicio temerario. qͥanimis temerarie iudicabāt apoſtolū cumſuis. ergo dicit (Sic nos exiſtinet hō vtminiſtros xp̄i) Uin. quaſi diceret taliterviuimus ⁊ cōuerſamur. ꝙ quilibet homopoſſit vere exiſtimare de nob̓ ꝙ ſumꝰ fideles mīſtri xp̄i. Un̄ Bonauē. docior ſacretheologie ſuꝑ. iiij. li. ſen. di. xvi. De quolibet p̄ſumendū ē bonū. niſi ꝓbet̉ ꝯͣrium(⁊ diſpēſatores) Gor. id ē diſtributores
(myſterioꝝ dei) .i. ſaceamētoꝝ diuinoꝝHic iā qͣrit) a nobis (int̓ diſpenſatoresvt fidelis qͥs īueniat̉) Prouer. xv. Multi hoīes vocant miſcricordes. virū autēfidelē quis īueniet? Tho. Fidelis miniſter eſt qͥ in oībꝰ intendit honorē dei ⁊ vtilitatem populi. ſed ipſicorīthij iudicabāt plures eſſe infideles necaliquē putantes eſſe fidelem (mihi aūt ꝓ minimo ē Gor. i. parumputo (vt a vobis iudicer) Tho .ſ. eē fidelisvel īfidelis (aut ab humano die) .i. ab hoīedū eſt in ſuo die .i. inpn̄ti tꝑe (ſed neqꝫ meipſum iudico) Uin. fidelem vel infidelē miniſtrū xp̄i. cū nō poſſūccire certitudinali ſententia. ſꝫ ex cōiecturisexiſtimo me bene eſſefidelē diſpenſatorem.vn̄ dr̄ Eccs. ix. Neſcithō an odio vel amoredignꝰ ſit (Nihil enimmihi conſcius ſum) .i.in nullo remordet mecōſcīa mea (ſꝫ non in hͦiuſtificatus ſum) Gor.id eſt non ideo me iuſtum reputo. quia poteſt eſſe aliquod delictum quod neſcio. psͣ.xviij. Delicta quis intelligit (qui autem iudicat me dominuseſt) qui ſolꝰ nouit ſecreta cordis mei melius qͣꝫ ego ipſe (itaqꝫ nolite ante tempꝰiudicare) iudicij extremi. quia modo nōeſt tempus iudicandi (quoaduſqꝫ veniatdominus) ſupple ad iudicandum (qui etilluminabit) id eſt aperta faciat (abſcondita tenebrarum) id eſt occulta peccata.(et manifeſtabit conſilia cordium) id eſtcogitata. quia tunc libri conſcientiarumaperientur (et tunc laus erit) id eſt remuneratio (vnicuiqꝫ a deo) bene agenti velcogitanti ⁊c̄.
4A