Ex Vitis ſanctorum
tibꝰ ſuis ſibi ſubuenire nō poſſe. gl̓ioſuꝫ īuocat hieronymū dicēs. ꝑmitto tibi ſi tuo adiutꝰ auxilio nūc a demōe n̄ occidar. qꝛ cūctꝭmagicꝭ abnegās a tuo ẜuitio nō recedaꝫ. qͦdicto ſtatī demon vt fumꝰ euanuit. Per annū aūt iacuit ex ꝟberibꝰ deſtitutꝰ. vt nō niſialieno ſurgere poſſet auxilio. pꝰ quē annuꝫcūctis magicꝭ cōbuſtꝭ codicibꝰ. oībus ſuispauꝑibꝰ erogatꝭ. in ſpeluncā illā in qͣ ꝑ qͣdrienniū gl̓ioſus hītauit hieronymꝰ ſe īcluſitibiqꝫ penitēs de p̄teritꝭ ml̓ta fulget ſctītateInſanꝰ itaqꝫ iuuēis tātꝭ luxurie ꝯſtrictꝰ ardoribꝰ oīno ſe vidēs miẜrime voluptatꝭ ſuedefraudari deſiderio qͣdā nocte laq̄o ſe ſuſpēdit. ⁊ ſic infelix tꝑali ſe vita ꝑiter ⁊ et̓na pͥuauit. Ecce qͦt maloꝝ cām turpiſſimū luxurie viciū fore liq̄t. Nihil eī tā ruine corꝑiſparit̓ ⁊ aīe ꝯtiguū. qͣntū illud turpiſſimū ſcelꝰarbitramur.LIXXXIIIIIn ciuitate candia qͥdā pulcherrimꝰ extitit iuuenis titꝰ noīe honeſtꝭ moribꝰ luculentus carnali nō igͦbiliori natꝰ ꝓgenie. p̄diueſvalde. totā pene deuotōꝫ ⁊ fiduciā hn̄s ī beato hieronymo. Hic ſiqͥdē iuuenis ꝟgineonitēs cādore in eiuſdē ſcē ꝟginitatꝭ ꝓpoſitovſqꝫ ad viceſimū annū ꝓbis vite moribꝰ ꝑdurauit. qͦ itaqꝫ tꝑe cuiuſdā ſui frīs nefādoꝯſilio incitatꝰ. ſpretꝭ tā nobiliſſimis v̓ginitatis gēmis. auri p̄cioſiſſimū metallū calcāsad carnis ſpurcicias ⁊ lutū ac fetoreꝫ luxurie vehement̓ declinās. puellā qͣndā oī pulchritudīe corꝑis renitētē ſibi ī mr̄imōio copulauit. in cuiꝰ amorꝭ retibꝰ ita ſe capiēs ꝙaliud p̄t̓ ip̄aꝫ poterat mīme cogitare. Un̄ d̓die ī diē cepit dīna obſeqͥa obliuiſci. At qꝛmiſer dereliqͥt iuſticiā ⁊ oblitꝰ fuit deū ſe alētē. oblitꝰ fuit deꝰ ſibi miſereri Cōpleto nāqꝫanno qͦ cū puella iuuēis īſenſatꝰ ſteterat. nōvt ī mr̄imouio. ſꝫ cā explēde libidīs copulatus ſuggerēte diabolica aſtutia frat̓ iuuēispuelle amore illaq̄atꝰ auide diu q̄rēs eiuſdēamplexibꝰ frui. tandē q̄ optauerat ē adeptꝰ.Huc accurrāt iuuenes ⁊ exēplo iuuēis ſintaſtuti. Fiūt nota iuuēi puelle viro iā ꝑactatacēs idē cogitat auide qͦ valeat mō certitudinē reꝑire. Expectās diebꝰ aliqͦt ſe ſimulāſhͦ neſcire. Aſt die qͦdā ordinat vrbē deſerēsꝑegre ꝓficiſci. ⁊ latēs ꝑ diē in ciuitate noctemedia domū veniēs reſeratꝭ oſtijs a puellaẜuitrice. clā vt pͥus ſil̓ ordinauerāt ambo vſqꝫ ad thalamū in qͦ eiꝰ frat̓ ⁊ vxor ī lecto ſtabant ꝓcedēs ſibi petit aꝑiri. Mirant̉ illi ⁊
timore ꝑterriti vehemēti pulſanti negligūtthalami oſtiū reſerare. Tandē ꝯfractꝭ ferꝭthalami iuuenis ira ⁊ furore nimio fornacꝭardētꝭ īſtar vndiqꝫ īflāmatꝰ. vxorē pͥmo euaginato gladio īterfecit. deīde ſub thoro ꝓpriū latētē frēm īueniēs īteremit His itaqꝫgeſtꝭ ex ciuitate exiēs ml̓to tꝑe ꝑ md̓m hucillucqꝫ errāſ. cū qͥbuſdā alijs cepit qͦſdā trāſeūtes itinere dep̄dari ac etiā iugulare. Permanēti itaqꝫ eidē tito ꝑ. xx. ānoſ talibꝰ negocijs īplicato. gl̓ioſus hiero. ſalubre refugiū⁊ vitale die qͦdā adueſꝑaſcēte luce in modūmercatorꝭ ſe mōſtrauit. ne ille ſolūmodo habite deuotionis p̄mijs pͥuaret̉. Nā ille qͣꝫqͣꝫtot ⁊ tāta vicia abhorrēda ꝯtinue exercerettn̄ in btō hie ro. deuotōeꝫ aliquā retinebatita vt eidē qͦtidie ſe ꝯmēdans boni aliqͥd diebꝰ ſingul̓ ad eiꝰ honorē facere nullatenuspoſtponebat. Cernēs igit̉ titꝰ mercatorē nephādis ſocijs ad ſolita neqͥcie oꝑa ꝯuocatꝭꝯcito cū eiſdē ꝑgēs. ꝯcito curſu vibratꝭ lanceis hieronymo mercatorꝭ inſtar obuiat veniēti. Moxqꝫ ī eū īſurgēs a ſocijs eūdē p̄cipit teneri. donec eiꝰ lateri gladiꝰ īfigat̉. Deinde manū eleuat īterficiēdi gladiū retinētēvt ſcelꝰ tantū iā valeat explere. Ad hͦ hiero.Amore inqͥt hieronymi quē tu diligꝭ loq̄ndi aliqͣ breuis licētia det̉ mihi. poſtmodū ſivoluerꝭ facito id qd̓ optas. Ad hͦ titꝰ. amore inqͥt quē noīaſti ⁊ loq̄ndi ⁊ viuēdi licētiatibi vt poſtulas ꝯcedat̉. tm̄ q̄ portas mercimonia iā depone. At hiero. gl̓ioſus. Egoip̄e ſum hieronymꝰ. hͨ ꝓpt̓ tuā liberationē veni. ne mihi a te īpenſa obſeqͥa inuacuū p̄terirent. Te tot q̄ geſſiſti peccaminū iā peniteat ad teip̄m redeas ne formides. Hucuſqꝫme nouerꝭ ꝓpt̓ tuā ſalutē ⁊ aīe ⁊ corꝑis ſupplicē apud deū erga iratā dīnā iuſticiā extitiſſe ne in te dignas tibi exerceret ſeuitias.Ad pnīe igit̉ qͣꝫcitiꝰ ꝑge callē. ⁊ pctōꝝ oneraiā depone. alioqͥn me tui cuſtodē ⁊ ſupplicēnō hēbis. His dictꝭ hiero. gl̓ioſus ab illoꝝocul̓ diſparuit. Ad hͦ ſtupefactꝰ titꝰ ⁊ qͥ cū illo erāt timore ⁊ āmiratōe tā ingēti ad t̓rā ꝓcidēs. ꝑ horā nō potuit eleuari. Tūc ſubitoin titū ⁊ qͥ cū illo erant ſpūſſctī gr̄a ē effuſa. ⁊lux eos celitꝰ illuſtrauit qͥ ꝓtinꝰ in vixos alios iā mutati. ſpretꝭ cūctis ſpurcicijs vicioꝝad pnīe tramitē rediere. Deīde ad heremorū antra deuia ⁊ ignota ꝓperātes ī magnisſe corpoꝝ aſꝑitatibꝰ ⁊ vita ſctīſſima tradideLXXXVrunt.