Diſtinctio ſeptima
ſoliciti ⁊ orabāt deuotiſſime cū immēſis lachrymis ⁊ ſuſpirijs. amore intimo ſeinuicēdiligebant. ⁊ ẜuiebat vnus alteri ac nutriebat ſicut mr̄ filiū.Tanta caritas ardebat ī eis ꝙ facile ip̄iſvidebat̉ tradere corꝑa morti. nō ſolū ꝓ xp̄iamore. ſꝫ etiā ꝓ ſalute aīe vl̓ corpoꝝ ſuoꝝ cōfratrū. Un̄ qͣdaꝫ die cū duo ex ip̄is frībꝰ ſil̓irētīuenerūt q̄ndā fatuū qͥ cepit lapides iactare ī eos. Uidēs gͦ vnꝰ eoꝝ lapides iactariin alteꝝ oppoſuit ſe ſtatī ictibꝰ lapidū volēspotiꝰ ſe ꝑcuti qͣꝫ frēꝫ ſuū ꝓpt̓ caritatē mutuāq̄ flagrabāt. Sicqꝫ ꝑati erāt vnus ꝓ alteroponere vitā ſuā. Erāt eī in hūilitate ⁊ charitate fundati ⁊ radicati intātū vt vnꝰ reuereret̉ alteꝝ qͣi pr̄em ⁊ dn̄m atqꝫ illi qͥ officio p̄latōis l̓ aliqͣ gr̄a p̄cellebāt hūiliores ⁊ viliores ceterꝭ viderent̉. Oēs qͦꝫ ſe totos ad obediendū p̄bebāt ad p̄cipientꝭ volūtatē ſe ꝯtinuno p̄ꝑantes. nō diſcernebāt int̓ iuſtū ⁊ īiuſtū p̄ceptū. qꝛ qͥcqͥd p̄cipiebat̉ putabāt eēẜm dn̄i voluntatē.Quadā aūt die venit qͥdā pauꝑ ad eccleſiā ſcē marie d̓ porciūcula apd̓ quā frēs aliqn̄ morabant̉ ⁊ elemoſynā petijt. Erat aūtibi q̄dā chlamis quā qͥdā frat̓ habuerat ſecularꝭ Cui cū dixiſſet btūs frāciſcꝰ vt eā illipauꝑi daret libent̓ ⁊ velocit̉ dedit ei Statīꝓpt̓ reuerētiā ⁊ deuotōꝫ quā habuerat chlamydē illi pauꝑi dādo viſuꝫ ē ei ꝙ elēoſynailla ī celū aſcēdiſſet ⁊ ſenſit nouo gaudio ſe ꝑfundi. Qn̄ ꝟo declinabāt diuites huiꝰ md̓iad eos recipiebāt eos alacrit̉ ⁊ benigne ſtudentes eos reuocare a malo ⁊ ad pnīam ꝓuocare. Solicite ēt petebāt ne mitterent̉ īt̓ras vn̄ erāt oriūdi vt fugerēt familiaritatē⁊ ꝯuerſatōem ꝯſanguineoꝝ ſuoꝝ. v̓būqꝫ ẜuarēt ꝓpheticū. Extraneꝰ factꝰ ſū frībꝰ meis⁊ ꝑegrinꝰ filijs mr̄is mee. In pauꝑtate plurimū letabant̉. qꝛ nō ꝯcupiſcebāt diuitias.ſꝫ oīa trāſitoria ſꝑnebāt qͥ pn̄t a mūdi huiꝰamatoribꝰ ꝯcupiſci. Precipue ꝟo pecuniaꝫqi puluerē pedibꝰ ꝯculcabāt. ⁊ ſic̄ a btō frāciſco edocti ip̄am cū ſtercore aſini eqͣli p̄cio⁊ pōdere pōderabāt. Gaudebāt in dn̄o ꝯtinue n̄ hn̄tes ītra ſe vn̄ poſſent aliqͥd ꝯtriſtari Quāto eī a md̓o magꝭ erāt diuiſi tāto magis erāt dn̄o ꝯiūcti. ꝑ viā crucꝭ ⁊ ſemitas iuſticie incedētes. de arta via pnīe ⁊ obẜuationis euangelice offendicula remouebant vtpoſterꝭ iter planū fieret ⁊ ſecuꝝ.IIIICū qͥdā mīſter fratꝝ veniſſꝫ ad btm̄ fran-
ciſcū cā celebrādi feſtū natiuitatꝭ dn̄i cū eo īlocū fratꝝ de reate. frēs occaſiōe mīſtri ⁊ feſti parauerūt mēſas aliqͣlit̓ honorifice ⁊ curioſe ip̄o die uatītatꝭ ſuꝑponētes tobaleaspulcras ⁊ albas ⁊ vaſa vitrea. Deſcēdēs beatus frāciſcꝰ de cella ad comedēdū vidit mēſas ī alto poſitas ⁊ ita curioſe ꝑatas Tuncſtatī iuit ſecrete ⁊ tulit baculū ⁊ capellū cuiuſdā pauꝑis qͥ illuc venerat ip̄odie. ⁊ aduocās vnū de ſocijs ſuis ſubmiſſa voce exiuitforas oſtiū loci igͦrātibꝰ frībꝰ d̓ domo. ſociꝰaūt remāſit intꝰ iuxta oſtiū. frēs ꝟo interī ītrauerūt ad mēſaꝫ. Nā btūs frāciſcꝰ ordinauerat vt frēs nō expectarēt eū qn̄ n̄ veneratſtatī hora comeſtiōis. Cūqꝫ ſtetiſſet aliqͣntulū foris pulſauit oſtiū. ⁊ ſociꝰ eiꝰ ſtatī aperuit ei. ⁊ veniēs cū capello pꝰ dorſū ⁊ baculū ī manibꝰ iuit ad oſtiū domꝰ in qͣ frēs cōmedebant ſic̄ ꝑegrinꝰ ⁊ pauꝑ ⁊ clamauit di.Amore dn̄i mei facite elēoſynā iſti pauꝑi ⁊infirmo. Miniſter aūt ⁊ alij frēs ſtatim cognouerūt eū. Et rn̄dit illi mīſter Frat̉ nosetiā ſumꝰ pauꝑes. ⁊ cū ſimꝰ ml̓ti neceſſarieſūt nob̓ elemoſyne qͣs hēmꝰ ſed amore illiꝰdn̄i quē noīaſti ītres domū ⁊ dabimꝰ tibi d̓elemoſynis qͣs d̓s dedit nob̓. Et cū ītraſſꝫ⁊ ſtaret an̄ mēſam fratꝝ mīſter dedit ei ſcutellā in qͣ comedebat. ⁊ de pane ſil̓r. Et accipiēs hūilit̓ ſedit iuxta ignē corā frībꝰ ſedentibꝰ ad mēſaꝫ ⁊ ſuſpirās dixit ad frēs. Cū viderē mēſam honorifice ⁊ curioſe p̄ꝑatā ꝯſideraui ꝙ nō erat mēſa paupeꝝ religioſoꝝ qͥqͦtidie vadūt oſtiatim ꝓ elēoſynis. Nob̓ em̄chariſſimi magꝭ ꝯuenit ſeqͥ exēplū hūilitatꝭ⁊ pauꝑtatꝭ xp̄i qͣꝫ alijs religioſis. qꝛ ad hͦ vocati ſumꝰ ⁊ ꝓfeſſi ſumꝰ corā deo ⁊ hoībꝰ vn̄mō videt̉ ꝙ ſedeā ſic̄ frat̓ minor. Nā feſtiuitates dn̄i ⁊ alioꝝ ſctōꝝ magꝭ honorant̉ cuꝫinopia ⁊ pauꝑtate ꝑ quā ip̄i ſctī lucrati ſuntcelū. qͣꝫ cū curioſitate ⁊ ſuꝑfluitate ꝑ quamelōgat̉ a celo. Ex hͦ aūt verecundati ſūt frēsꝯſiderātes ꝙ ip̄e purā ꝟitatē dicebat. Et qͥdā ex eis inceper̄t fortit̉ lachrymari attēdētes quō ſedebat in t̓ra. ⁊ ꝙ ita ſctē ⁊ pure voluit eos corrigere ⁊ docere. Ammonebat eīfrēs vt ita hūiles ⁊ honeſtas mēſas hr̄entꝙ inde ſecl̓ares poſſent edificari. Et ſi aliqͥs pauper ſuꝑuenerit vt inuitaret̉ a frībꝰ ⁊poſſet ſedere eqͥlit̓ iuxta eos. ⁊ nō pauꝑ ī t̓ra⁊ frēs in alto.In pͥmordio religiōis cū frēs manerentapd̓ tigū cortū ꝓpe aſſiſiū. Erat int̓ eos qͥdā