De reſtituto Liber tercius

ſufficit ꝙ denūcient pͥncipalibꝰ ꝓ qͥbꝰ fecerūt vſuras. fraudes ⁊ hmōi. ſi ignorāt quō fecerūt ꝓ eis talia illicita lucraque ad eos deuener̄t. vn̄ ⁊ obligati ſunt ad reſtitutōem. ⁊ ſinō ſatiſfaciunt ip̄i pͥncipaleshabeāt ꝓpoſitū ſatiſfaciendide ſuo cū poterūt. Ad accipiendū autē occulte a p̄dictꝭ adhoc nō tenent̉. nec debēt. Etrō eſt. qꝛ qͦ ad ſe excuſati ſunta reſtitutōne rōne impotētie.vt. xiiij. q. vi. c. ſi res. qͦ ad illos ꝓ qͥbꝰ fecerunt vſuras velfraudes auferendo ab eis occulte. ꝑ hoc non ꝓuidet̉ ſalutieoꝝ cuꝫ remaneāt obligati inꝯſcīa. exquo ſciūt talia fore facta. nec velint ſatiſfacere. ⁊ ſicnō diſſoluit̉ peccatuꝫ vl̓ obligatio qͦ ad eſtimatiōem eorūSed nec pōt qͥs a pͥuata ꝑſona cogi ad reſtitutiōem maleablatoꝝ. niſi ꝑ iudicē eccl̓aſticū l̓ ciuilē. nec vr̄ poſſe bn̄ excuſari a furto. cū ꝯtractet remalienā inuito dn̄o. cum ī vſura tranſferat̉ dominiū. ꝑ hocetiam ſe exponit multis ꝑiculis Si aūt tales mediatoresde quibꝰ dictū eſt pn̄t reſtituere. cū illi ad quos extorta ꝑuenerūt nolūt reſtituere qͥ pͥncipaliter obligāt̉ pn̄t petere hu

militer nō ꝑ coactōeꝫ vl̓ fraudem a creditoribꝰ vſuraꝝ. velfraudum remiſſionē. cum penes eos non remanſerit pecunia fenebris. ⁊ illi qui eam habuerūt remaneāt pͥncipaliterobligati. qꝛ remiſſione obtenta libere ⁊ ſpōte ampliꝰ nō tenebunt̉. ſed tm̄ pͥncipalis. niſi et eis fieret remiſſio. ꝙ ſi remiſſionē facere nō vellēt. tenetur ſatiſfacere de ſuo. ⁊ tūc vſqꝫ ad quātitatē ſolutā ꝓ illispoterūt occulte acciꝑe de bonis eoꝝ. ſi al̓s ꝑ viam iudicijhabere nō pn̄t. ita tn̄ ꝙ nō ſequat̉ ſcandaluꝫ vel ꝑiculum.que ſemꝑ vitanda. ſunt. Ubiaūt mediator talis ſic ſatiſfecit. debet ꝑ aliquē modū cautum declarare illi qͥ ſciebat ſeobligatum ad illud ampliusnō teneri. vtputa ſi dicat ſe n̄curare ab eo illa recuperare q̄ſi ac ſi donaſſet. vel declarareheredibus ſuis ꝙ non recipiant a tali ꝑſona aliquid vt debitum ꝓ tali cā. ⁊ hmōi. Bo.na em̄ fides nō patit̉ vt ſemelexactum bis exigat̉. de regul̓iuris. li. vi.Cui fienda ſit reſtitutioCapitulum. v.NꝙUantum