VO.XXI
dare qͥ vocat̉ ad hmōi.Quō ſe hr̄e debeat ꝯfeſſorerga penitentē. ⁊ de quibꝰ int̓rogandū eſt in ꝯfeſſione. ⁊ ibiꝟſus decem p̄ceptoꝝ decalogi. ⁊ ꝟſus ſeptē pctōꝝ mortaliū. ⁊ ꝙ in confeſſione tria debet obſeruare int̓rogando cōfeſſor. §. ij.cIcit Auguſtinꝰ d̓ pe. di. vic. i. poſt mediuꝫ dicēs. Diligēs inquiſitor ſubtilis inueſtigator ſapiēter ⁊ qͣſiaſtute īterroget a pctōre. quiforſitan ignorat vel p̄ verecūdia vellet occultare. cognitoaūt crimīe varietates eius nōinueſtigare dubitet ⁊ locum ⁊tꝑs ⁊c̄. quibꝰ cognitꝭ adſit beniuolꝰ paratꝰ corrigere. ⁊ ſecūonꝰ portare. hēat dulcedinē īafflictōe. pietatē ī alterius crimīe. diſcretōeꝫ ī varietate. adiuuet ꝯfitentē orādo. ⁊ alia ꝓeo bona faciēdo. ſꝑ iuuet leniendo. ꝯſolādo. ſpem ꝓmittendo. ⁊ cū opus fuerit etiā increpādo. doleat loquēdo. inſtruat oꝑando. ſit ꝑticeps laborꝭſi vult eſſe ꝑticeps gaudij. doceat ꝑſeuerantiā. Hec Aug.Ex his verbis Auguſ. patetꝙ non ſufficit audire ꝯfeſſio
nē eoꝝ que ſibi dicunt̉ a pctōre ⁊ ip̄m n̄ int̓rogare niſi eſſetꝑſona in his bn̄ perita ⁊ ſciētificata que ſufficiēter ſcit dicere q̄ oꝑtꝫ Sꝫ cū ꝑſone cōit̓ſint groſſe in iſtis. etiaꝫ ille q̄ſunt in alijs negocijs mundivel ſcientijs acuti. Ideo permittendū eſt dicere vnicuiqꝫid qd̓ vult. ⁊ eo ordine qͦ vult⁊ de pctīs q̄ ꝑ ſe ſufficiēter dicit nō eſt iteꝝ interrogandusne moleſtes eū ī quo nō oportet. Sed fi aliqd̓ nō bn̄ intellexiſſet. p̄cipue de mortalibꝰ.faciat ſibi iterum declarare vtmeliꝰ intelligat. De his v̓o q̄nō plene dixit. puta qꝛ nō dixit circūſtantias neceſſariasvel numeꝝ. int̓roga eū d̓ hisvt plene dicat qͣntū ē neceſſariū. De illis ꝟo pctīs que nōdixit. nec ſcit per ſe dicere. interroga eum.Quo ordine fieri debeantinterrogatōes. ⁊ de quibꝰ.Ed Ray. ⁊ Hoſt. inſſūma dicūt ꝙ īterrogatōes fieri debēt deſeptē vicijs capitalibꝰ ⁊ eorūſpēbꝰ ⁊ filiabꝰ. de qͥbꝰ hēs sͣ.diffuſe ī. ij. ꝑte. ꝑ totū. non tn̄ē interrogādū de oībꝰ. ſed pl̓⁊ minꝰ ẜm ꝯditionē ꝑſonarūSicut aūt qͥ ꝯfitet̉ nō habet