Druckschrift 
Speculum exemplorum
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio quarta

qꝛ huic ꝟo ⁊ germano amico nullā on̄di familiaritatē. Primꝰ amicꝰ ē diuitiaꝝ poſſeſſio ꝓ qͥbꝰ hoīes multū laborāt. de qͥbꝰ nihilaccipiūt ī morte niſi viles pāniculos. Secundꝰ vxor filij ⁊ amici qͥ n̄ ꝑgūt niſi cū mortuo ad ſepulchꝝ. Tercius amicꝰ bona oꝑaſunt ⁊ v̓tutes q̄ defendūt nos corā iudice.XVIIIRurſus ait barlaā ciuitatē qͣndam didici fuiſſe magnā. cuiꝰ ciues talē hēbāt cōſuetudinē antiquitꝰ vt aſſumerēt extraneū aliquē ⁊ ignotū virū nihil legū ciuitatꝭ ſue veltraditionū ſcientē. ⁊ hūc ſibi regem ꝯſtituebāt qͥ oēm ptātem accipiebat. ⁊ ſuaꝝ voluntatū faciēdaꝝ facultatē habebat vſqꝫ ad cōpletionē vniꝰ āni. Deinde eo in oī ſecuritatemanēte delicijſqꝫ atqꝫ ſuauitatibꝰ abſqꝫ formidine. ⁊ regnū ſibi ꝑmāſuꝝ exiſtimāte. repente ſurgētes ciues illi ꝯͣ eū regali ablataſtola nudū trahētes ꝑ totā ciuitatē exulemtrāſmittebant ī magnā ⁊ lōgiꝰ remotā inſulam in qͣ neqꝫ cibū neqꝫ veſtimētū inueniēsn fame ⁊ nuditate male atterebat̉ p̄ter ſpēꝯceſſis ſibi d̓licijs ⁊ gaudijs. in triſticiā rurſus p̄ter ſpem oēm ⁊ expectationē trāſmutatus. Interea ordinatꝰ eſt qͥdā vir ī regnoui nō exiguo mentꝭ intellectu vigebat. quianta ex īprouiſo accedēte ſibi abūdātia nōſt diſſolutꝰ nec ab ea raptꝰ neqꝫ eoꝝ qͥ anteū regnauerūt ⁊ eiecti miſere fuerāt īcuriāecutꝰ. ſꝫ ſolicitudinem gerebat ⁊ laborabataīo quō ſe ⁊ ſua diſponeret. Dum gͦ aſſiduameditatiōe diligētiꝰ iſta tractaret. ꝯgnouitq̄ndaꝫ ſapientiſſimū ꝯſiliariū ſuū ꝯſuetudlinē ciuiū ⁊ locū ꝑennis exilij. ⁊ quō ſemetip̄m oꝑteret cuſtodire ſine errore edoctꝰ eſtHoc gͦ vt agnouit ⁊ qꝛ oꝑteret illū pꝰ pauulū ad inſulā applicare. ⁊ regnū caducū alinigenis dimittere. aꝑtis theſaurꝭ ſuis qͦꝝūc habebat liberā facultatē ex illis qd̓ vellet facere. accepit pecuniaꝝ multitudinē auri vicꝫ ⁊ argenti ⁊ lapidū p̄cioſoꝝ ampliſſimū pondus ⁊ fideliſſimis cōmittēs famul̓in illam p̄miſit ad quā ducendꝰ erat inſulā.Peracto igit̉ anni termīo in ſeditionē verſiciues nudū ſic̄ ⁊ illos qͥ ante eū fuerāt ī exiliū tranſmiſerūt. Tūc ceteri ſtulti ⁊ tꝑalesreges fame male cruciabant̉. Ille ꝟo ꝓuidus in abūdātia viuens ꝑpetua. delicias īfinitas atqꝫ diuitias hn̄s tīore magno prorſus incuſſo infidelibꝰ ⁊ malignis ciuibꝰ ſapientiſſimo ſeip̄m beatificauit ꝯſilio. Ciui

tatem gͦ intellige vanū iſtū ⁊ deceptorē mūdū ciues aūt pͥncipes ⁊ ptātes demonū mūdi rectores ſiue ſecl̓ares hoīes. ſapienteꝫ qͥregem p̄monuit de ꝯſuetudine ciuitatꝭ q̄mlibet ſctm̄ doctorē ⁊ p̄dicatorē. exilium futuram vitā. vbi qͥ anno ſuo .i. tꝑe huiꝰ vite delicijs ẜuierūt in ꝑpetuas miſerias detrudendi ſunt. Qui vero de futurꝭ ſoliciti oꝑa bona tanqͣꝫ diuitias p̄miſerūt. eterniſ delicijsfruituri ſunt.XIXQuidā filiꝰ ditiſſimoꝝ parentū cui pr̄ ſuus deſpōſauit filiaꝫ cuiuſdā nobiliſſimi ⁊ p̄oībꝰ locupletiſſimi regꝭ nimis pulcherrimāMouit gͦ ẜmonem cū puero de nuptijs. ⁊quō facere meditabat̉ anūciauit. qd̓ ille qͣſirem malā ac nephariā reſpuens relicto pr̄ein fugā elapſus eſt. Ambulās aūt declinauit in domū cuiuſdā ſenis pauꝑis ꝓpt̓ eſtuꝫdiei ſemetip̄m repauſaturꝰ. Tūc filia ſenisꝟgo q̄ erat ei vnigenita ſedens ante ianuaꝫoꝑabat̉ manibꝰ. ore aūt ſuo deū laudabat.aſſidue gr̄as agens ei de imo cordis. Huiꝰaūt laudes iuuenis auſcultās ait. Quod ēiſtud o ml̓r ſtudiū tuū. cuiꝰ aūt rei gr̄a cumita ſis pauꝑ ⁊ tenuis qͣi ꝓ qͥbuſdaꝫ magnisdonis gr̄as referēdo ſic laudas dn̄m. Quern̄dēs ait. Neſcis qꝛ ſic̄ exigua medicina demagnis laboribꝰ ſepiꝰ liberat hoīeꝫ. ita ⁊ inuis dei donis gr̄aꝝactio magnoꝝ auctrixbonoꝝ efficit̉ Ego qͥdē filia ſū ſenis pauꝑiſgr̄as tn̄ refero deo ꝓ modicis iſtis donis. ⁊bn̄dico dn̄m. certa qm̄ qui hͦ ꝯtulit ⁊ maiora valet dare. Et iſta quidē de his q̄ extrinſecꝰ ſunt ⁊ nr̄a nō ſunt ex qͥbꝰ nec multa poſſidentibꝰ lucrū aliqd̓ ꝑuenit. ne dicā. qꝛ ⁊ ſepius dānū ſuſtinēt neqꝫ mīora accipientibꝰaccidit detrimētū. eandē vtriſqꝫ viā ꝑgentibꝰ ⁊ ad eūdē ꝑuenientibꝰ finē. Eoꝝ ꝟo quemagꝭ ſunt ncc̄aria ⁊ ꝑfectiſſima ml̓ta ⁊ maxima accepi dei dona. q̄ innūerabilia ⁊ īeſtimabilia ſunt. Nā ẜm imaginē dei facta ſuꝫ.⁊ ip̄ius noticiā hr̄e merui. ⁊ rōne p̄ oībꝰ aīalibꝰ ſum p̄dita. ⁊ ab ip̄o deo inuitata ſuꝫ advitā ꝑ viſcera miſcd̓ie eiꝰ. cuiꝰ ⁊ myſteriorūparticeps eſſe merui. cui ⁊ ꝑadiſi ianua parata eſt facile ſi voluero ītroitū mihi p̄bitura. Pro tantꝭ igit̉ ⁊ talibꝰ donis q̄ indifferēter diuites ꝑcipiūt ⁊ pauꝑes vt dignum eſtgr̄as agere penitꝰ eſt impoſſibile. Si aūt ⁊modica laudatōꝫ largitori bonoꝝ nō obtulero qͣlē excuſationē habebo. Iuuenis itaqꝫ eximiū illiꝰ ſtupens intellectū eiꝰ patrem