Per totū annū xxxijClaro paſchali gaudio ſol mundo nitet radio cum chriſtumiam apoſtoli viſu cernunt corporeo¶ Cōſtrue Sol nitet) id eſt ſplendet (radio ſuo mūdo in paſchali gaudio claro (cum) id eſt quando (apoſtoli cernūt iam xp̄m viſu corporeoOſtenſa ſibi vulnera in chriſti carne fulgida reſurrexiſſe do-minum voce fatentur publica¶ Dicimus ꝙ qͣꝫuis tunc apparuit diſcipulis tamen quidam illoruꝫ ſcꝫthomas non credidit. vnde dominus oſtendit ei vulnera. et ait. noli eſſeincredulus ſed fidelis Et nota ꝙ quattuor de cauſis cicatrices vulne-rum oſtendit dominus. ſcꝫ vt eſſent ſignū victorie. vt deinceps de reſurrectione nō dubitarent. vt cōfunderētur qͥ crediderunt illum phantaſticumcorpus accepiſſe. vt eſſent ad patrem interceſſio¶ Cōſtrue (Oſtenſa ſibi vulnera) id eſt oſtenſis vulneribus (ſibi) id eſtapoſtolis (in fulgida carne xp̄i) apoſtoli (fatentur) id eſt predicant (vocepublica) id eſt manifeſta dominum reſurrexiſſe.Rex chriſte clementiſſime tu corda noſtra poſſide vt tibi laudes debitas reddamus omni temporeConſtrue (chriſte) tu dico clemētiſſime rex (poſſide) id eſt guberna (cor-da noſtra) id ē mētes ſimul cum corporibꝰ. vt (reddamus) id eſt perſoluamus (tibi) id eſt ad honorem tuum (omni tempore debitas laudes¶ Ocenā agni prouidi et ſtolis albis candidi poſt trā-ſitum maris rubri chriſto canamus principi¶ Qateria huius hymni eſt ꝙ nos inuocat autor ad cenam agni illi-us qui tollit peccata mundi ſcꝫ ad accipiēdum corpus ⁊ ſanguinem do-mini de quo dictum eſt qui ſumit corpus xp̄i indigne. iudicium ſibi manducat et bibit. qui vero digne. habebit vitam eternam. nos vero poſiti adcenam agni. id eſt ad accipiendum corpus ⁊ ſanguinem domini vel ad vl̓timū preceptum chriſti. quia ſicut poſt cenam nullum reſtat prandiū. itapoſt nouum teſtamentum nullum reſtat preceptuꝫ. Ad cenam agni pro-uidi ⁊ agni candidi (ſtolis albis) .i. virtutibꝰ (canamus principi chriſto)id eſt laudemus eū de reſurrectione (poſt tranſitum maris) id eſt poſt baptiſmū vel poſt gloriam reſurrectionis.Cuius corpus ſanctiſſimū in ara crucis torridum cruore eiꝰroſeo guſtando viuimus deo