Ex Uitaſpatrum.

ingrediētes experiēdi cā ꝯnicijs affligebat.Qd̓ cū eidē iuueni ingrediēti faceret. ille exorto cachinno riſit. Cui ſenex dixit. qͥd eſt hͦqͦd agis. ego te iniurior. ⁊ tu rides. Cui iuuenis ait Et nō vis vt rideā. cū tribꝰ annismercedē dederī vt qͥdē hͦ paterer qͦd hodie.Tūc dixit ſenex ei. Ingredere gͦ ciuitatē qꝛdignꝰ es. Hec aūt ſolebat abbas Ioh̓es referre. Et his ip̄e etiā addebat dicēs. Hec ēdei porta ꝑ quā pr̄es nr̄i ꝑ ml̓tas iniurias⁊ tribulatōes gaudētes īgreſſi ſt̓ ciuitatē d̓i¶ ¶ PeErat qͥdā mōachꝰ ſolitariꝰ in egypto quirogabat deū dicēs. Dn̄e on̄de mihi iudiciatua. ⁊ dū multū dep̄caret̉ dn̄m vna die aſtitit ei angelꝰ dn̄i ī ſil̓itudīe cuiuſdā ſenis dicēs. Ueni īgrediamur iſtā hemū ⁊ requiramus ſctōs pr̄es vt audiamus ab eis ꝟbū ⁊bn̄dicamur ab ip̄is. Et īgreſſi h̓emū pꝰ ml̓tos labores inuener̄t ſpelūcaꝫ. ⁊ pulſantesegreſſus ē ad eos ſenex qͥdam vir ſanctꝰ. etvidens eos cū gaudio ſuſcepit. Et poſt laboreꝫ lauit pedes eoꝝ. ⁊ poſita mēſa refeciteos. et ſternens eis qͦd habebat repauſauiteos. Mane aūt facto dimiſit eos cum gaudio. ⁊ exeūtes tulit ille angelꝰ abſcōſe catinū in qͦ comederāt ⁊ abierūt. Uidēs āt illefrater qͦd fecerat dixit ītra ſe. Quid viſū eſthuic ſeni vt homini ſctō iſti qͥ nos cum talicaritate ſuſcepit catinū iſtum raꝑet. et dumiter facerēt miſit poſt eos abbas ille filiumſuū dicēs. Reddite catinū quē ſuſtuliſtꝭ vobiſcū. Rn̄dit ei angelꝰ dicēs. An̄ nos ē frat̓cui eū dedi. veni ⁊ recipe eū. Et dū ambularet cū eis impulit eū angelꝰ dn̄i ꝑ precipiciū ⁊ ꝯfractꝰ totus mortuꝰ ē. Uidēs āt frat̓ille qd̓ fecerat ꝯtriſtatꝰ timuit dicēs. Ue mihi qͥd factū ē homini tā bono. Non ſufficiebat qꝛ catinū eiꝰ rapuimꝰ. adhuc ⁊ filiū eiuſīterfecimꝰ Et ambulātibꝰ eis ī hemo ꝑ tresdies inuener̄t cellā vbi erat abbas qͥdā ſenex cum duobꝰ diſcipulis ſuis dicēs. Quieſtꝭ. qͥd q̄ritꝭ. Rn̄derūt dicentes. De laboreſumꝰ ⁊ volumꝰ bn̄dici a te. ⁊ audire verbumMādat ille ſenex eis dicēs. Diſcedite vosnō mihi vacat. Dicūt ei. Rogamꝰ te ſuſcipenos in cellā tuā ⁊ repauſamꝰ modice. qͥa degrandi labore ſumꝰ Et iteꝝ mandauit eis.Recedite hinc vt qͥd ambulatꝭ ſic̄ vagi ꝑ heremū ⁊ nō reſidetꝭ in cellis vr̄is. At ip̄i ceperūt ſupplicare dicētes. Ueſꝑa ē ⁊ ne a ferisinterficiamur ſuſcipe nos nocte tm̄ Uix ali

qn̄ p̄cepit abbas ille diſcipulo ſuo dicens.Duc eos intus in ſtabulū. ⁊ veſꝑe facto rogabāt dicentes. Lumen nob̓ modicū p̄ſtet̉vt videamꝰ vbi iacere debeamꝰ. ⁊ nō eis cōceſſit. Poſt modicū ꝟo petebant dicentes.Propter deū vel modicū aque nobis det̉.Tunc vnꝰ ex diſcipulis miſcd̓ia motꝰ dixiteis. Rogo vos vt neſciat meꝰ abbas. de annona mea modicū panis do vob̓ et aquamManſerūtqꝫ ſic tota nocte illa ī t̓ra. Mane aūt facto dixit angelꝰ ad vnū de diſcipul̓eius. Roga dn̄m abbatē vt det nob̓ orōem⁊ habemꝰ qͥd offerre illi. Audiēs hͦ abbas ille qꝛ aliqͥd accepturꝰ eſſet ab eis mox deſcēdit. Et obtulit ei ille angelus catinū quemſuſtulerat ab illo viro ſancto. et accepto recluſit ſe ⁊ p̄cepit illis vt ambularēt Uidensautem ille frater hͦ qͥ eum comitabat̉ ⁊ neſciens qꝛ angelus eſſet. indignatꝰ eſt ⁊ dixit ei.Recede a me nō vltra iam tecū alicubi progrediar. Ecce quanta feciſti tu homini illitam bono et ſctō qͥ nos cum tanta caritate⁊ gr̄a ſuſcepit. catinū rapuiſti ⁊ filiū eiꝰ int̓feciſti. ⁊ iſti homini peſſimo qͥ deū non timetnec ponit eū ante ꝯſpectū ſuū. nec alicui miſeret̉ ip̄i dediſti eū. Rn̄dit angelꝰ. ⁊ dixit ei.Nōne tu rogaſti deū vt tibi oſtenderet iudicia ſua. Et miſſus ſum mōſtrare tibi. Catinus ille quē a viro ſctō ſuſtuli nō erat debono. ⁊ nō decebat vt ille vir tam ſanctꝰ etbonus in cella ſua aliqͥd de malo haberet.ſed qͦd erat de malo venit ad malū vt addatur ei in ruinam. Filiū aūt eius ideo interfeci. qꝛ ſi eum nō interfeciſſeꝫ hac nocte ip̄epatrem ſuū occideret Audiēs aūt hͦ ille frater cecidit in faciē ſuā ante pedes eiꝰ cognoſcens qꝛ angelus dn̄i eſſet. Qui ſtatim receſſit ab eo. Et ille cognouit qꝛ iuſta ſūt iudicia dei. Nemo gͦ vidēs bonos affligi aduerſitatibꝰ. aut maloſ ꝓſperitatibꝰ gaudere credat id temeritate aut iniuſte fieri. quia iudicia dei iuſta qͣꝫuis occulta.CCXIErat qͥdam ſecularꝭ hn̄s vnicā filiā paruulā Ip̄e āt ꝯuerti cupiens ꝯmēdauit eamcuidā parēti ſuo ⁊ abijt ad mōaſteriū. qͦdge erat de ciuitate miliaria trigintaduo Etingreſſus ꝑficiebat om̄e opus qd̓ erat monaſterij ita vt abbas eius ampliꝰ eū qͣꝫ ceteros qͥ erāt in mōaſterio diligeret eo ꝙ fidel̓eſſet ⁊ obediens. Cōtigit aut poſt aliquodtꝑs vt recordaret̉ charitatis filie ſue. ⁊ cepit