Per totū annū xijnrofundis tenebris obducit ⁊ ſepelit Sed cum hoc ꝙ nunc lucem ſide-ris habeamus in mente. ⁊ hoc in medijs noctibus .i. cum mundus ſedetin tenebris ⁊ plus creſcunt incendia carnis. tunc ſurgamꝰ ꝯfitentes deūſcꝫ iudicē cordiū noſtroꝝ. ⁊ ideo d̓t autor (O iuſte iudex) .i. ꝑſcrutatoꝫ(cordiū) .i. mētiū (nos ꝯfitētes) sᵉ tibi peccata noſtra (poſcimus te). i.rogamꝰ ea que ſunt vite ſcꝫ miſericordiam ⁊ gratiam.¶ Tu auferas piacula. ſordeſqꝫ mentis abluas. doneſqꝫ chrꝭſte gratiam. vt arceantur crimina¶ O iuſte iudex cordium .i. animaꝝ noſtrarum (auferas) .i. deleas (p̄ia-cula) .i. grauia peccata. ⁊ (abluas) .i. purges (ſordes) .i. ſuggeſtiones dyabolicas que pungūt nos (qꝫ) pro et (o chriſte dones) .i. tribuas (gratiā)ſpūſſancti. ⁊ ad quid (vt crimina) .i. peccata (arceant̉) .i. expellant̉ a nobis¶ Mens ecce torꝑet impia. quam culpa mordet noxia. ob-ſcura geſtit tollere. et te redemptor querere.¶ Dico ꝙ expellant̉ crimina. ⁊ quare. quia (ecce impia mens) id eſt aīapeccatrix (torꝑet) id eſt pigreſcit (quam) sͤ mentem (culpa noxia) id eſtmala (mordet) id eſt pungit. ⁊ mens (geſtit) id eſt cupit (tollere) id ē de-pellere a ſe (obſcura) id eſt peccata (⁊ geſtit) id eſt cupit (querere te) schriſtum (o redemptor) .i. ieſu ſaluator¶ Repelle tu caliginem intrinſecus qͣꝫmaxime. vt in beatogaudeat ſe collocari lumine¶ Et quia mens geſtit te querere. tu (repelle) .i. remoue (intrinſecusid eſt ex anima (caliginē) .i. cecitatē peccatorum qͣꝫmaxime) .i. precipue.vt ip̄a mens (gaudeat ſe collocari in beato lumine) id eſt eterna beatitudine. ſcꝫ in regno celorumUx ecce ſurgit aurea. pallens fatiſcat cecitas. quenoſmetip̄os in p̄ceps diu errore traxit deuio¶ Iſtehymnus continetur in ſuperiorihymno. ſed intentio verſus eſthec. ne ſcꝫ oculi peccent Hic ponitur anapeſtus pro ſpondeo. ⁊ ſpondeꝰſecundo loco ponitur pro iambo Nox vſqꝫ modo texit colores terre. ſedmodo diſcedit. quia (ecce lux aurea) .i. euangelica p̄dicatio (ſurgit) in corba noſtra. ⁊ ideo (omnis cecitas pallens) .i. dyabolus (fatiſcat) .i. eua-neſcat (que) cecitas (traxit) .i. duxit (diu) .i. multū (noſmetip̄ossᵉ ho-mines (in preceps) .i. in ruinam vl̓ in precipitium (deuio errore) id eſt peruerſa ſuggeſtione.¶ Hec lux ſerenum cōferat. puroſqꝫ nos preſtet. ſibi nihil loquamur ſubdolum voluamus obſcurum nihil¶ Dicit ꝙ lux ſurrexit. ⁊ ideo (hec lux conferat) .i. donet nobis (ſere-