Druckschrift 
Confessionale "Defecerunt". Mit Titulus de restitutionibus.
Entstehung
Seite
Xr
Einzelbild herunterladen
 

FO

ſed cū eq̄ bona ⁊ tuta ꝯſcīa. īmo tutiori pōt euꝫ cōicare qͥcōfeſſus eſt ſine ſui licētia habēti ptātē ſic̄ illū qͥ cōfeſſus ēd̓ licētia ſua vl̓ ſibi. qꝛ nͨ etiāvicariꝰ curati reuelat ſibi confeſſionē. cū idē curatꝰ dat illicōionē. vn̄ eqͣlit̓ ſcire dꝫ ꝯſcientiā cōfeſſi vicario ſuꝑiorisſicut ſcit ꝯſcīam tal̓ cōfeſſi vicario ſuo. Et dꝫ curatus p̄ſumere ꝙ meliꝰ cōfeſſus ē qͥ cōfeſſus eſt ei quē papa vel ep̄selegit ī ꝯfeſſorē ꝑ totū mūdūvl̓ dyoceſim ſua. qͣꝫ qͥ ꝯfeſſuseſt illi quē elegit ip̄e ꝓuidēdod̓ ip̄o ſuis ſubditis. cū ep̄s n̄debeat hͦ cōmittere niſi virispotētibꝰ oꝑe ⁊ ẜmōe. vt d̓ of.or. c. int̓ cetera. vel etiā qͣꝫ ei qͥcōfeſſus eſt illi quē elegit ipſeꝓpͥo arbitrio de licētia curatigeneral̓. ⁊ hͦ niſi cū eſſꝫ excōicatꝰ vl̓ notoriꝰ pctōr. nā tuncan̄qͣꝫ det euchariſtiā. debet eiclare cōſtare de abſolutōe abhmōi Quartꝰ effectus ē ꝙpctā cōfeſſa hn̄ti talē cōmiſſionē nō tenet̉ iteꝝ cōfiteri proprio ſacerdoti. vt d̓clarat Iohānes .xxij. in extrauagāti q̄incipit. Uas electōis. Quintus effectꝰ ē ꝙ ꝑ hāc cōmiſſionē fit iudex qͥ prius nō eratCū em̄ ad abſoluēdū reqͥrat̉

ptās ordīs ⁊ iuriſditōis. licꝫab habēte ordinē ⁊ iuriſditionē. vel iuriſditōem tm̄. poſſithec audiētia cōmitti habentiordinē. lꝫ nō habeat iuriſditionē. puta ſimplici ſacerdoti.ita nō curato ſic̄ curato. n̄ tn̄ecōuerſo. Sacerdos n̄ curatus poteſt hͦ cōmittere vel curato vel ſacerdoti. ⁊ rō diuerſitatis ē. qͥa nō eqͣliter he dueptātes trāſfundunt̉. Habēsem̄ ordinē ex ſola cōmiſſionenō trāſfert ordinē ſed ſoluꝫ ordīatio ſacramētalis tranſfertſiue ſit iudex ſiue nō. ſed iuriſditio ab habēte eaꝫ ordinarieſola ꝯmiſſiōe trāſfert̉ indifferenter pͥuato qͥ nullam habebat. ⁊ ei qͥ habebat aliquaꝫ. ſꝫnō iſtā reſpectu iſtiꝰ. Sextus effectꝰ ē ꝙ qͥ audit cōfeſſionem nō iure ſuo. ꝑdit ptāteꝫſuaꝫ delegante mortuo vel amoto. ⁊ idē forte eſt ip̄o excōicato vl̓ ſuſpēſo. niſi in cōfeſſione iā inchoata quā audiuitextūc qͣt ex iure ſuo. ſic̄ etiā ꝑdit ptātem illo reuocante. qͥaſoluit̉ iudiciuꝫ ꝓhibēte illo qͥiudicare iuſſit. Un̄ ſicut ep̄omortuo vl̓ trāſlato officialisceſſat ī cauſis. ſic dꝫ ceſſare penitētiarius ī ꝯfeſſiōibꝰ audiēdis. niſi ꝙ abſoluere debꝫ de

b 3