Ex uitis ſanctorum

pedes ſancti goaris dicens. Nunc ſcio vere⁊ credo te dei eſſe ſeruū ſanctum. cui ſceleramea q̄ ſic abſcōſa putabam vt nullus aliꝰ p̄ter me ⁊ illā mulierē ⁊ vnū pueꝝ meuꝫ vnqͣꝫnoſſe poſſet. ita ſunt tibi patefacta ꝑ iſtiꝰ nati mei verba. Hec audiens beatus gōar ſtupore miraculi repletus atqꝫ quaſi ī exceſſumentis factus dixit ad eum. Heu heu dn̄equare ꝑ me miſerū peccata tua actenꝰ latentia facta ſunt manifeſta. Melius qͥdē fuiſſꝫſpontanea ⁊ ſecreta coram d̓o ꝯfeſſio. qͣꝫ iſtaꝯtra votū tuū ignominioſa publicatio. Deinde ſolicite ac benigne monuit eū ad pnīaꝫdicēs. Ꝙͣtum ſaluator noſter pius eſt ad dimittendum. tantū oportet nos paratos eſſead penitendum. Ego autem inquantū pietas diuina me exaudire ⁊ vitam dignabit̉condonare ſeptem annis pnīam ꝓ te cōpellente fraterna charitate iā deliberaui facereCLXIICū igit̉ ſancti Goaris famā ⁊ noua geſtaaudiret. Sigibertus rex francoꝝ ſtatī trāſmiſſis legatis ſuis iuſſit ſanctū Goareꝫ adſe venire. Mirante aūt rege atqꝫ dicēte omnia que facta fuerāt a ſancto miracula. vniuerſus ppl̓s vnanimiter clamabat ad regeꝫquatenꝰ ip̄m dei virū ꝯſtitueret treuerice ciuitati epiſcopū. Qd̓ rex gratanter audienspetijt beatū goarē vna cum cōſenſu ſacerdon ⁊ clericorum vt epiſcopus fieret treueꝝ. Statim aūt vt vir dei hec audiuit dixit. Meliꝰ eſt mihi magꝭ mori qͣꝫ ſuper ep̄madhuc viuentē miniſteriū illius accipere etpeccare in cōſpectu domini. Cōſidera nunco rex ſi te deus regem ſeculi cōſtituit. ſcito tamen regē ſempiternū te habere in celis. Iōdimitte ruſticū penitere facinora ſua ſic̄ visvt dn̄s dimittat tibi pctā tua. Hoc audiēsrex ſuſpirauit grauiter ⁊ ait. Per ſalutē pͥncipum voluntarie obediā conſilijs tuis. Attamen aliud nō fiet niſi qd̓ diffiniui cū voluntate totiꝰ populi. ſcꝫ vt ep̄s treueroꝝ efficiaris qͣꝫuis ꝯtra votum tuū. Cūqꝫ hec audiſſꝫvir dei ingemuit ⁊ dixit. Glorioſe pͥnceps ſine me pͥus ad cellā meā ꝑgere vt ad reſponſum tue celſitudini dandū me p̄parem. Aitad eū rex. Uade cum pace ⁊ tranſactis vigīti diebꝰ induciaꝝ iteꝝ veni metis ciuitatemad colloquiū p̄deſtinatuꝫ. Cunqꝫ ꝑueniſſetad cellā ſuā cepit triſtari ⁊ valida febre fatigari ⁊ nimiū corꝑali afflictione ꝯteri. Quidmulta. Die ac nocte dominū deprecabatur

vt ei donaret defenſionis ſue auxilium. ⁊ erieret eum de tam graui iugo quod rex ei imponere cupiebat. Sicqꝫ ſeptem annos trāſigens ad regem redire non potuit. ſed tandem in ſenectute bona obijt ī pace p̄die nonas iulij.Ex vita cuiuſdam ſancti militis.¶LiXIIIQuidā miles diues delicatꝰ ⁊ lr̄atus īcepit cogitare de vanitate mundi. ⁊ ꝙ vix autnūqͣꝫ poſſit ī iſto ſtatu ſaluari ⁊ ꝙ beati eētpauꝑes lugētes ⁊ tribulatōꝫ patiētes. Quiletāter recedēs a patria ſua veīt ꝯāſtinopolim. In eiꝰ introitu inuenit pauperē carbonariuꝫ cui cōmutauit veſtes ſuas bonas ꝓſuis prauis. Intranſqꝫ fecit ſe fatuū. de diea pueris fuſtigabat̉ ⁊ flagellabat̉ multipliciter deluſus. De nocte ſuꝑ fimariū iacēs inuigilabat fletui ⁊ orationi. de die auteꝫ redibat ad agonē ⁊ ludibriū pueroꝝ. Cum autēduo filij imꝑatoris ibi litigarēt. minor occidit maiorē. Qui ad vltimū cōpunctꝰ iuit romā. eūqꝫ papa miſit ad patriarchā ſuū. Quimiſit eū ad quendā heremitā egyptiū. Illemiſit eū ad extremā partē ſolitudinis egyptiacē ad quendā tāti meriti ꝙ crebras habebat diuinas ꝯſolatiōes ⁊ reuelatōes ⁊ ſingulis diebꝰ panis celeſtis mittebat̉ ei. Cui cūreuelatū eſſet de aduentu eius. precucurriad eū ⁊ tūc panis eis duplicatus mittit̉. Prefectionē poſt mutua colloquia et poſt orationes deo reuelāte mittit eū ad militem ſupradictū qͥ fatuū ſe fingebat. ⁊ docuit eū qͥdfaceret. ⁊ ꝙ dictum militē in tali fimario inuenirꝫ. Qui venit conſtātinopolim latent̓ ⁊iuxta pͥmū ſomnū venit ad dictū fimariū. ⁊eū quē q̄rebat vidit ſurgentē ⁊ euntē ad eccleſiā ſancte Sophie. ⁊ vidit duos chorospſallentiū eū p̄cedētes aperiētes eccleſiam ⁊ſedē ei ad orandū p̄parantes. Cū aūt diu ꝑſeueraſſet in orōne ⁊ ꝓpe matutinas eſſet ſurrexit cū dictis choris egrediēs. qͥ firmātesoſtiū ad celos aſcēdunt. Illi aūt ad fimarium ſuū regredit̉. quē dictꝰ iuuenis ſubſequitur ad pedes ſuos ꝓcidēs. quē credēs pͥmoeſſe pueros clamabat nondū eſſe diē. Audiens aūt qͥs eſſet. ⁊ cauſam vie. ⁊ a qͥbꝰ miſſuſeſſet. ⁊ que viderat cōſuluit ei qͥd ageret. iniungēs ei ⁊ ꝑ iuramentū cōſtringens euꝫ necuiqͣꝫ in vita ſua factum ſuū reuelaret. manifeſtauit hoſpiti ſuo quis eſſet. Poſtea cū ml̓ti patre ſuo mortuo litigarent pro regno. eo