Druckschrift 
Speculum exemplorum
Einzelbild herunterladen
 

Ex Bitis ſanctorum

mentes eiꝰ aīam velut electā hoſtiā xp̄i cōſpectibꝰ obtulerūt.XCIIIIZacheꝰ qͥdā mōachꝰ poſt longa ꝯtinētietꝑa regio morbo correptuſ ſeq̄ſtratꝰ a frībꝰhabuit cellulā tota vita ſua pane tm̄ ⁊ ſaleꝯtentꝰ. Semꝑ aūt pſiatas oꝑabat̉ tātāqꝫꝯtritōꝫ ꝓpt̓ dn̄m ſuſtīebat vt ſepe funicl̓osintorq̄ns ꝯpūgerēt̉ manꝰ eiꝰ vt ſanguīs gutte effluerēt intātū vt ex ip̄o oꝑe magͣ viri tolerātia mōſtraret̉ Intāta igit̉ īfirmitate corporꝭ ꝯſtitutꝰ nūqͣꝫ fratꝝ collectā deſeruit. ſꝫad explēdas oēs diurnas orōes ſolicite cōuolauit nūqͣꝫqꝫ dormiuit īterdiu. Cōſueuerat āt ꝑ ſingl̓as noctes pͥuſqͣꝫ ſōnū caꝑet. q̄daꝫ de ſcpͥturꝭ ſctīs meditari. totaqꝫ mēbraſua xp̄i ſignacl̓o muniēs gl̓ificabat dn̄m. ⁊ita paululū qͥeſcebat. Deind̓ circa noctꝭ mediū ſurgēs vſqꝫ ad matutinas orōes alacerꝑmanebat. hꝰ aliqn̄ manꝰ qͥdā frat̓ īſpiciēsoꝑis nimietate atꝫ violētia fortit̉ ſauciataſ⁊ reſperſas ſanguīe dicit ei. qͥd ita pr̄ duriſſimo te labore diſcrucias maxīe tali infirmitate dep̄ſſuſ. An forte metuis ne apud deūꝯtrahas offenſaꝫ. vl̓ ocij crimē incurras ſinō fuerꝭ ſedulo oꝑatꝰ. Scit dn̄s qͥd paterꝭ.⁊ qꝛ nemo tantꝭ tribulatōibꝰ afflictꝰ vllū valet opꝰ attingere p̄cipue tu qͥ nulla neceſſitate ꝯſtringerꝭ. Nā ſi ꝑegrinis pauꝑibꝰ ꝓ deovſqꝫ ad ſufficiētiā largimur. qͣnto magꝭ tibꝰtanto pr̄i cū deuotōe maxīa ẜuiemꝰ. Ad qd̓ille rn̄dit. Impoſſibile ē me nō oꝑari. Et fīait. ſi tibi hͦ placet ſaltē manꝰ tuas oleo ꝑunge ne tantū ſanguinē ꝑfluētes ī labore deficiant. Qui ꝯſilio eiꝰ acqͥeſcēs fecit qd̓ hortatus ē eū ⁊ ī tantū vulnerate manꝰ eiꝰ gͣuateſunt vt neqͣqͣꝫ ſufferre poſſet cruciatus. Adquē viſendū btūs pachomiꝰ veniens ait ei.Putabas frat̓ ꝙ te poſſꝫ iuuare oleū. Quiſgͦ te coegit ita ſedule laborare. ⁊ vt ſub pretextu oꝑis in hͦ viſibili oleo magis qͣꝫ in d̓oſpem tua poneres. Aut nūqͥd impoſſibile ēdeo ſanare te. an ignorat egritudīes ſinguloꝝ. Sꝫ vtilitatē ꝯſiderās aīarū nr̄aꝝ ſinitad momētum nos pati triſticiā vt tolerātieꝑpetua p̄mia largiat̉. Suꝑ ip̄m igit̉ curaꝫſolicitudinēqꝫ iactemꝰ. ⁊ qn̄ voluerit vl̓ quōiudicauerit ip̄e terminū doloribꝰ nr̄is benignꝰ imponet. Qui rn̄dens ait. Ignoſce mihi venerabil̓ pr̄ ⁊ ora ꝓ me ad dn̄m vt hͦ delictū mihi dimittere ꝓ ſua pietate dignet̉. aſſerebāt aūt pl̓imi de hͦ ip̄o ſene ꝙ ꝑ annū integrū ſe defleuit. poſt biduanū ieiuiū parūꝑ

cibi ꝑcipiēs. Hūc ſctūs pachomiꝰ mōachisꝓponebat velut exemplū btōꝝ opeꝝ firmamentūqꝫ ꝟtutū. Ad quē etiā eos qͥ erāt ī merore poſiti dirigebat. qꝛ hēbat ⁊ ꝯſolatoriūv̓bū ſicuti nullus aliꝰ. Qui vſqꝫ ad finē fortiter ⁊ legitime decertās in fenectute ſctā ꝓdoloribꝰ tantꝭ et̓na ſolacia recepturꝰ ad celeſtia regna trāſiuit.XGVCū ſctūs pachomiꝰ monaſteria qͦꝝ curāgerebat qͣdā vice īuiſeret. ꝯtigit vt cū vni exip̄is appropinqͣſſet ꝙ cuiuſdā frīs exequijsoccurrit qͥ vitā ſuaꝫ negligent̓ ꝯſumpſerat.Frēs autē mōaſterij funꝰ honorifice ꝓſeq̄bant̉ pſalmos ſolito ꝯcinēteſ. pn̄tibꝰ defuncti ꝑentibꝰ ac ꝓpinqͥs. Qui cum vidiſſent pachomiū feretꝝ deponūt vt ꝓ mortuo necnō⁊ ꝓ ſe dn̄o ſupplicaret. Qui mox vt orōeꝫ debitam ꝑſoluit ꝯuerſus ad frēs ait. Deſinitepſallere. p̄cepitqꝫ defuncti veſtimēta ſplēdida qͥbꝰ indutꝰ erat auferri. ⁊ corā oībꝰ exui. ⁊ita cadauer efferri iuſſit p̄t̓ aliquā pſalmodiā atqꝫ ſepeliri. Frēs igit̉ cū ꝑentibꝰ ⁊ vniuerſis qͥ tūc aderāt p̄cabant̉ ſenē vt ꝯſuetāſuꝑ eū pſalmodiā celebrari ꝑmitteret. Quibꝰ cū nō acqͥeſceret ceperunt ꝑentes dicere.Quid eſt hͦ ſpectaculū nouū. Noli q̄ſumꝰ īferre mortuo qd̓ nec tuā penitꝰ ꝯdecet ſctītatē. Nā ⁊ nos hinc maxīo notamur obprobrio. Quibꝰ rn̄dēs pachomiꝰ. Uere frēs acfilij plꝰ vob̓ qͣꝫ pn̄tis mortui miſereor. qꝛ vobis de viſibili re ac tꝑali curātibꝰ. ego d̓ inuiſibili eiꝰ ſub̓a ſolicitudineꝫ gerā. ⁊ idcircohͦ erga eū fieri iubebā. Et vos qͥdē maioreſilli dolores ꝑ hūc honorē quē putatꝭ acqͥritis. Ego aūt qͥntulācūqꝫ reqͥeꝫ vl̓ fatiſfactionē ꝑ hāc īiuriā p̄parabo. Sepelite gͦ eū ſine pſalmis vt dixi. Potēs eſt deꝰ benignꝰ ꝓſupplicatōe nr̄e paruitatꝭ eū in et̓nā ſuaꝫ requiē collocare. Hec cū dixiſſet abierūt. ⁊ ſic̄venerabilis pater p̄ceperat fecerūt.XCVIAlia qͦꝫ vice ſctūs pr̄ cū ad qͦddā mōaſteriū ſuū ꝓperaſſet. occurrerūt ei frēs ꝯgregationis illiꝰ vt ſūma illū veneratōe ſuſciꝑentInt̓ qͦs etiā infantulꝰ qͥdaꝫ illiꝰ monaſterijoccurrēs clamare cepit ac dicere. Uere pac̓exqͦ hinc ambulaſti. nullꝰ olera aut legumēadhuc coxit Ad quē ſctūs grata mēte rn̄ditNō ꝯtriſterꝭ fili mi. ego iā coquā. Et īgreſſus monaſteriū. poſt orōnē coqͥnā intrauit.⁊ īueniens frēm qͥ coquine p̄erat pſiatos .i.mattas oꝑantē ait ad eū. Dic mihi frat̓ qͣn-