Druckschrift 
Sequentiae : Textus sequentiarum. Mit Komm.
Entstehung
Seite
XXVv
Einzelbild herunterladen
 

De Epiphania dominiterram. ſic baptiſmus cor hoīs irrigat ⁊ inebriat. ad faciendū fructum bonoꝝ opeꝝ. Quinto aqua diſſoluit ariditatē. ſic baptiſmꝰ aperit celum. qꝛqͣꝫcito puer baptiſatus ē. ſi decedat inueniet celū apertū. cū ante baptiſmūinfernus eſſet ei apertus. vn̄ Ber. Ualde fatuū eſt dolere de hoc ꝙ filijeoꝝ tranſeunt a ſocietate hoīm ad ſocietatē angeloꝝ. ſed potius tales deberēt gaudere. vn̄ Seneca. Mortē mortaliū ſtultū ē deflere. Sexto ideoqꝛ aqua ferebat ſpm̄ dei. vt habet̉ in Gen̄. Spūs āt dn̄i ferebat̉ ſuꝑ aquasſic ſpūſſanctꝰ adeſt baptiſmo vt figuratū ē. qꝛ ſpūſſcūs apꝑuit ſuꝑ iordanē in ſpecie colūbe. Septimo. qꝛ ſicut aqͣ reficit infirmos. ſic etiā baptiſmꝰfacit filios dei. qd̓ figuratū eſt in voce patris qn̄ dixit. Hic eſt filiꝰ meusdilectꝰ. Octauo. qꝛ aqͣ recipit imagine reſpiciētis. ſic baptiſmꝰ reformarin hoīe imaginē dei. qꝛ imago dei in baptiſmo refulget tanqͣꝫ in ſpeculo.Itē notandū in lr̄a d̓r. innocue alitis .i. colūbe. Unde colūba in ſua natu-ra eſt innocua. nullū nocumentū inferens. ſimplex ⁊ ſine felle ⁊ vnit̉ mari-to ſuo. ſic ſpūſſcūs ē ꝯiūctus in deitate cū filio ꝯtentus in pectore ipſiꝰ etſunt vnū ⁊ idē in deitate. Itē lr̄a dicit. veteris oblita ⁊c̄. Un̄ qn̄ paterin diuinis miſit filiū ſuū incarnari ꝓpter inobedientiā ⁊ tranſgreſſionē adedoluit de paſſione quā filius eſſet paſſurus. Dixit enim penitet me feciſſehoīem ⁊c̄. ⁊ qn̄ vidit patientiam et humilitatem filij. in eo ꝙ baptiſmū penitentie nobis confirmaret pater fuit immemor verbi prius dicti. ſed magis gauiſus de humilitate filij dixit. Hic eſt filius meus dilectus ⁊c̄. Ethodie nō ſumitur tm̄ pro preſenti tꝑe. ſꝫ ꝓ eterno determinat verbū rōecuiuſlibet tꝑis Itē ales d̓r vnoº a noīe ala ale. ⁊ ſic idē eſt ꝙ auis. Aliomō dicit̉ a ꝟbo alo is ere. ⁊ ſic idē eſt ꝙ nutrix. Itē vncturus ē ꝑticipiūfuturi tꝑis a verbo vngo. Itē penitet me feciſſe hoīem p̄t eē vnā dictioſuppones materialiter. ⁊ debet declinari ꝓ vna dictione. quia nō ſupponitpro ſe nec ꝓ ſuo ſignificato. ſed ſupponit ꝓ ſermone a celeſti patre ꝓlato .ſꝫtamē exponēdo illā orationē ſignificatiue ⁊ ꝑſonaliter. tunc li penitet de-bet teneri in ſuo ſignificato cōi. ⁊ ẜm aliqͦs ſic exponit̉. penitet me ⁊c̄. id ēego penitētiā vl̓ dolorē habeo de factione hoīs. Et iſta expoſitio nō valetqꝛ in deo patre nec eſt penitentia nec dolor. qꝛ eſt īmutabilis ⁊ īpaſſibilisigit̉ ⁊c̄. Uel ſic exponit̉. penitet .i. pena tenet vel tenebit me ꝓpterea ꝙ feci hoīem. Un̄ d̓r penitet in pn̄ti. qꝛ preſciuit ſuā paſſionē nō eſſe euaſibilēex quo nouit oīa ab eterno. Hec expoſitio adhuc ẜm aliquos nō valet. qꝛerat verbū patris. mō pater in diuinis nō eſt paſſus. ⁊ gͦdebet ſic expoui.Penitet me .i. factio hoīs fecit mihi patri quandā ſimilationē penitentieid eſt taliter ago ac ſi haberem de factione hoīs penitētiā. vn̄ videmus ꝙqn̄ aliqͥs oꝑat̉ aliqd̓ opꝰ ⁊ ſi fruſtrabit̉ in fine ſuo tūc dolet ⁊ penitet. Sicſil̓i mō eſt de deo qn̄ vidit totū genꝰ hūanū eſſe lapſum tūc generauit ſi-bi quādā ſil̓atione pnīe. Sꝫ diceret aliqͥs ꝯtra ꝑticulā illā mepenitet ⁊c̄.nūqꝫ penituit. pꝫ ſic. qꝛ nūqͣꝫ deliqͥt vl̓ peccauit. gͦ nūqͣꝫ penituit. Rn̄det̉qhec ꝟba pn̄t ſic gloſari. xp̄s nūqͣꝫ fecit aliqd̓ malū qͣꝫtū ad ꝓpriū actū. gͦ etiam xp̄s nūqͣꝫ penituit inqͣꝫtū xp̄s. penituit tn̄ qͣntū ad rōem ipſiꝰ rei ꝑ ip̄facte vel quātū ad rōem hoīs. eo ꝙ pͥmus hō ꝑ trāſgreſſionē mādati ce-cidit in eternā dānationeꝫ. ⁊ gͦ penitet me feciſſe hoīem .i. pnīam facti hoīshabeo. Item triceſimus eſt nomen adiectiuū deriuatum a triginta.