Diſtinctio quinta
poſt hͦ monachꝰ ꝯſolatōeꝫ recipiēs euentūcuidā retulit qͥ illis ꝑ qͦs ſciui tāte rei miraculū ⁊ piaculū ſtupendū patefecit. Quis eīhoīm ſine lachrymis audire p̄t piaculū tale ⁊ tantū ꝙ filiꝰ vnicꝰ pr̄i deo deꝰ exiſtenshoſpitiū in t̓ra q̄rit. eget cibo. algore cōtrahit̉. ⁊ p̄ abundātia īiquitatis refrigeſcentecharitate multoꝝ. nō eſt qͦ euꝫ recipiat cordis hoſpitio reficiat pr̄is placiti voluntatereuoluat ⁊ foueat deuotiōis ſinu. veſte ꝯteXXXIIgat charitatis.Anteqͣꝫ in walacria ſub rege wilhelmomoderatore romanoꝝ a comite florentio ⁊ſeelandēſibꝰ flamīgoꝝ exercitꝰ feriret̉. orāticuidā ꝓ dicta gēte .i. flamīgis in orōe rn̄ſuꝫē. Sine ſuꝑbos hūiliari. Qd̓ tercia die pꝰfactū īſpeximꝰ. licꝫ tn̄ ml̓ti cū eis ⁊ in eis occiſi fuerint qͦ nullo mō meruerāt talē mortē. Sꝫ notandū ꝙ acerba mors bonis nōobfuit ſꝫ ꝓfuit ad ſalutē. qꝛ t̓reno dn̄o obedire in bonis iuſtū eſt. Qd̓ patuit in qͦdā fideliſſimo viro de qͦ a mr̄e dicti regꝭ wilhelmi venerabili mechtilde didicimꝰ. Cū em̄ip̄a regꝭ mr̄ hollādie memorabil̓ comitiſſapoſt factā cedeꝫ in walacria deueniſſet aggreſſa eſt cū duobꝰ frībꝰ p̄dicatoribꝰ viuentes adhuc q̄rere ⁊ colligere ſauciatos. Inenit aūt ⁊ ad illud opꝰ pietatꝭ matronā diitē ⁊ p̄clarā q̄ cū fletibꝰ mr̄i regꝭ comitiſſearrauit. Tranſiēs inqͦt h̓ vocauit me vocelebili quidā ſauciꝰ ex ꝓſtratꝭ. ad quē cū veiſſem caput eiꝰ locaui in ſinu meo. ⁊ eū adognoſcendū deū hortabar. ⁊ vt poterat ile eleuatis in celū ocul̓ cū manibꝰ dixit. Faeor me coactū ī exercitū veniſſe. ⁊ hͦ eo aīonullū lederē nec in corꝑe nec in rebꝰ Hiceſus ſum. ⁊ ecce iam moriar. Occiſori meotorſus indulgeo. vt mei ſil̓r miſereat̉ om̄iotēs deꝰ. ⁊ ꝯͣ eū mihi indulgeat qͥcqͥd feci.Aiaticū corpꝰ xp̄i vehement̉ exopto qd̓ litore nō ſumā in mēte tn̄ v̓tutꝭ eiꝰ gr̄a nōruſtrabor. ⁊ hͦ dicens cruce ſignauit ſe. ⁊ ſicpm̄ reddidit. Teſtor vob̓ ait matrona perſalutē meā ꝙ ſtatim vbi ad ſpm̄ reddenduꝫos aꝑuit auicula tāte pulchritudīs vt ei nihil in creaturꝭ cōparari poſſit de ore eiꝰ cūodore miro aromatico ad ſuꝑos euolauit.XXXIIICirca illud tp̄s qͦ annꝰ dn̄i milleſimꝰ ducenteſimꝰ terciꝰ voluebat̉ expeditio ꝑegrinoꝝ validiſſima facta eſt in t̓rā ſctām ita vtlaracenos qͥ xp̄ianoꝝ fines inuaſerāt ꝓpul-
ſarent. Factis ꝯgreſſiōibꝰ pl̓imis multi exvtroqꝫ ppl̓o ceciderūt. pl̓imi etiā in captiuitatē deducti ſūt. Int̓ qͦs ex ppl̓o dei duo milites. vnꝰ ex gallia. aliꝰ ex brabātia cū nobiliſſimo viro in t̓rā gētiliuꝫ ſunt adducti. ⁊ ꝯͣnatales ſuos ⁊ ꝯſuetudīs vſum gͣuiſſimislaboribꝰ manuū annis tribꝰ addicti ſūt. Utgͦ mihi vnꝰ militū narrauit die qͦdam ſedebant ſub eſtu ſolis grauiſſime laboribꝰ manuū fatigati. Cūqꝫ optarent milites cū gͣuiſuſpirio cordis eſſe in t̓ra ſua. ille nobiliſſimus eoꝝ in pena ſociꝰ ſegniciē eoꝝ redarguit dicēs. O miſeri qͥd optatꝭ. Redibitisforſitan ⁊ eritꝭ miſeriores ī iniurijs pauperū qͣꝫ fuiſtꝭ. Hic aūt ſi velletis poſſetꝭ vtiqꝫfinē vite feliciſſimū expectare. ⁊ hͦ dicēs flexis genibꝰ ad celū manꝰ intēdit ⁊ ocl̓os di.Nunqͣꝫ mihi deꝰ oīpotēs redire ꝯcedat adpatrios portꝰ. ſed h̓ ſinat me morteꝫ ꝑactapnīa p̄ſtolari. Mira rn̄dentꝭ ꝯſtātia nec minus mira diſpenſatio ſaluatoris. Ambosmilites vidimꝰ liberatos poſtea. ⁊ forte malis potioribꝰ qͣꝫ an̄ irretitos. Pro illo āt nobiliſſimo ⁊ btīſſimo viro cū rex hieroſolymitanꝰ ⁊ alij multi nobiles laboraſſent nuqͣꝫ tn̄ efficere potuerūt vt eū a captiuitate gētiliū liberarent. Inſuꝑ ⁊ hͦ ip̄m de eo milesſociꝰ eiꝰ qͥ mihi hͦ retulit referebat ꝙ tm̄ pꝰqͦtidianos labores de nocte orōnibꝰ īcūbebat ꝙ ei qͣi pellis cameli calli ī genibꝰ accreuiſſent. Ue gͦ illis qͥ ducūt in bonis dies ſuos ⁊ ī pūcto ad inferna deſcēdūt. ⁊ euge ī laboribꝰ dicet̉ iſti vt introeat in gaudiuꝫ dn̄idei ſui.XXXIIIIIn normandie ꝑtibꝰ vir admodū diueserat ſꝫ ignobilis. h̓ hēbat filiū vnicū ⁊ dilectū quē delicatū educauerat ad robur viri.Cōuenit gͦ pr̄eꝫ miles qͥdā nobil̓ cū amicisdicēs. Filia ē decora nob̓ nimis ⁊ prudensꝑ quā ſi tibi placuerit poſteritas tua exaltari pot̓it ⁊ iuuari. hāc filio tuo dabimꝰ ī vxorē. hͦ tn̄ mō vt cedas poſſeſſiōibꝰ vniuerſis. ⁊filiꝰ tibi ⁊ mr̄i qͣꝫdiu vixeritꝭ abundātiſſimemīſtrabit. Caſus eī diuerſi ſūt ī qͥbꝰ filiꝰ tuꝰpoſſet te ī poſſeſſiōe manēte hereditate fruſtrari. Hoc pr̄e audiēte ⁊ herēte ſub dubioab aīcꝭ tādē ꝯpulſus ē. ⁊ ſi mēte pauidꝰ cedere cūctꝭ bonis. Peractꝭ gͦ nuptijs filiꝰ ⁊ vxor eiꝰ anno qͥdē pͥmo honorāt ꝑentes victūcopioſiꝰ mīſtrāt. ſꝫ ſcd̓o minꝰ. ⁊ t̓cio inuerecūdiꝰ qͣꝫ decebat. Quarto aūt āno ſuggerēte vxorē filiꝰ parētibꝰ ſuis domūculā ꝑuā ī